ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΠΑΠΟΥΛΙΑ

ΜΑΚΗΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ

Πόσο η φόρα ήταν μεγάλη…..Ιστορίες και μνήμες. Εκδοτικός οίκος Αλεξάνδρεια, Αθήνα 2017.

Διαστάσεις 14χ20, σελίδες 342, θεματικές ενότητες 42, φωτογραφίες 27.

Σύνθεση εξώφυλλου-εσώφυλλου Γιάννη Ψυχοπαίδη.

Γλώσσα:  Απλή, κατανοητή, γλαφυρή, χειμαρρώδης, ελκυστική, και σαγηνευτική.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ, 20 ΙΟΥΝΙΟΥ 8 Μ.Μ.

-Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ-

ISBN 978-960-221-738-2, σχ. 21Χ14, 

σελ. 344, α΄ έκδ. Μάιος 2017, 

τιμή:15,00€ (χωρίς Φ.Π.Α.)

Κυκλοφορεί την Πέμπτη 25 Μαΐου 

«Είχα συνειδητά αποφασίσει να παραμείνω αμετανόητος αριστερός στη στρατιωτική μου θητεία. Όχι από κανέναν φανατισμό και προσήλωση στις απόψεις του ΚΚΕ ή για να γίνω μάρτυρας και ήρωας κάποιου κόμματος, ήμουν πλέον πολύ κατασταλαγμένος σχετικά με αυτά... Κράτησα αυτή την ακραία στάση από δημοκρατική υπερηφάνεια απέναντι στη χούντα. Ορισμένα επώνυμα στελέχη του 114, του φοιτητικού και δημοκρατικού κινήματος, έπρεπε, απέναντι στο θερμοκήπιο της χούντας που ήταν ο στρατός, να ξεδιπλώσουμε τη σημαία της ανυποχώρητης δημοκρατικής συνείδησης και πεποίθησης. Και αυτό έκανα. Είχα όμως κι άλλους λόγους στη ζωή μου να είμαι σκληρός, αδιάλλακτος και «ανυπόγραφος». Είχα έναν πατέρα δημόσιο υπάλληλο που τους «τα υπέγραψε όλα» για να γλιτώσει τη δουλειά του και την οικογένειά του και τον απέλυσαν, τον κάνανε περιπτερά και καπνοπώλη. Είχα έναν ακριβό φίλο, τον Σωτήρη Πέτρουλα, και τον δολοφόνησαν.

Πόσο η φόρα ήταν μεγάλη... Ιστορίες και μνήμες

-Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ-

ISBN 978-960-221-738-2, σχ. 21Χ14, 

σελ. 344, α΄ έκδ. Μάιος 2017, 

τιμή:15,00€ (χωρίς Φ.Π.Α.)

Κυκλοφορεί την Πέμπτη 25 Μαΐου 

«Είχα συνειδητά αποφασίσει να παραμείνω αμετανόητος αριστερός στη στρατιωτική μου θητεία. Όχι από κανέναν φανατισμό και προσήλωση στις απόψεις του ΚΚΕ ή για να γίνω μάρτυρας και ήρωας κάποιου κόμματος, ήμουν πλέον πολύ κατασταλαγμένος σχετικά με αυτά... Κράτησα αυτή την ακραία στάση από δημοκρατική υπερηφάνεια απέναντι στη χούντα. Ορισμένα επώνυμα στελέχη του 114, του φοιτητικού και δημοκρατικού κινήματος, έπρεπε, απέναντι στο θερμοκήπιο της χούντας που ήταν ο στρατός, να ξεδιπλώσουμε τη σημαία της ανυποχώρητης δημοκρατικής συνείδησης και πεποίθησης. Και αυτό έκανα. Είχα όμως κι άλλους λόγους στη ζωή μου να είμαι σκληρός, αδιάλλακτος και «ανυπόγραφος». Είχα έναν πατέρα δημόσιο υπάλληλο που τους «τα υπέγραψε όλα» για να γλιτώσει τη δουλειά του και την οικογένειά του και τον απέλυσαν, τον κάνανε περιπτερά και καπνοπώλη. Είχα έναν ακριβό φίλο, τον Σωτήρη Πέτρουλα, και τον δολοφόνησαν.