Το Δίκαιο της Ελλάδος και η άρνηση εξυπηρέτησης του χρέους

Η οικονομική κρίση την οποία βιώνει ο λαός μας, αλλά και πολλοί άλλοι λαοί της Ευρώπης και του κόσμου, δεν είναι μόνον το αποτέλεσμα εσφαλμένων πολιτικών των ηγεσιών των, αλλά παράλληλα και συνέπειες της πολιτικής εκείνων οι οποίοι  για ιδιοτελείς και καιροσκοπικούς και μόνον λόγους καταστρατήγησαν τις παγκόσμιες Αξίες και τις Αρχές του Δικαίου. Με τα γνωστά αποτελέσματα  και τις βαρύτατες συνέπειες τις οποίες πληρώνει τώρα και η Πατρίδα μας.

Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ ΜΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

Μπροστά στην αδήριτη πραγματικότητα που βιώνουμε, με την ολοένα επιδεινούμενη οικονομική κατάσταση της πατρίδας μας, αν μια παραδοχή μπορούμε με σιγουριά να κάνουμε, αυτή συνοψίζεται στο ότι οι ευθύνες της πολιτικής τάξης της χώρας μας διαχρονικά είναι βαριές. Το περιβόητο πολιτικό κόστος απέτρεψε  τους κομματικούς σχηματισμούς από το να προχωρήσουν στις τομές εκείνες που θα έθιγαν μεν ορισμένες τάξεις, θα λειτουργούσαν, ωστόσο, ως ασπίδα προστασίας για την οικονομία μας μακροπρόθεσμα. Και σήμερα είμαστε αναγκασμένοι να αποδεχόμαστε το περιεχόμενο των αλλεπάλληλων συμφωνιών με τους Θεσμούς, που συνεπάγεται και νέες φορολογικές και οικονομικές επιβαρύνσεις, και νέες μειώσεις συντάξεων, μισθών και κοινωνικών επιδομάτων, που κυριολεκτικά εξοντώνουν εκατομμύρια νοικοκυριά.

Δημόσια Εκπαίδευση και Πανεπιστημιακοί Δάσκαλοι

Η ενασχόληση με τα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος προκαλεί φρίκη και απογοήτευση. Η λέξη «Παιδεία» είναι διεθνής υπό την έννοια ότι, τουλάχιστον εντός των ορίων του Δυτικού Πολιτισμού, ούτε οι άνθρωποι του μέσου μορφωτικού επιπέδου την χρησιμοποιούν εις τον καθημερινό των λόγο. Όλοι όμως την γνωρίζουν και αντιλαμβάνονται αμέσως την σημασία της. Πολλές φορές έχει ακουστεί η άποψη, ότι η Ελλάς, λόγω της μεγάλης της παραδόσεως εις τον τομέα της Παιδείας έπρεπε να έχει μία σχετική πρωτοπορία εις όλο τον κόσμο.

Οι έμποροι της φτώχειας, του τρόμου και η απόγνωση της ανθρωπότητας

-η συνέχεια του αγώνα της 25ης Μαρτίου 1821-

Η πολιτική οφείλει να χρησιμοποιεί ως εργαλεία τα διδάγματα της Ιστορίας και τις διαχρονικές πολιτιστικές συνεισφορές των Λαών, για να είναι αποτελεσματική, δίκαιη προς όφελος της ανθρωπότητας. Ο Ελληνικός Λαός κληρονόμησε τον μεγαλύτερο πολιτισμό εις την παγκόσμια ιστορία. Δεν ευθύνεται όμως για αυτό, αλλά και ούτε γιατί οι πρόγονοι μας δοξάζονται διαχρονικά ως μοναδικοί θεμελιωτές της πορείας της ανθρωπότητας. Ευθύνεται όμως για τις ολέθριες πολιτικές επιλογές του, για τα ανεπανόρθωτα λάθη των Πολιτικών  Ηγεσιών του.

Ο Ελληνικός Λαός και ο φόβος και η αγωνία των Αγγλοσαξόνων

Η άσκηση πολιτικής προϋποθέτει γνώση της Ιστορίας σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, αλλά και ψυχολογία ως εργαλείο για να ερμηνεύει και να αντιμετωπίζει κανείς  τους  συλλογισμούς, τις προθέσεις και τα σχέδια των άλλων. Είναι ο μόνος τρόπος  για να προστατεύεται ο καθείς από τις αντιδράσεις εσωτερικών και διεθνών κυρίως παραγόντων.

Η οξύτατη κρίση που βιώνει ο Λαός μας, αλλά και το αδιέξοδο εις το οποίο έχει περιέλθει η χώρα μας οφείλεται εις τις αδυναμίες του Πολιτικού Συστήματος των τελευταίων δεκαετιών, αλλά και εις την αρρωστημένη εσωστρέφεια του. Αυτές οι διαιωνίζουσες αδυναμίες κράτησαν την χώρα μας μακριά από το παγκόσμιο γίγνεσθαι.  Η σχέση π.χ. Δημοκρατίας και Οικονομίας δεν είναι ευθύγραμμη υπόθεση.

Η Ελλάδα πρέπει να επιστρέψει εις τα χέρια των Ελλήνων

 -Δίλημμα: η σωτηρία του Πολιτικού Συστήματος ή της Πατρίδος; -

Η σημερινή κατάντια της Πατρίδος μας, με όλες τις παραμέτρους, διαστάσεις και συνέπειες, πρέπει επιτέλους να προβληματίσει όλους εμάς τους Έλληνες, ανεξαρτήτως πολιτικών και κομματικών τοποθετήσεων.  Εις την ουσία, το πρόβλημα της κρίσης χρέους της Πατρίδος μας δεν είναι καθαρώς οικονομικό, ως εσφαλμένως υποστηρίζεται και προπαγανδίζεται από τα δεκανίκια του Πολιτικού Συστήματος, αλλά κυρίως Θεσμικό, με εντέλει  οικονομικές τώρα διαστάσεις και τεράστιες συνέπειες για την πορεία του Έθνους. Εις την πραγματικότητα πρόκειται για μεγάλη εκτροπή και διαστροφή των Πολιτειακών Θεσμών και Φορέων, η λειτουργία των οποίων όχι μόνον δεν έχει την ανάλογη απήχηση εις την αληθινή Δημοκρατία και εναρμόνιση με αυτήν, αλλά ευρίσκεται τώρα σε αέναη διάσταση και σύγκρουση με την ιστορική υφή αυτού του νοήματος της υπάρξεως ενός ολόκληρου Λαού. 

Ο Ελληνικός Λαός και ο φόβος και αγωνία των Αγγλοσαξόνων

Η άσκηση πολιτικής προϋποθέτει γνώση της Ιστορίας σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, αλλά και ψυχολογία ως εργαλείο για να ερμηνεύει και να αντιμετωπίζει κανείς  τους  συλλογισμούς, τις προθέσεις και τα σχέδια των άλλων. Είναι ο μόνος τρόπος  για να προστατεύεται ο καθείς από τις αντιδράσεις εσωτερικών και διεθνών κυρίως παραγόντων.

Η οξύτατη κρίση που βιώνει ο Λαός μας, αλλά και το αδιέξοδο εις το οποίο έχει περιέλθει η χώρα μας οφείλεται εις τις αδυναμίες του Πολιτικού Συστήματος των τελευταίων δεκαετιών, αλλά και εις την αρρωστημένη εσωστρέφεια του. Αυτές οι διαιωνίζουσες αδυναμίες κράτησαν την χώρα μας μακριά από το παγκόσμιο γίγνεσθαι.  Η σχέση π.χ. Δημοκρατίας και Οικονομίας δεν είναι ευθύγραμμη υπόθεση. Με δεδομένη την ορθότητα της ρήσης του Κλάουζεβιτς, ότι «ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα», οι πολεμικές ενέργειες των δημοκρατικών δυτικών κοινωνιών, επιπλέον, συχνά λαμβάνουν ποικίλες μορφές που δεν συνεπάγονται, κατ’ ανάγκη, άσκηση φυσικής βίας. Οι περιπτώσεις άσκησης εξαναγκασμών μέσω απειλών εφάμιλλων  της άσκησης πολεμικής βίας ως προς τις συνέπειες της είναι πολλές και για τον προσεκτικό παρατηρητή της διεθνούς πολιτικής σχεδόν καθημερινές.

Η συστηματική αποσιώπηση της δύναμης της λευκής ψήφου

Αναντίρρητη διαπίστωση όλων μας είναι ότι η κατάσταση της Πατρίδας και του Λαού μας επιδεινώνεται συνεχώς. Η οδυνηρή πραγματικότητα με τα παράνομα, επαχθή και επονείδιστα Μνημόνια  και το ζοφερό  μέλλον της Πατρίδας μας οφείλεται εις το μακροχρόνιο φαινόμενο της  παράνοιας των πολιτικών δρώμενων. Το ελληνικό Πολιτικό Σύστημα δεν έχει την ωριμότητα, αλλά ούτε και την δυνατότητα να αλλάξει και να εκσυγχρονισθεί σε ένα σύγχρονο και δίκαιο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, όπως αυτό είναι σε άλλες χώρες. Αυτό συμβαίνει, διότι κατά τις τελευταίες δεκαετίες δεν έχει αλλάξει, ούτε εις το ελάχιστο,  η σχέση μεταξύ του πολιτικού προσωπικού π.χ. κομμάτων και του εκλογικού σώματος.

Ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ  Ronald  Reagan είπε κάποτε: «Μπορείς  να κοροϊδέψεις όλο τον  κόσμο μια φορά, ίσως και αρκετούς για δεύτερη φορά,  πλην όμως δεν μπορείς να κοροϊδεύεις όλο τον κόσμο κάθε φορά». Το παράδοξο και περίεργο είναι, ότι οι Έλληνες πολίτες συνεχίζουν να  εμπιστεύονται το Πολιτικό Σύστημα που εδώ και δεκαετίες τους καταστρέφει. Εκ του λόγου αυτού ουδείς άλλος τολμά να ασκήσει κριτική για τα στραβά μας και για αυτά που συμβαίνουν εις την Πατρίδα μας. Διότι επί δεκαετίες πιπιλίζουμε την καραμέλα, ότι για την κατάντια μας φταίνε οι άλλοι : η Ε.Ε.,  οι  Αμερικανοί, οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, Ολλανδοί, οι  Ρώσοι,  οι Τούρκοι,  οι Εβραίοι κ.α.,  εκτός από εμάς οι οποίοι εις την πραγματικότητα είμαστε οι κύριοι υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας  και του εαυτού μας.

Η ασέβεια προς την Δημοκρατία και οι συνέπειες

- άλλο είναι να λες πολλά λόγια κι άλλο να λες τα κατάλληλα -

Έχει τονισθεί πολλές φορές, ότι η επί δεκαετίες απομάκρυνση και αποξένωση της Ελλάδος από τους Ευρωπαίους και το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι είχε ως αποτέλεσμα την ολέθρια καταστροφή της χώρας μας. Το οδυνηρότερο είναι ότι παράλληλα, εκ του λόγου αυτού, καθίσταται τώρα ανέφικτη η οιασδήποτε διαπραγμάτευση και συμφωνία με τους Ευρωπαίους η οποία θα εξυγίανε την μακροχρόνια νοσούσα κατάσταση εις την χώρα μας και θα επανέφερε την Ελλάδα εις την ομαλότητα, την υγιή πορεία και ανάπτυξη.

Το ξέσπασμα της κρίσης εις την χώρα μας το 2008/09  επιδείνωσε έτι περισσότερο τις σχέσεις της Ελλάδος με τους Ευρωπαίους Εταίρους μας οι οποίες μετά την Μεταπολίτευση, αν είμαστε ειλικρινείς και ας μη αυταπατώμεθα,  ποτέ δεν ήσαν φυσιολογικές. Ως γνωστόν, κάθε κρίση προσγειώνει κάθε άνθρωπο π.χ. κάθε χώρα εις την πραγματικότητα και παράγει νέες δυνάμεις, για την απελευθέρωση και απεξάρτηση από τα μοιραία λάθη και τα δεσμά, και ανοίγει τον δρόμο για ιδέες και φιλοδοξίες, μία νέα πορεία  για νέες ευκαιρίες και ένα δημιουργικό ξεκίνημα.   

«Οι Άθλιοι» κτυπάνε την πόρτα της Ελλάδος

Μία ιστορία του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα Βίκτωρ Ουγκώ που γράφτηκε το 1862 η οποία έχει ως επίκεντρο την αποτυχία συμφιλίωσης μεταξύ κοινωνικού και ηθικού καθήκοντος και η οποία γράφτηκε για όλα τα έθνη. Όπου ο άνθρωπος ζει αμόρφωτος και απελπισμένος, όπου η γυναίκα πουλάει το κορμί της για μια μπουκιά ψωμί, όπου το παιδί υποφέρει από έλλειψη πραγματικής παιδείας. Το βιβλίο των «Άθλιων» κτυπά τώρα την πόρτα όλων μας, τώρα και την πόρτα της Ελλάδος, φωνάζοντας δυνατά: «Ανοίξτε με. Έρχομαι για εσάς!»

Το καιροσκοπικό παιχνίδι του Βερολίνου εις βάρος της Ελλάδος

Ε Ι Δ Η Σ Η

 Δεν μας εκπλήσσει η συμπεριφορά του Βερολίνου απέναντι της Πατρίδας μας από την έναρξη της ελληνικής κρίσης χρέους το έτος 2008/09. Ούτε αυτό εκπλήσσει διάφορες κύκλους σε μερικές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλά και ακόμη και διάφορα ΜΜΕ της Ευρώπης. Διότι η εκβιαστική και απάνθρωπη συμπεριφορά του Βερολίνου απέναντι της Ελλάδος ήταν και είναι γνωστή όχι μόνον σε εποχές πριν την έναρξη της κρίσης, με την ανάμειξη των γερμανικών εταιρειών εις την πολιτική της χώρας μας. Αλλά τώρα γίνεται ευθέως λόγος και από τα ΜΜΕ της ίδιας  της Γερμανίας τα οποία αναφέρονται σε επιστημονικές εκθέσεις διαφόρων Επιστημονικών Οικονομικών Ιδρυμάτων της ίδιας χώρας. Όπως π.χ το γνωστότατο Επιστημονικό Ίδρυμα Οικονομικής Έρευνας του Χάλλε (Institut für Wirtschaftsforschung in Halle).  

Η χώρα της παραφροσύνης

- η σημασία της βουλευτικής έδρας και οι διαφωνούντες–

Γνωστή σε όλους εμάς τους ‘Έλληνες είναι η ιστορική δήλωση του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή την 11.Ιανουαρίου1989, ο οποίος είπε: «η χώρα μεταβλήθηκε σε ένα απέραντο φρενοκομείο!». Αν και η ρήση αυτή, η οποία αναμφίβολα είχε σχέση με το σκάνδαλο του τραπεζίτη Κοσκωτά, πέρασε εις την ιστορία της χώρας μας, δυστυχώς ουδείς όμως από τότε ασχολήθηκε εις το ελάχιστον με την βαθιά αιτία και ερμηνεία της λιτής δήλωσης του τότε πολιτικού. Ούτε οι επαγγελματίες ψυχολόγοι, αλλά ούτε και οι πολιτικοί αναλυτές των Μ.Μ.Ε. Ώστε να μάθουμε όλοι μας, εάν εντός αυτού του φρενοκομείου που λέγεται Ελλάδα είναι εσώκλειστος ολόκληρος ο Ελληνικός Λαός, αλλά και το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα και οι Θεσμοί της χώρας μας. Για να καταλάβουμε επιτέλους, και να συνειδητοποιήσουμε εγκαίρως γιατί είμαστε έγκλειστοι ενός απέραντου φρενοκομείου.

Το μυστικό της λίστας Λαγκάρντ, τα Μνημόνια και η εθνική ταπείνωση

Καλημέρα σας!

Σας στέλνω ένα πολύ επίκαιρο άρθρο για ενημέρωσή σας, δημοσίευση, ανάρτηση η προώθση με τον κάτωθι τίτλο:

Φιλοπατρία είναι ο έρωτας του Έλληνα για τον τόπο που γεννήθηκε. Το συναίσθημα υπερηφάνειας για τα ανυπέρβλητα κατορθώματα των προγόνων του. Φιλοπατρία είναι ο έρωτας του Έλληνα για την ιστορία του, τον πολιτισμό του, να μιμείται σε περίσταση ανάγκης τα επιτεύγματα των προγόνων του, τους αγώνες τους για ελευθερία, η προθυμία να υπερασπισθεί τον τόπο του, τις αρχές της ισότητας και της Δημοκρατίας, του ιδανικότερου και ανυπέρβλητου συστήματος συμβίωσης ελεύθερων  ανθρώπων που επινόησαν οι πρόγονοι μας.

Η Ελλάδα εις το χείλος του γκρεμού και το μεγαλείο της κομματοκρατίας

Καλημέρα σας!

Σας στέλνω ένα επίκαιρο άρθρο για ενημέρωσή σας, δημοσίευση, ανάρτηση ή προώθηση με τον κάτωθι τίτλο:
Η Ελλάδα εις το χείλος του γκρεμού και το μεγαλείο της κομματοκρατίας

Μετά από διαπραγματεύσεις 5 ετών για το δημόσιο χρέος της χώρας μας και την επιβολή των 2 ειδεχθών Μνημονίων, αλλά και μετά τις σκληρότατες, ανέλπιστες και άκαρπες διαπραγματεύσεις    των τελευταίων 5 μηνών, πού και αυτές δεν έβγαλαν την Πατρίδα μας από το αδιέξοδο, αλλά απεναντίας επέτειναν έτι περισσότερο το πρόβλημα με την ολοκληρωτική τώρα διεθνή απομόνωση μας, οφείλουμε επιτέλους να μιλήσουμε και πάλιν με την απλή και λιτή γλώσσα της αλήθειας.

Ως ήδη σε όλους πλέον γνωστόν, η χώρα μας έχει χρεοκοπήσει, και ο Λαός μας έγινε αποδέκτης της έσχατης περιφρόνησης των Ευρωπαίων. Αίφνης και κατόπιν «παρότρυνσης» ανακαλύψαμε τώρα τις Πλατείες. Οι μεν υπερασπιζόμενοι τώρα την ρήξη με την Ευρωζώνη και την Ε.Ε.,  οι δε την παραμονή μας εις το Ευρώ. Και όλοι μαζί για την δήθεν εθνική μας αξιοπρέπεια, αλλά ταυτόχρονα και για την αποκατάσταση της ασύμμετρης και αδικαιολόγητης ευδαιμονίας που χάσαμε τώρα με τα Μνημόνια.

Τα Μνημόνια του Πολιτικού Συστήματος

Καλησπέρα σας!

Σας στέλνω ένα πολύ επίκαιρο άρθρο για ενημέρωσή σας, δημοσίευση, ανάρτηση ή προώθηση με τον κάτωθι τίτλο:

- το τέλος του πάρτι και η επιστροφή εις την δεκαετία του 1980 -  

Απίστευτο και όμως αληθινό. Μία έρευνα του Δημητρίου Στεργίου η οποία δημοσιεύθηκε σε ηλεκτρονικό Βιβλίο αρχάς Οκτωβρίου 2012 και η οποία ετέθη υπόψη του έντιμου Επιθεωρητού Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρου Ρακιντζή, αποδεικνύει με πραγματικά στοιχεία το ακόλουθο τρομακτικό: ότι κατά την περίοδο 1981-2011 κατασπαταλήθηκαν ως πλατανόφυλλα για κομματικές, πολιτικές, ρουσφετολογικές και συνδικαλιστικές  σκοπιμότητες εθνικοί, κοινοτικοί και δανειακοί πόροι ύψους 1.4 τρισεκατομμυρίων Ευρώ, δηλαδή ετησίως 46 δις Ευρώ !