Είναι μεσημέρι. Τα παιδιά λαγοκοιμούνται καιροφυλακτώντας πότε θα αποκοιμηθούν οι γονείς, γιατί είναι κουρασμένοι από τις διάφορες δουλειές που έκαναν στα κτήματα, μπαξέ, σπίτι, και ζώα. Αγωνιούν πάνω στο καλαμένιο κρεβάτι στηριγμένο σε ξύλινα τρίποδα, με το στρώμα γεμάτο από βουτούμι, ή μαρίτσα, ή άχυρα, ή καλαμπόφυλλα. Οι δυο φέτες ψωμί είναι κρυμμένες κάτω από το κρεβάτι και έχουν το δικό τους σκοπό. Στο κατώϊ και στην αυλή τα οικόσιτα ζώα ξεροσταλιάζουν, ο σκύλος γαβγίζει, τα γατιά παίζουν, και τα κοκόρια τσακώνονται. Τα δευτερόλεπτα γίνονται χρόνος και η αγωνία κορυφώνεται. Το ροχαλητό της μάνας , κουρασμένη από τις διάφορες εργασίες , δίνει το σήμα.
Είθισται στη διάρκεια της καριέρας ενός ηθοποιού, να υπάρξει κάποιος ρόλος, που θα τον στιγματίσει και όσα χρόνια και αν περάσουν στη συνείδηση του κοινού θα μείνει με το συγκεκριμένο ρόλο. Τα παραδείγματα πολλά σε ελληνικό και παγκόσμιο επίπεδο. Στον ελληνικό κινηματογράφο, από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα, είναι χωρίς αμφιβολία εκείνο του Χρήστου Ευθυμίου.
Πρόκειται για τον πιο διάσημο και συνάμα γλυκό «βλάκα», που πέρασε από την ιστορία του κινηματογράφου. Ένας ρόλος που εκτόξευσε την καριέρα του, αλλά και του έδωσε μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά του κοινού. Ο κόσμος λάτρεψε τον κινηματογραφικό χαρακτήρα του αφελή, που με τόσο πειστικότητα υποδύθηκε στο πανί ο Χρήστος Ευθυμίου. Και ήταν τόσο μέσα στο πετσί του ρόλου, που θαρρείς ότι και στην πραγματική του ζωή ο ηθοποιός ήταν τόσο γλυκά… αφελής.
Αλλά αυτή είναι και η δύναμη της Υποκριτικής: να υποδύεσαι έναν χαρακτήρα διαφορετικό από


Πηγαίνοντας στις 13-10-2018,να πάρουμε τις φλοκάτες από τα ταπητοκαθαριστήρια των αδελφών Βλαχάκη στο χωριό Φίλια, αποφασίσαμε να πάμε στην αγία Θεοδώρα Βάστα. Η διαδρομή ήταν μαγευτική και αποζημιωθήκαμε με το παραπάνω φωτογραφιζοντάς την. Η διαδρομή ήταν στο πήγαινε :Φίλια-Δεσσύλα-Καρνάσι-Δασοχώρι, και στο φεύγα, από Ίσσαρι, Χειράδες,-εθνική οδό,-εξοδος Μελιγαλά-Βαλύρα. Αξίζει αυτήν την εποχή να απολαύσει τη διαδρομή συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του ωφελίμου.








