ΚΑΛΑΜΑΤΑ.ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ, ΤΟ 1996(Διεπιστημονικά)

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ24002

ΤΗΛ.2724071016

ΚΑΛΑΜΑΤΑ. ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ(Διεπιστημονικά)

Πηγαίνοντας σε περιβαλλοντικό πρόγραμμα με συναδέλφους καθηγητές στην Ιρλανδία (βάζω ενδεικτικά από το πρόγραμμα  4 φωτογραφίες) σε παλαιοπωλείο, βρήκα αρκετό φωτογραφικό υλικό, στις αρχές του 20ου αιώνα (περίπου 150) με  διάφορες πόλεις της Ελλάδος, αρνητικά φωτογραφιών σε τζάμι, γκραβούρες, χάρτες κ.λ.π. Μεταξύ των πόλεων της Ελλάδος, είναι και της Καλαμάτας, τις οποίες θα αναρτήσουμε στο διαδίκτυο, ανασύροντας ευχάριστες μνήμες, το πώς ήταν και το πώς είναι, έχοντας φωτογραφίσει και ο ίδιος την πόλη της Καλαμάτας. Η ανάρτηση αυτή διεπιστημονικά περιγράφει την ιστορία της, τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, το εθνικό κειμήλιο, στοιχεία για τη μετανάστευση από την εφημερίδα Νεολόγο Πατρών το 1907, το Κάστρο της Καλαμάτας, τη μεθοδολογία της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και τέλος με το φωτογραφικό υλικό,  μας δίνεται η δυνατότητα να κάνουμε τις οποιεσδήποτε συγκρίσεις, για το πριν και το μετά, το τότε και το τώρα, το παρελθόν, παρόν και μέλλον της Καλαμάτας. 
Ο σεισμός της Καλαμάτας τον Σεμπτέβρη του 19986, (υπάρχουν ακόμη πολλά σπίτια που δεν έχουν επισκευασθεί από το σεισμό)επιβράδυνε την αναπτυξή της παρότι υπάρχει το Πανεπιστήμιο-ΤΕΙ-Στρατόπεδο και το διατηρητέο μνημείο της φύσης, η ελιά της Καλαμάτας, στο χώρο του πρώην ΕΘΙΑΓΕ.  Τώρα με τα μνημόνια, κούρεμα ομολόγων με συνέπεια τη μείωση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, το PSI, μείωση μισθών, συντάξεων, εφάπαξ, χαράτσια διάφορα, πώληση λιμανιών, σιδηροδρόμων, και αεροδρομίων, γιγαντώνεται η ανεργία, η ύφεση επιμηκύνεται, ο ελληνικός λαός εξαθλιώνεται και η ανάπτυξη της Καλαμάτας και κατ' επέκταση του νομού Μεσσηνίας πάει περίπατο , για πολλά χρόνια ακόμη.

ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑ, ΟΠΩΣ ΤΑ ΕΖΗΣΑ,ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

Οθείος μου Ευάγγελος Βακρίνος,στο πανηγύρι Μελιγαλά

ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙΡΟ ΣΕ ΜΕΛΙΓΑΛΑ, ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ  ΚΑΙ ΜΕΣΣΗΝΗ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ24002

ΤΗΛ.2724071016

Κάποτε τα πανηγύρια στο Μελιγαλά 8\9, Κυπαρισσία 14\9, και Μεσσήνης 23\9 ήταν μια μεγάλη γιορτή θρησκευτική και εμπορική.Είναι ακόμη χαραγμένα σημαντικά γεγονότα στη μνήμη μου, στα τρία αυτά πανηγύρια. Η μεγάλη μας αγωνία ήταν,  να μην λιώσει ο πάγος του ψυγείου , στη διάρκεια της ημέρας, για να υπάρχει κρύο και δροσερό νερό, για τους πανηγυριώτες και να πωληθεί η πραμάτεια. Το πανηγύρι στο Μελιγαλά συνέπιπτε ταυτόχρονα με τις προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις των ανεξεταστέων, με την αγωνία αυτών και των γονιών τους στο κατακόρυφο, για την προαγωγή ή την απόρριψη. Στο πανηγύρι της Κυπαρισσίας  ήταν η καρτερική υπομονή και Ολύμπια γαλήνη στο να πάρεις νερό από τις βρύσες που υπήρχαν κοντά στη θάλασσα και να το μεταφέρεις στο χώρο του πανηγυριού, σε μακρινή απόσταση, και να μην χυθεί σταγόνα. Τέλος  στο Νησιώτικο πανηγύρι  η κάθοδος της εικόνας από το Καθολικό του Βουλκάνου, η  πεζοπορία μέχρι το Νησί και αντίστροφα, η λιτανεία. το λιβάνι,οι παρέες, η γουρνοφαγία και το ψάρεμα στΙς εκβολές του Παμμίσου, δίπλα στη Μπούκα, με εγκαταλειμένες τις καλύβες που έστηναν το καλοκαίρι οι λουόμενοι που προσήρχοντο από τα κοντινά χωριά και το χωριό μου, μένοντας εκεί, κάνοντας τα καλοκαιρινά τους μπάνια . 

Η ΤΡΑΠΟΥΛΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟΥ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ 1833-1985

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

1.Το Ελληνικό Μονοπώλιο* Το αρχαιότερο μονοπώλιο είναι του αλατιού το οποίο θεσπίστηκε με το διάταγμα 11-4-1833, «Περί Εθνικών Αλυκών», των δε πυρείων παιγνιόχαρτων, φωτιστικού πετρελαίου με τρεις νόμους του 1884 του τότε πρωθυπουργού και υπουργού οικονομικών Χ. Τρικούπη με το όνομα Μονωπόλιον. Για την εξασφάλιση του δανείου, συνεστήθη η εταιρεία των μονοπωλίων με το νόμο του 1887 ονομασθείσα Εταιρεία Διαχείρισης Υπεγγύων Προσόδων, γνωστή ως «ΕΔΥΠ». Η εταιρεία αυτή το  1898  μετονομάσθηκε σε ΕΔΕΜΕΔ (Εταιρεία Διαχείρισης Ειδών Μονοπωλίου Ελληνικού Δημοσίου). Ιδρύθηκαν και εγκαταστάθηκαν σε πολλές πόλεις και κωμοπόλεις της Ελλάδος μονοπώλια και μεταξύ αυτών στην περιοχή μας,  στο Μελιγαλά.

ΒΑΛΥΡΑ. ΤΟ ΣΥΚΟ, ΕΝΑ ΠΡΟΙΟΝ ΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ...

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ 24002

ΤΗΛ 2724071016

ΤΟ ΣΥΚΟ ΚΑΙ Η ΣΥΚΙΑ (ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

Ολοκληρώνουμε με την ανάρτηση του σύκου,  τα σημαντικά προιόντα του καλοκαιριού που είχαν κάποτε  μεγάλη οικονομική, λαογραφική και κοινωνική σημασία. Στη συνέχεια θα περιγράψουμε (ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ-ΠΟΛΥΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ) τα φρούτα του Φθινοπώρου που είναι το βατόμουρο, μήλο, κάστανο, καρύδι, αράπικο φυστίκι(αραχίδα) αχλάδι, ρόδι και κυδώνι. Περιγράψαμε σε προηγούμενες αναρτήσεις για τα φρούτα του καλοκαιριού (το φραγκόσυφο, τη σταφίδα, το αμπέλι, τους λινούς και πατητήρια), και σε πολλές πόλεις της Ελλάδος, γίνονται εκδηλώσεις, που έχουν καθιερωθεί, και σημειώνουν μεγάλη επιτυχία για τα διάφορα προιόντα της μάνας γης, προβάλλοντας και διαφημίζοντας ταυτόχρονα, το προιόν και την περιοχή τους.

ΒΑΛΥΡΑ. ΑΜΠΕΛΙ-ΤΡΥΓΟΣ-ΚΡΑΣΙ (ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

ΑΜΠΕΛΙ-ΤΡΥΓΟΣ-ΛΙΝΟΣ-ΚΡΑΣΙ (ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ24002

ΤΗΛ2724071016

Μέρος Δεύτερο και τελευταίο

ΑΓΓΕΙΟΣΠΕΡΜΑ

Τα αγγειόσπερμα σύμφωνα με τα απολιθώματα εμφανίζονται κατά το Μεσοζωικό αιώνα και πιθανά κατά την Ιουρασική περίοδο δηλαδή πριν  180 εκατομμύρια  χρόνια. Τα παλαιότερα απολιθώματα αγγειοσπέρμων που είναι γνωστά προέρχονται από την κατώτερη Κρητιδική περίοδο και παρουσιάζουν σχετικά προχωρημένο βαθμό εξέλιξης. Δεν είναι όμως γνωστό με βεβαιότητα ποιο ήταν οι φυλογενετικοί πρόγονοι των αγγειοσπέρμων και μόνο θεωρίες και υποθέσεις έχουν διατυπωθεί. Στα σπερματόφυτα ανήκουν τα γυμνόσπερμα και αγγειόσπερμα. Στα αγγειόσπερμα τα θηλυκά μέρη του άνθους σχηματίζουν ένα κλειστό όργανο, ένα είδος αγγείου τον ύπερο. Σε πολλά βιβλία της βοτανικής αναφέρονται και ως ανθόφυτα  επειδή δημιουργούν τα όργανα εκείνα που είναι γνωστά ως άνθη (λουλούδια). Τα είδη των αγγειοσπέρμων κατατάσσονται σε 2 μεγάλες κλάσεις και σε περισσότερες από 300 οικογένειες : Τα Μονοκοτυλήδονα και τα Δικοτυλήδονα. Η βασική διαφορά οφείλεται  στην ύπαρξη μιας ή δυο κοτυληδόνων ,στη νεύρωση των φύλλων και στα άνθη.

ΟΙ ΛΙΝΟΙ ΤΗΣ ΒΑΛΥΡΑΣ ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥΣ(ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Ο ΛΙΝΟΣ ή ΠΑΤΗΤΗΡΙ 

     ΚΑΙ Η ΤΣΙΦΙΛΙΑ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ 
ΤΚ 24002

ΤΗΛ.2724071016

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

ΟΙΝΟΥΣΕΣ: ΤΑ ΓΛΑΡΟΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΗΣ  ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Πρόκειται για μια συστάδα πανάρχαιων γλαρονησιών ΝΑ της Μεθώνης και σε μικρή απόσταση απ’ αυτή που την αποτελούν τα νησάκια Σακιότσα, Αγία Μαρίνη και Καμπέρα. Είναι γνωστά στους γεωγράφους με τη γενική ονομασία «Οινούσαι Μεσσηνιακαί», για να ξεχωρίζουν από τις «Οινούσες της Χίου». Λέγονται και «Σαπιέντζες». Μερικοί γεωγράφοι στη σμαραγδένια αυτή συστάδα νησιών λογαριάζουν και τα ξερονήσια Αρνάτσι, Πετροκάραβο και Βενέτικο ή Κάβο Γάλο (κοντά στην) – την αρχαία «Θηγανούσα», από την οποία εξάγονται «θηγάναι» (ακονόπετρες).

Αρχαιολογικά – Ιστορικά :

Οι Οινούσες ήταν γνωστές στην αρχαιότητα. Τις αναφέρουν πλην του Εκαταίου και του Παυσανία κι οι Λατίνοι γεωγράφοι Πομπώνιος Μέλας και Πλίνιος. Κατά το Γερμανό αρχαιολόγο και ελληνιστή Ερνέστο Κούρτιο (DER PELOPONISOS GOTHA, 1852, II, 171) τ’ όνομά τους χρωστούν στον Οινέα το μυθικό βασιλιά της που αναγνωρίζεται ως ο πρώτος αμπελουργός της αρχαίας Ελλάδος. Κι έχει φαίνεται κάποια σχέση με την αρχαία οινοπαραγωγή της περιοχής της Μεθώνης, που έχει την «αμπελόεσσα» Πήδασο των ομηρικών (Ιλ. Στ. 150). 
  Τα Βαλυρέικα αμπέλια βρίσκονταν κοντά  στο χωριό, στην Πέρα Μεριά(υπήρχαν και πολλοί πέτρινοι λινοί, στους οποίους παίζαμε και κρυβόμαστε από τους αγροφύλακες, όταν μαζεύαμε ελιές στα παιδικά μαθητικά μας χρόνια, και δεν διασώθηκαν απο την αμέλεια και ασδιαφορία των εκλεγμένων τοπικών αρχών, γιατί εκεί υπήρχε παλια η αρχαία Ομηρική Βαλύρα) στις Γανιές, στο Βλαχόπορο και στον Κάμπο.Tώρα δυστυχώς υπάρχουν ελάχιστα αμπέλια,2-3 σταφίδες και καθόλου συκιές που να παράγουν τσαπελόσυκα. Συνηπήρχαν τότε τα αμπέλια μαζί με τις σταφίδες, τις συκιές, και τις ελιές. Τα αμμουδερά χώματα από τις προσχώσεις του ποταμού Μαυροζούμενα, στις Γανιές, είναι πιο κατάλληλα για το αμπέλι που  είναι πιο ανθεκτικό,  που χρονολογικά- ιστορικά τα αμπέλια έχουν προηγηθεί της σταφίδας. Στα παιδικά μας χρόνια, κάναμε γιουρούσια στα ποτιστικά, κλέβαμε φρούτα εποχής και ειδικά από το αμπέλι του Σφήκα, Ιωάννου, Λιοντήρη, Καρύδη,  και τα κληματερά του Κώστα Κυριαζόπουλου. Μετά το μπάνιο στο Μύλο, τα βάζαμε στο παγωμένο νερό , στο Γοργόρεμα ή στη λίμνη της Θεοφίλενας, που υπήρχαν πηγές με κρύο νερό, και απολαμβάναμε τα γνήσια βιολογικά-οικολογικά προϊόντα της μάνας γης. Το κρασί όπως είναι γνωστό αποτελεί κύριο στοιχείο του ελληνικού τραπεζιού.
Η καλλιέργεια του αμπελιού και η διαδικασία οινοποίησης ακολουθείται από την αρχαία εποχή μέχρι και τις μέρες μας με τον ίδιο τρόπο και την ίδια ένταση. Βέβαια οι εποχές αλλάζουν και η τεχνολογία καθώς αναπτύσσεται δίνει νέες δυνατότητες στην εκτέλεση των απαραίτητων εργασιών με ευκολότερο και γρηγορότερο τρόπο. Σήμερα δεν υπάρχουν μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις όπως πριν 60-70 χρόνια, όμως υπάρχει ικανοποιητική παραγωγή για να καλύψει τις ανάγκες των οικογενειώντης Βαλύρας. Η μαθητριά μου,στη Βαλύρα, Βασιλική Μητροπούλου-Μηλιώνη,παράγει κρασί, από το Φράματα της Πυλίας ,σε τρεις τύπους, κυρίως από το σταφύλι ποικιλία ροδίτη. Στα παιδικά μου χρόνια το καλύτερο κρασί έβγαινε, από το μοσχοφίλερο ,το οποίο τώρα δεν υπάρχει. Το κρασί ήταν το κύριο προιόν που πωλούσαν στις ταβέρνες της Βαλύρας,που είχαμε  σε παλαιότερη αναρτησή μας.

 Η αμπελοκαλλιέργεια δεν έχει τις φροντίδες και εργασίες  όσες της σταφίδας, όπως είχαμε περιγράψει στην ανάρτηση της σταφίδας..Το αμπέλι όμως, συγκριτικά με τη σταφίδα, δεν είχε τη λαχτάρα. τον κόπο και την αγωνία, της συγκομιδής που είχε η σταφίδα. Αντίθετα, η συγκομιδή του ήταν ένα πανηγύρι. Μια εύκολη, σύντομη, και ευχάριστη εργασία, με πολύ κέφι και διασκέδαση.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΒΑΛΥΡΑΣ 1890-1966

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ24002

ΤΗΛ.2724071016

 ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ

 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΒΑΛΥΡΑΙΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ

 ΝΙΦΟΡΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΤΟΥ  ΛΕΩΝΙΔΑ, ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟ  ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ, ΑΛΕΞΙΟ ΛΙΟΝΤΗΡΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΙΓΚΟ

Στο μητρώο Αρρένων, την σχολική χρονιά 1906-7, στην πρώτη τάξη οι μικροί μαθητές Αλέξιος Βασιλείου Λιοντήρης , Χρίστος Ιωάννου Καρτερολιώτης και Γεώργιος Ιωάννου Γεωργόπουλος, είχαν αντίστοιχο αριθμό μαθητολογίου 3, 5, 55 και ηλικία 8, 8, 7 ετών.

Στην Δευτέρα τάξη ο Νικόλαος Νιφόροςτου Λεωνίδα έχει αριθμό μαθητολογίου 2 και ηλικία 8 ετών.

Οι τέσσερις αυτοί μαθητές έγιναν αργότερα δάσκαλοι και οι Καρτερολιώτης , Νιφόρος, δίδαξαν για πολλά χρόνια στη γενετειρά τους Βαλύρα ως δάσκαλοι και αργότερα ως διευθυντές.

Οι δάσκαλοι Καρτερολιώτης και Λιοντήρης συμμετείχαν στη Μικρασιατική Εκστρατεία υπερασπιζόμενη Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια, που τώρα αυτές οι λέξεις, περιορίζονται στο ελληνικό λεξιλογιο.

ΣΤΑΦΙΔΑ. ΕΝΑ ΠΡΟΙΟΝ ΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ 24002

ΤΗΛ.2724071016

Η ΣΤΑΦΙΔΑ(Διεπιστημονική Προσέγγιση)

Μετά το φραγκόσυκο, που είχε μεγάλη επισκεψιμότητα, σε  4 επόμενες  αναρτήσεις θα  περιγράψουμε  διεπιστημονικα-πολυεπιστημονικά άλλα τρία φυτά με μεγάλη εμπορική, οικονομική και κοινωνική σημασία.ακόμη και σήμερα. Τη Σταφίδα, το Αμπέλι με τους Λινούς, και τη Συκιά.
 Κάποτε οι οικογένειες της Βαλύρας και όλης της Μεσσηνίας  στα συκόσπιτα-σταφιδόσπιτα , καλύβες, ή τσαρδάκια (πάνω σε μουριές κυρίως), έμεναν όλο το καλοκαίρι με τα οικόσιτα ζώα, τα μπαξαβανικά της ,και τα μικρά παιδιά, συμμετείχαν σε όλες τις αγροτικές εργασίες,με τα παιχνίδια στα αλώνια, το ψάρεμα, το μπάνιο στα ποτάμια με αδαμιαία περιβολή, μετρώντας το βράδυ τα άστρα και τη μουσική των τζιτζικιών,είναι τώρα θύμησες, για όσους τα βίωσαν, "την Εποχή της Αθωότητας".
Κοντά στο  τέλος του φωτογραφικού υλικού υπάρχει η μάκηνα με την οποία καθάριζαν τη σταφίδα, την οποία είχε δώσει προίκα ο παππούλης μου Αθανάσιος Λύρας, στην κόρη του Μαγδαληνή,την οποία είχε παντρέψει στη Θουρία με το Διονύση Τσιχριτζή, και ένα προικοσύμφωνο για την κόρη του Καλλιρόη, την οποία είχε παντρέψει με το βαλυραίο Νίκο Μπόβη.

ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΒΑΛΥΡΑΣ

ΤΟΜΟΣ 7^ος

24 -5-1934 ΕΩΣ 6-9-38

42.ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ ΦΟΡΟΥ ΣΦΑΖΟΜΕΝΩΝ ΖΩΩΝ ΕΛΑΙΟΥ-ΕΛΑΙΩΝ

5.ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΣ ΦΟΡΟΣ ΣΤΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΣΤΑΦΙΔΑΣ ΣΥΚΩΝ-ΣΦΑΖΟΜΕΝΩΝ ΖΩΩΝ

6. ΙΔΡΥΣΗ ΑΠΟΣΤΕΙΡΩΤΗΡΙΟΥ ΣΥΚΩΝ

45.ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΙΜΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΓΗΣ

ΤΟΜΟΣ 8ος

ΕΩΣ  29-3-1943

53.ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΣ ΦΟΡΩΝ ΣΤΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΣΥΚΩΝ

61.ΣΥΝΤΑΞΗ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΗ ΚΑΤΑΛΟΓΩΝ ΣΤΑΦΙΔΑΣ-ΣΥΚΩΝ

. 1. ΕΠΙΒΟΛΗ ΦΟΡΟΥ ΣΤΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΣΤΑΦΙΔΑΣ-ΣΥΚΩΝ-ΕΛΑΙΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ

36.ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΙΜΗΣ ΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΠΩΛΗΣΗΣ ΕΛΑΙΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ

Έχουμε σε φωτοαντίγραφα τα πρακτικά του ΑΣΟ (Αυτόνομος Σταφιδικός Οργανισμός),του έτους 1925-26, ο οποίος καταργήθηκε και μετονομάστηκε σε ΣΚΟΣ (Συνεταιρισμός Κορινθιακής Σταφίδας) και τον τόμο 10 της Αγροτικής Τραπέζης της Ελλάδος, το 1942, που αναφέρεται μεταξύ των άλλων στα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα της ΜΕΣΣΗΝΊΑΣ.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΜΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΡΤΕΡΟΛΙΩΤΗ

ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΛΥΡΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ 24002

ΤΗΛ.2724071016

ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ

Ευτυχία Κυριακοπούλου. O  πατέρας της Κυριακόπουλος Γεώργιος είχε καταγωγή από την Καλιρρόη και η μάνα της Σταυρούλα Ταμπάκη είχε καταγωγή από Καλαμάτα. Απόκτησαν 7 παιδιά εκ των οποίων τα 2 ήταν αγόρια και η δασκάλα μου Ευτυχία ήταν Πέμπτη στη σειρά γέννησης.

Αποφοίτησε τη Ράλλειο Ακαδημία Πειραιά και πρωτοδιορίστηκε στο μονοθέσιο σχολείο του Νερόμυλου(Μίσκα) Μεσσηνίας. Δίδαξε εκεί για 2 χρόνια και στη συνέχεια διορίστηκε στο διθέσιο δημοτικό σχολείο του Αριστομένη, όπου δίδαξε για 4 χρόνια. Το 1955 διορίστηκε στο 4θέσιο σχολείο της Βαλύρας, το οποίο αργότερα έγινε 6θέσιο. Το 1958-1966 ήταν διευθύντρια του δημοτικού σχολείου Βαλύρας, οπότε τη χρονιά αυτή πήρε  μετάθεση για Αθήνα υπηρετώντας στο Περιστέρι, Πλατεία Βάθης και Κουκάκι. Συνταξιοδοτήθηκε το 1977 και ζει στο Μαρούσι κοντά στον ηλεκτρικό σταθμό,  μόνη της, γιατί όλα της τα αδέλφια έχουν πεθάνει και την φροντίζουν τα ανήψια της, επειδή  έμεινε ανύπαντρη.

Έχουμε τακτική επικοινωνία και το τηλεφωνό της είναι 2108065743, για όποιον ενδιαφέρεται να επικοινωνήσει μαζί της.

ΤΟ ΦΡΑΓΚΟΣΥΚΟ

ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΜΕΝΟ ΦΡΟΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ24002

ΤΗΛ.2724071016

Το φραγκόσυκο είναι φρούτο του καλοκαιριού, καρπός της φραγκοσυκιάς, κακτοειδούς φυτού Κεντρο-Αμερικανικής προέλευσης που φυτρώνει και στην Ελλάδα. Ο καρπός αυτός αναπτύσσεται περιμετρικά πάνω στις άκρες των φύλλων της φραγκοσυκιάς.Παλιότερα τα κτήματα στη Βαλύρα αφενός είχανε σύνορα τις φραγκοσυκιές, αφετέρου ήταν τροφή για τα ζώα και τους ανθρώπους. Παλιότερα από τα φραγκόσυκα έφτιαχνα και οινόπνευμα.

Η επιφάνειά του καλύπτεται αφενός από σκούρα κομπάκια και αφετέρου από πολύ μικρά αγκαθάκια, τα οποία μοιάζουν με χνούδι και δε γίνονται άμεσα αντιληπτά, τα λεγόμενα φραγκάγκαθα. Για τη συλλογή του χρησιμοποιούσαμε παλιά το τσιγκλί και τώρα το τενεκεδάκι διπλής όψης ανάλογα με το μέγεθος του φραγκόσυκου. Για το καθάρισμα από τα φραγκάγκαθα χρησιμοποιούσαμε κυρίως το ψίλιθρο στο οποίο κολλούσαν τα φραγκάγκαθα, λυγαριά , ιτιά ή οποιοδήποτε άλλο φυτό. Μετά τα βρέχουμε με νερό πίεσης,ή τα βάζουμε στο νερό για να φύγουν όσα φραγκάγκαθα είναι κολλημένα ακόμη στο φραγκόσυκο. Απαγορεύεται η συλλογή καρπών όταν φυσά αέρας, γιατί υπάρχει κίνδυνος να τυφλωθείς ή να γεμίσεις φραγκάγκαθα το οποία  εμείς βγάζαμε με αλογόμυγες. Υπάρχει στη Μάνη είδος φραγκοσυκιάς χωρίς περόνες και βγάζουν φραγκόσυκα χωρίς φραγκάγκαθα.

Το φθινόπωρο που δεν υπήρχε χλωρακιά, τα παλιά χρόνια της αθωώτητας, μαζεύαμε φραγκοσυκιές,τις οποίες κόβαμε με το κασάρι, στη δύση του ηλίου, ανάβαμε φωτιά και τις καψαλάγαμε χρησιμοποιώντας το τσιγκλί για να καούν τα αγκάθια τους (περόνες), τις κόβαμε σε μικρά κομμάτια και ταίζαμε τα διάφορα ζώα. Πρόβατα. γίδια, γουρούνια, μοσχάρια γαιδούρια, άλογα κ.λ.π.. Η φραγκοσυκιά είναι ευκολόπιαστο φυτό και στον ένα χρόνο αποδίδει καρπούς.

ΒΑΛΥΡΑ, ΤΡΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΡΕΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ24002

ΤΗΛ.2724071016

Τρείς φωτογραφίες, τρείς μικρές ιστορίες
1.ΟΙ ΚΑΥΚΟΥΛΑΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΩΤΕΙΝΟΣ, ΚΑΙ ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑΝ ΤΑ 3 ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΝΤΟΥΡΑΜΑΚΟΥ, ο οποίος είχε παντρευτεί δύο φορές.
TA ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ,  ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΩΤΕΙΝΟΣ, ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑΝ TIΣ 2 ΑΔΕΛΦΕΣ ΝΙΚΟΛEΤΑ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΝΤΟΥΡΑΜΑΚΟΥ.
Ο Γεώργιος Φωτεινός του Ανδρέα και της Ελένης 5-3-1897, παντρεύτηκε την Νικολέτα 4-10-1895 και απόχτησαν τα παιδιά Παναγιώτη, Ελένη και Νικόλαο.
 ΤΗ ΘΕΟΔΩΡΑ, 25-5-1903, ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΥΚΟΥΛΑΣ, 15-2-1911 και απόχτησαν τα παιδιά  Ελένη και Κωνσταντίνο.
Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΩΤΕΙΝΟΣ παντρεύτηκε την  Αθανασία και απόκτησαν τα παιδιά Παναγιώτη και Ελένη.
Ο ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ,10-1884, παντρεύτηκε την Ελένη Ντουραμάκου του Αριστείδου, 10-6-1886, και απόχτησαν τα 4 κορίτσια Παναγιώτα, Βασιλική, Ζαχάρω και Θεοδώρα.
Η  Ελένη είναι κόρη, από τον  πρώτο γάμο του Αριστείδη με μιά από τις αδελφές του Αλέξη Λιοντήρη,δημοδιδασκάλου.
Στη φωτογραφίαεικονίζονται πάνω τα τρία  κορίτσια με πρώτη τη θεοδώρα,δεύτερη τη Νικολέτα, τρίτη την Αθανασία και κάτω οι γονείς τους.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΒΑΛΥΡΑΣ 1890-1966

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ 24002

ΤΗΛ. 2724071016

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΒΑΛΥΡΑΙΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ 1890-1966 ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΑΛΥΡΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΥΡΩ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΜΑΣ.

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

1923-24.ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ-ΘΕΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ-ΚΑΡΤΕΡΟΛΙΩΤΗΣ

Ο Μέγας Αλέξανδρος είχε ειπεί ότι στους γονείς μου οφείλω το ζην και στους δασκάλους μου το ευ ζην.

Ποιος από εμάς δε θυμάται τα πρώτα μαθητικά χρόνια στο δημοτικό σχολείο και ειδικά την πρώτη τάξη του δημοτικού, που όλα τα παιδιά μαζί επαναλαμβάναμε το γράμμα που μας έλεγε η δασκάλα και το απόγευμα ή το βράδυ στο χαρτονάκι κεντούσαμε το γράμμα  κεφαλαίο και μικρό με το αντίστοιχο ζωάκι  με διαφορετικό χρώμα κλωστής.

Ποιος δεν θυμάται τα δύο φυλάκια, το ένα δίπλα στο σχολείο και το άλλο δίπλα στις γραμμές στα οποία κρυβόμαστε  και παίζαμε τους κλέφτες και αστυνόμους.

Ποιος δε θυμάται τα μαθητικά συσσίτια με το γάλα σκόνη και το κίτρινο τυρί σαπουνέ;

Ποιος δε θυμάται τους σχολικούς κήπους, τα μαθήματα ιχνογραφίας ,καλλιγραφίας με το μελάνι, τις πέννες και το στυπόχαρτο που γίνονταν τα χέρια μας και τα ρούχα μας έγχρωμα τρώγοντας ξύλο από τους δασκάλους και γονείς μας;

Ποιος δεν θυμάται την τιμωρία όρθιοι στον πίνακα, η το ξύλο με τη βέργα ή το να γράψουμε ένα κείμενο ή λέξεις πολλές φορές γιατί δεν το ξέραμε, ή δεν το προφέραμε καλά;

Ποιος δεν θυμάται τους ήρωες του 1821 στις αίθουσες διδασκαλίας και τους πίνακες με τα διάφορα φυτά και ζώα της πατρίδας μας;

Στους δασκάλους που με δίδαξαν στο δημοτικό σχολείο και σε αυτούς που δεν με δίδαξαν, θα αφιερώσουμε σε τρεις συνέχειες μνημονεύοντας τους με μικρά βιογραφικά ,αντίστοιχα έγραφα, φωτογραφικό υλικό και ΦΕΚ.

Τιμούμε την εν ζωή δασκάλα Ευτυχία Κυριακοπούλου και μνημονεύουμε τους βαλυραίους δασκαλους Θεόδωρο Καυκούλα και Γαρυφαλλια Καρύδη που έφυγαν πρόωρα από τη ζωή οι οποίοι μας βλέπουν από ψηλά και χαίρονται.

H πρώτη μας ανάρτηση που έγινε στις 4\8 είχε τίτλο τα ελληνικά αλφαβητάρια-αναγνωστικά του δημοτικού, η δεύτερη ανάρτηση που έγινε στις 7\8 είχε τίτλο τα φυσιογνωστικά μαθήματα του δημοτικού, και η τρίτη ανάρτηση που έγινε 11\8 είχε τίτλο τη μελέτη περιβάλλοντος-φυσικός κόσμος.

Στις τέσσερις επόμενες αναρτήσεις θα μνημονεύσουμε τους δασκάλους που υπηρέτησαν στη Βαλύρα ως δάσκαλοι ή και διευθυντές του δημοτικού σχολείου Βαλύρας.

 Η  τέταρτη  ανάρτηση περιγράφει τις δασκάλες  Παναγιώτα Βρεττού (Καρύδη), από Ύδρα, μετέπειτα σύζυγο του βαλυραίου Παναγιώτη Καρύδη, την κόρη της Χρυσούλα και τους πρώτους δάσκαλους του δημοτικού σχολείου Βαλύρας Ιωάννη Δημητρακόπουλο από Τεγέα,  Δημήτριο Καρακίτσο από Βαλύρα  και Δημήτριο Θεοφιλόπουλο του Κωνσταντίνου, από Λάμπαινα.

 Σε επόμενες αναρτήσεις θα αναφερθούμε και στους υπόλοιπους  Βαλυραίους δασκάλους και πιο συγκεκριμένα .

 Στην πέμπτη ανάρτηση θα περιγράψουμε τους 4 βαλυραίους δασκάλους Νικόλαο Νιφόρο του Λεωνίδα, Γεώργιο Γεωργόπουλο του Ιωάννη, Αλέξιο Λιοντήρη του Βασιλείου και Παναγιώτη Βίγκο .

Στην έκτη ανάρτηση θα περιγράψουμε τους δασκάλους Χρίστο Καρτερολιώτη του Ιωάννη, από Βαλύρα και Κυριακοπούλου Ευτυχία, από Καλαμάτα.

Στην  έβδομη και τελευταία ανάρτηση θα περιγράψουμε τις δασκάλες Αντιγόνη Νέζη και Ελένη Τζαβάρα από Μελιγαλά, την Πηνελόπη Μπακοπουλου, από Μαυρομμάτι (Αρχαία Μεσσήνη) και την Αφροδίτη (Αφρούλα) Σταθά από Βαλύρα.

Σε όλες τις αναρτήσεις θα υπάρχει πλούσιο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό, διάφορα στοιχεία από το δημοτικό σχολείο Βαλύρας, έγραφα, ΦΕΚ, ιστορικά γεγονότα, συμβόλαια, πρακτικά της κοινότητας Βαλύρας κ.λ.π.

Στα μαθητικά μου χρόνια η πρώτη δασκάλα στην Πρώτη δημοτικού ήταν η Αφροδίτη (Αφρούλα ) Σταθά. Στη Δευτέρα τάξη είχα την Ελένη Τζαβάρα ,από Μελιγαλά, στην Τρίτη τάξη είχα την Πηνελόπη (Πόπη) Μπακοπούλου, από το Μαυρομμάτι Ιθώμης ,στην Τετάρτη και Πέμπτη την Ευτυχία Κυριακοπούλου, από Καλαμάτα και στην Πέμπτη και έκτη το βαλυραίο Χρίστο Καρτερολιώτη.

Το δημοτικό σχολείο Βαλύρας στεγάστηκε σε διάφορα οικήματα της Βαλύρας. Αρχικά στεγάστηκε στην οικία των αδελφών Σταυριανόπουλου ,εκεί που είναι τώρα η οικία και το σούπερ μάρκετ Μακρή  (υπάρχει φωτογραφία μαθητών που κάνουν γυμναστικές επιδείξεις), στη συνέχεια στην οικία του Γεωργίου Καρύδη, κάτω από το σταθμό,,στην οικία του Κώστα Τσώνη, δίπλα στο σταθμό, στην οικία του Παναγιώτη Καρύδη το δημοτικό θηλέων, όταν η Κυριακούλα διορίστηκε στη Βαλύρα, και τέλος από το 1936, εγκαταστάθηκε στο χώρο που στεγάζεται σήμερα.

Παραδοσιακά επαγγέλματα που χάθηκαν

Δουλειές που δεν είναι πλέον απαραίτητες, επαγγέλματα που χάθηκαν στον χρόνο και μία Ελλάδα διαφορετική απ' ότι είναι σήμερα. 

Τα παρακάτω επαγγέλματα είναι ένα ταξίδι στα παλιά.

Ο αγωγιάτης ήταν αυτός που πραγματοποιούσε ιδιωτικές μεταφορές από ανθρώπους έως εμπορεύματα. Η πληρωμή του λεγόταν αγώγι.

Ο γανωτής ήταν εκείνος που έβαφε τα διάφορα αντικείμενα της κουζίνας, κουτάλια, πηρούνια ή κατσαρόλες, έτσι ώστε να μην οξειδώνονται και να προκαλούν δηλητηριάσεις στους ανθρώπους που τα χρησιμοποιούσαν.

Ο νερουλάς, ένα επάγγελμα που χάθηκε όταν το νερό ήρθε σε κάθε σπίτι. Ήταν εκείνος που τροφοδοτούσε τους κατοίκους με νερό και λειτουργούσε με πελατεία.

Ο πεταλωτής ήταν εκείνος που έβαζε πέταλα στα ζώα, τα γαϊδούρια ή τα μουλάρια.

Διαβάστε περισσότερα »

Μεσσήνιοι στον Κόσμο

Παγκόσμιες μουσικές διαδρομές. Ένα ταξίδι στο χώρο και το χρόνο.

Υπό την Αιγίδα

του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ,

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Αρχαίο Στάδιο αρχαίας Μεσσήνης

Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012 - Ώρα έναρξης; 21:00

Είσοδος δωρεάν

Με την αφιλοκερδή συμβολή του μεσσηνιακής καταγωγής καλλιτεχνικού διευθυντή της παράστασης Χρίστου Τσιαμούλη, της Ορχήστρας & Χορωδίας του Τμήματος Ελληνικής Μουσικής του Ωδείου Αθηνών υπό τη διδασκαλία και διεύθυνση του Ανδρέα Τσεκούρα (ορχήστρα) και της Κατερίνας Παπαδοπούλου (χορωδία) και του σκηνοθέτη – συγγραφέα Σταμάτη Τσαρουχά, οι θεατές που θα βρεθούν στο αρχαίο Στάδιο της Μεσσήνης στις 24 Αυγούστου θα ταξιδέψουν, μουσικά και οπτικά, στις περιοχές όπου βρέθηκαν Μεσσήνιοι, στην Ελλάδα και τον Κόσμο, από την αρχαιότητα μέχρι τις ημέρες μας.

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΚΑΝΟΥ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ 24002

ΤΗΛ.2724071016

 Δεκαπενταύγουστος: 

Η μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή των Ελλήνων

 Η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι μια Θεομητορική εορτή των Χριστιανικών Εκκλησιών, η οποία εορτάζεται στις 15 Αυγούστου. Στην Ελλάδα γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα σε πολλά μέρη της χώρας, ονομάζεται δε και «Πάσχα του καλοκαιριού». Είναι μια από τις επίσημες αργίες στην Ελλάδα.

Κατά την παράδοση, όταν η Παναγία πληροφορήθηκε άνωθεν τον επικείμενο θάνατό της, προσευχήθηκε στο όρος των Ελαιών, ετοιμάστηκε και ανέφερε το γεγονός στους Αποστόλους. Επειδή κατά την ημέρα της κοίμησης δεν ήταν όλοι οι Απόστολοι στα Ιεροσόλυμα, μια νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε κοντά της. Την τοποθέτησαν στο μνήμα της Γεσθημανής. Μετά από τρεις μέρες ο τάφος ήταν άδειος. Η Παναγία ανελήφθη στους ουρανούς

Οι πλατείες των χωριών "φοράνε τα καλά τους", οι κοινότητες και οι πολιτιστικοί σύλλογοι στήνουν γλέντια για να τιμήσουν τη Μεγαλόχαρη και οι πιστοί προσεύχονται και ευχαριστούν για το "θαύμα" της Παναγίας.

ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ-ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ24002

ΤΗΛ.2724071016 

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ-ΩΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ – ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ – ΛΥΚΕΙΟΥ

Στη χώρα μας θεσμοθετούνται πολύ συχνά εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, μέσα στα συγκεκριμένα  κοινωνικά,  οικονομικά, και  πολιτικά  πλαίσια της εποχή τους.  Κάθε αλλαγή υπουργού παιδείας συνοδεύεται και από μια σειρά εκπαιδευτικών αλλαγών. Οι υπουργοί παιδείας 1834-1974 ήταν 230 και από 1976-2012 ήταν 22. Το χρονικό διάστημα 1920-28 έγιναν 34 αλλαγές κυβερνήσεων με 25 υπουργούς παιδείας και τη δικτατορία του Πάγκαλου.

Οι  σημαντικές  μεταρρυθμίσεις  έγιναν  τα έτη  1913, 1929, 1959, 1964, 1976\77, 1985, 1997\98.

Στην διάρκεια της εκπαιδευτικής μου καριέρας οι υπουργοί με τα αντίστοιχα ΦΕΚ ήταν:

ΒΙΒΛΙΑ ΦΥΣΙΟΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ 24002

ΤΗΛ.2724071016
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΦΥΣΙΟΓΝΩΣΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Με τη μεταρρύθμιση του 1929 γίνεται η οργάνωση   των σχολείων στοιχειώδους εκπαίδευσης, των γενικών και τοπικών συμβουλίων, η ίδρυση  των σχολικών κήπων,  των εργαστηρίων  και των σχολικών βιβλιοθηκών. (Αργότερα για τις σχολικές βιβλιοθήκες  περιγράφει το ΦΕΚ 22\1949 τεύχος Α).

Για τους σχολικούς κήπους αναφέρει ο νόμος τα εξής.

Παρ εκάστω δημοτικώ σχολείω ιδρύεται και καλλιεργείται σχολικός κήπος και ζωοτροφείον, ως παράρτημα αυτού, χάριν της διδασκαλίας των φυσιογνωστικών μαθημάτων και προς απόκτησιν από των μαθητών προκαταρτικών γνώσεων καλλιεργείας της γης. Κατάλληλος έκτασις γης προς ίδρυσιν σχολικού κήπου,εάν δεν έχει ιδίαν το σχολείο,χορηγείται δωρεάν υπο της κοινότητος εν ή λειτουργεί το σχολείον. Προς απόκτησιν καταλλήλου εκτάσεως γης, δύναται να γίνει και αναγκαστική απαλλοτρίωσις, ενεργουμένη κατά τας διατάξεις του νόμου 2442.Στους σχολικούς κήπους αναφέρεται ο νόμος 920\1946, Α.Ν.1547\1950 και 1643\1951.(αναγράφεται όπως το πρωτότυπο).

ΑΠΟ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΑ- ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΑ(1771-1881), ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ 24002

ΤΗΛ.2724071016

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Το Ελληνικό Αλφαβητάριο (1771-1981) και το Ελληνικό Αναγνωστικό

 Το Ελληνικό Αλφαβητάριο και το Ελληνικό Αναγνωστικό μας προσκαλούν να ταξιδέψουμε στα θρανία της παιδικότητάς μας και να θυμηθούμε με νοσταλγία την αθωότητα των μαθητικών μας χρόνων, μέσα από τα πρώτα σχολικά  μας βιβλία.

Ποιος από μας δε θυμάται το κέντημα των γραμμάτων κεφαλαίου και μικρού με τα ζωάκια που το ονομά τους άρχιζε από το αντίστοιχο γράμμα;

Ποιος από μας δε θυμάται όταν οι δασκάλα μας έλεγε το γράμμα και στην συνέχεια το επαναλάμβανε όλη η τάξη ;

Ποιος από μας δε θυμάται τους ψύλλους , τις ψείρες τα τσιμπούρια, τα συσσίτια με το γάλα σκόνη και το τυρί σαπουνέ και το κούρεμα με τη ψιλή;

Ποιος δε θυμάται τους σχολικούς κήπους, το νερό πού πίναμε από το πηγάδι του Σιάγκρη και τη γριά Τζουμάνενα να μας βάζει στη σειρά στα συσσίτια και στο πόσιμο νερό;

Πρόκειται για μια μελέτη- έρευνα-καταγραφή-διάσωση-προβολή των σχολικών Αλφαβηταρίων και Αναγνωστικών που υπάρχουν στις προθήκες του δημοτικού σχολείου Βαλύρας καθώς και στην προσωπική μου συλλογή.

Το πρώτο γνωστό ελληνικό αλφαβητάριο είναι το «Μέγα Αλφαβητάριον» που εκδόθηκε στη Βιέννη το 1771.
Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας το οκτωήχι χρησιμοποιήθηκε για τη διδασκαλία της ανάγνωσης και της γραφής.
Με την ίδρυση του ελληνικού κράτους και την υιοθέτηση της αλληλοδιδακτικής μεθόδου, για την πρώτη ανάγνωση χρησιμοποιήθηκαν κυρίως οι αναγνωστικές πινακίδες.
Με την κατάργηση της αλληλοδιδακτικής (1880) τα αλφαβητάρια αρχίζουν να εμπλουτίζονται με περισσότερες εικόνες και να παρουσιάζουν βελτιωμένες τεχνικές ανάγνωσης. Ωστόσο οι συγγραφείς τους συχνά χρησιμοποιούν λέξεις ακατάληπτες για τους μαθητές.
Στη σύνθεση των αλφαβηταρίων σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι ευρωπαϊκές επιδράσεις, οι πολιτικές  και οι ιδεολογικές επιλογές, οι αι εθνικές περιπέτειες, και η γλωσσική διαμάχη.
Σημαντικός σταθμός στην εξέλιξη των αλφαβηταρίων του 20ού αιώνα θεωρείται το «Αλφαβητάρι με τον Ήλιο» (ονομασία που του έδωσαν οι μικροί μαθητές), καρπός της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του 1917. Τα αλφαβητάρια που εκδόθηκαν από τότε, σχεδόν στο σύνολό τους, έχουν αυτό ως πρότυπο.

Η μεταρρύθμιση του 1917-1920 εισάγει την καθομιλουμένη γλώσσα στην εκπαίδευση κάνοντας δεκτές τις θέσεις του Εκπαιδευτικού Ομίλου. Αμέσως συγγράφονται νέα αναγνωστικά υπό συντακτική επιτροπή: Ανδρεάδης, Δελμούζος, Τριανταφυλλίδης, Νιρβάνας, Παπαντωνίου. 

Το "Αλφαβητάρι με τον Ήλιο" παίρνει τον τίτλο του από τους ίδιους τους μαθητές και αποτελεί σταθμό στην εκπαιδευτική ιστορία. Βάζοντας στο επίκεντρο το παιδί και τη δημιουργικότητά του, όπως άλλωστε η συμπεριφοριστική ψυχολογία και η παιδαγωγική της εποχής, το αλφαβητάρι έγινε πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των δασκάλων. 

Μεσσήνιοι στον Κόσμο.

Παγκόσμιες μουσικές διαδρομές. Ένα ταξείδι στο χώρο και το χρόνο.

Υπό την Αιγίδα του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Αρχαίο Στάδιο Aρχαίας Μεσσήνης

Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012 - Ώρα έναρξης; 21:00 
 Είσοδος θεατών Χωρίς εισιτήριο

  Σκεπτικό.
 Στο χώρο του Αρχαίου Σταδίου της Μεσσήνης, παρουσιάζεται μέσα από τη μουσική, το λόγο (τραγούδι), το χορό και την αλληλοδιαδοχή εικόνων το ταξείδι των απανταχού Μεσσηνίων. Η σειρά του μουσικού ρεπερτορίου χαράσσει και την ιστορική - γεωγραφική διαδρομή, η οποία αποτυπώνεται σε χάρτη που κάθε τόσο εμφανίζεται στην οθόνη. Το περιεχόμενό του συντίθεται από τραγούδια που παρέλαβαν οι απόδημοι από την πατρίδα τους, εκείνα που συνάντησαν στους τόπους όπου επήγαν, αυτά που έφτιαξαν από την αφομοίωση των τοπικών (στην ξενιτιά) πολιτισμικών στοιχείων.

Το περιεχόμενο της εκδήλωσης τη συνδέει με τις αξίες που υποδηλώνουν τα μνημεία και οι χώροι του αρχαιολογικού τοπίου.

ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ 24002

ΤΗΛ.2724071016

ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

 Φως ονομάζεται η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που ανιχνεύεται από το ανθρώπινο μάτι (οφθαλμό) και που εκλαμβάνεται ως αίσθηση (αντίληψη) αυτής . Συνεπώς είναι το αίτιο της όρασης.

Όμως η αντίληψη αυτή του "ορατού" φωτός αποτελεί τμήμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Καλύπτει ένα εύρος μηκών κύματος που «μεταφράζονται», από το μάτι, στα χρώματα του φωτεινού φάσματος (δηλαδή στα χρώματα του ουράνιου τόξου).

Ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες το φως εκδηλώνει ιδιότητες είτε φωτεινού κύματος, (φωτεινή ακτίνα), είτε δέσμης σωματιδίων, (φωτεινή δέσμη ή δέσμες).

Τα στοιχειώδη σωματίδια-κύματα (κβάντα) φωτός ονομάζονται φωτόνια.

ΕΡΓΑ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΠΑΜΜΙΣΟΥ ΣΤΙΣ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ.ΛΥΡΑ ΕΚΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΒΑΛΥΡΑ ΙΘΩΜΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΚ24002

ΤΗΛ.2724071016

Ο ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΠΑΜΜΙΣΟΥ

Με πρωτοβουλία της πολύ δραστήριας  προέδρου του τοπικού συμβουλίου Αγίου Φλώρου Αναστασίας Μπελογιάννη και τη συμμετοχή εθελοντών της ευρύτερης περιφέρειας της ενότητας Αρφαρών, με στόχο τον καθαρισμό, προβολή, διάσωση, αναβίωση των Παμμίσιων εορτών, που τελούνταν επί Δωδάτα, Συβότα και Φίντα.

Στις 22-9-2012 έγινε ο καθαρισμός  του Παμμίσου, στις 11-7-2012 έγινε ο καθαρισμός στις μπουρμπουλήθρες ή μάτια του Παμμίσου΄ή Δυρό και στις 15-7-2012 οι δύτες μελέτησαν τα μάτια του Παμμίσου με απαγοητευτικά αποτελέσματα σε σύγκριση με την εποχή των παιδικών μας χρόνων που η καθαρότητα του νερού, οι μπουρμπουλήθρες έφταναν μέχρι την επιφένεια και τα ψάρια, χέλια, νεροφίδια μενίδες κυπρίνοι, βδέλλες κ.λ.π., ήταν όλα ορατά. Τα καλάμια που σαπίζουν έχουν καλύψει με λάσπητον πυθμένα και το βάθος των 7 μέτρων που ήταν τότε είναι τώρα 5,5 μέτρα, τα ψάρια δεν υπάρχουν  καθώς και η ορατό τητα.