Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Τα ολέθρια λάθη της Ελληνικής Πολιτικής

Καλημέρα σας!
Σας στέλνω ένα νέο άρθρο για ενημέρωσή σας, δημοσίευση, ανάρτηση ή προώθηση με τον κάτωθι τίτλο:

Συνταρακτικές είναι οι ειδήσεις μετά το ναυάγιο εις το Eurogroup της 16ης Φεβρουαρίου 2015. Διότι η Πατρίδα μας απειλείται τώρα με την αποπομπή της (GREXIT) από την Ευρωζώνη και με απρόβλεπτες συνέπειες και για την παραμονή της εις την Ε.Ε.  Ασφαλώς πρόκειται για ένα ωμό εκβιασμό ο οποίος στοχεύει όχι μόνον εις την χρεοκοπία της Ελλάδος με την ταυτόχρονη υποθήκευση του εθνικού της πλούτου, αλλά παράλληλα και με την τιμωρία της χώρας μας να δώσουν και  ένα μάθημα  σε εκείνους που σκέπτονται να ζητήσουν μία οικονομική ανακούφιση.

Από το 1894 η Γερμανία ζητούσε τον έλεγχο της Ελλάδας, λόγω δανείων!-

 Τί αξίωσε και πώς απείλησε με πόλεμο τον Τρικούπη

Από το 1894 η Γερμανία ζητούσε τον έλεγχο της Ελλάδας, λόγω δανείων!- Τί αξίωσε και πώς απείλησε με πόλεμο τον Τρικούπη
Ο Τρικούπης σε σκίτσο της εποχής, με την "τρόικα του 19ου αιώνα", τους εκπροσώπους της Γερμανίας, της Αγγλίας και της Γαλλίας. Ο Γερμανός ήταν πάντα ο πιο σκληρός και αμεετάπιστος! Με το τέλος των διαπραγματεύσεων ο Γερμανός πρέσβης απείλησε με πόλεμο την Ελλάδα!
Η περήφανη στάση του Χαρίλαου Τρικούπη που έδειξε την έξοδο στους ιδιώτες δανειστές, οι οποίοι, με πρώτους τους Γερμανούς, αξίωναν να πάρουν τον οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της χώρας, να εισπράττουν τα έσοδα του ελληνικού κράτους και να γίνει ιδιοκτησία τους η Εθνική Τράπεζα, ζητούσαν νέους φόρους επί των Ελλήνων και απολύσεις χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, ενώ απαιτούσαν οι τόκοι που θα πλήρωνε η Ελλάδα για δάνειο 459 εκατομμυρίων δραχμών να φτάσουν τα 750 εκατομμύρια χρυσά φράγκα.

ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ !!!!



Όταν ήμουνα μικρός -εκεί κοντά στα δέκα μου- παρακολουθούσα φανατικά μία αμερικάνικη σειρά που λεγόταν "Όλα για το Πτυχίο". Που είχε ως θέμα της, τη φοιτητική ζωή και την προσπάθεια μίας παρέας νεαρών να επιτύχουν σε ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον υψηλών προδιαγραφών και απαιτήσεων. Και παρότι δεν καταλάβαινα μήτε τα μισά (χελόου, ήμουνα δέκα και την ίδια εποχή, έβλεπα φανατικά και τα Στρουμφάκια), άρχισε να σχηματοποιείται μέσα μου, το όνειρο: του Πανεπιστημίου.