Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

ΔΗΜΟΙ ΜΕΣΣΗΝΗΣ 1836

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ
Η οργάνωση των κοινοτήτων 1828-1831Η πολιτική οργάνωση της κοινωνίας στην Ελλάδα βασίστηκε στην οικογένεια. Οι οικογένειες συνδέονται με δεσμούς αίματος και δεσμούς αμοιβαίων συμφερόντων. Για να φροντίζουν τις υποθέσεις τους , όλα τα μέλη της κοινότητας συγκεντρώνονται κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή του Μάρτη για να εκλέξουν τους δημογέροντες ,δικαστές που το ονομά τους αναφέρεται στα ποιήματα του Ομήρου. Αρχίζουν με την εκφώνηση της έκθεσης των Δημογερόντων για τη διοίκηση της περασμένης χρονιάς και κάνουν έπειτα τον έλεγχο των λογαριασμών.
Μετά προτείνονται στην συνέλευση αποφάσεις που πρέπει να εφαρμοστούν την επόμενη χρονιά και τελειώνουν με την επικύρωση των δημογερόντων στο λειτουργημά τους ή την αλλαγή τους. Οι παραιτηθέντες προτείνουν άλλους τους οποίους η κοινότητα έχει το δικαίωμα να απορρίψει ή να ζητήσει άλλους υποψηφίους.Ο αριθμός των δημογερόντων ποικίλει ανάλογα με τις ανάγκες της κοινότητας. Διαλέγουν 1 για τα χωριά και 3 για τις πόλεις, οι οποίοι μοιράζονται την εποπτεία και τον έλεγχο της τοπικής εξουσίας, την αγορανομία και τα κοινοτικά έσοδα.{Μ. Μοσχοβάκη. Το δημόσιο δίκαιο στην Τουρκοκρατία Αθήνα 1884}.Οι δημογέροντες ή κοτσαμπάσηδες παραδίνανε στους Τούρκους τα ποσά που τους ζητούσαν και δεν τους ενδιέφερε για τα ποσά που έμεναν στους κοτσαμπάσηδες. Συχνά δημιουργούνταν αναταραχές ,φόνοι και εξόντωση χωριών και οικογενειών όταν δεν τα έβρισκαν στη μοιρασιά. Η λαϊκή διοίκηση των κοινοτήτων μετατράπηκε σε μια κυβερνητική μηχανή που τη κινούσε το χέρι του αρχηγού του κράτους. Κάθε χρόνο οι εκλεγμένοι δημογέροντες έλεγχαν την αστυνομία ,τα τελωνεία και όλη τη διοίκηση, με ένα ληξίαρχο που φύλαγε τις διαθήκες και τα συμφωνητικά των οικογενειών και του εμπορίου. Οι δημογέροντες είχαν στη διαθεσή τους 30 ενόπλους και έπαιρναν ο καθένας 2 γρόσια την ημέρα. Οι δημογέροντες ήταν υποχρεωμένοι όπως και τα μέλη των επιτροπών να κάνουν απολογισμό της διαχειρισής τους , που ήταν σχεδόν φανταστικός, με αποτέλεσμα να γεννηθούν και να πληθύνουν τα κακά ,οι διασπαθίσεις και καταπιέσεις ,επειδή οι κακοί δημογέροντες έκαναν πολλές φορές του κεφαλιού τους ,ικανοποιώντας τα πάθη και την απληστία τους. Τα χωριά, μοναστήρια, κωμοπόλεις και πόλεις πρέπει να συνενωθούν σε διαμερίσματα ή διοικήσεις και αυτές με τη σειρά τους σε επαρχίες. Όπως κάθε διοίκηση έχει επίσκοπο και νομάρχη έτσι και η επαρχία θα έχει έναν αρχιεπίσκοπο και έναν έπαρχο ή κυβερνήτη , με ένα συμβούλιο διοριζόμενο και μισθοδοτούμενο από την κυβέρνηση και ένα στρατιωτικό κυβερνήτη. Οι νομάρχες θα υπάγονται στον έπαρχο και οι δημογέροντες στον νομάρχη. Με ένα διάταγμα στις 9 Φεβρουαρίου του 1830 εκχώρησε για ταμεία των επαρχιών 7 διαφορετικούς φόρους (Φ. Τίρς. Τομ Α σελ.188-9 ) τους οποίους θα χρησιμοποιούσαν για την επιδιόρθωση εκκλησιών, σχολείων, νοσοκομείων δημοσίων κτιρίων, υδραγωγείων μύλων, καναλιών γεφυρών δρόμων κ.λ.π
1ος φόρος. 5 λεπτά για κάθε πρόβατο ,κατσίκι και αρνί. 20 λεπτά για χοίρους και άλλα μεγάλα ζώα. Εξαιρούνται τα ζώα που ηταν για μεταφορές και όργωμα.
2ος φόρος. 5% για εισοδήματα από σπίτια –καταστήματα
3ος φόρος. 3 φοίνικες το μήνα για εμπόρους κρασιών-ποτών.
4ος φόρος. 9% στα ενοίκια πανδοχείων καφενείων και χανίων , ενώ ο ιδιοκτήτης 9% στο ποσό που έπαιρνε από το ακίνητο.
5ος φόρος. 20 λεπτά ανα χιλιάδα τούβλα από ιδιώτη και 40 λεπτά από δημόσια επιχείρηση.4 λεπτά ανα στατήρα ασβέστη και 10 λεπτά για το γύψο.
6ος φόρος. 2-8 φοίνικες το μήνα για κάθε ψαρόβαρκα και
7ος φόρος. 1-4 φοίνικες για οτιδήποτε φορτίο μεταφερόταν στην αγορά για πούλημα.
Τα χρήματα από τους φόρους των εισοδημάτων ξόδευε η κυβέρνηση για τις ανάγκες ολόκληρου του έθνους ,αλλά ελάχιστα ξαναγύριζαν στη πηγή για να εξυπηρετηθούν οι οποιεσδήποτε ανάγκες των τοπικών κοινωνιών των επαρχιών. Η είσπραξη φόρων από φοροεισπράκτορες και η προσωπική εργασία διατηρήθηκε στις κοινότητες μέχρι τη δεκαετία του 1970..Επιβάλλεται η συνένωση των επαρχιών σε μια κεντρική εξουσία για να πατάσσονται οι καταχρήσεις και για τις παρανομίες θα πρέπει να υπάρχει μια γενική ανώτατη εξεταστική επιτροπή η ονομαζόμενη γερουσία , που θα αποτελείται από 2 συμβούλια και το ένα θα εκλέγεται από το κυβερνήτη και το άλλο από το λαό . Η εκλογή θα γινόταν σε κάθε επαρχία από ολους του δημογέροντες των χωριών ,πόλεων και διοικήσεων. Οι 16 έπαρχοι ήταν άσχετοι με τις τοπικές υποθέσεις και είχαν στη διαθεσή τους μια υπαλληλία απαθή ,αμαθή και αδιάφορη. Φυλάκιζαν πολλές φορές τους φοροεισπράκτορες οσοι δεν μπορούσαν να εξοφλήσουν στην κυβέρνηση την τιμή της δεκάτης . Επίσης η κυβέρνηση κατείχε ολους σχεδόν τους μύλους γιατί ήταν η κύρια πηγή εσόδων. Υπολογίζεται ότι από τους 6000 μύλους το κράτος είχε τους 5500.
Οι εθνικές γιορτές περιελάμβαναν την 1η ημέρα αφιερώματα σε εκείνους που σκοτώθηκαν αγωνιζόμενοι για την ελευθερία στην πατρίδα, την 2η για παρελάσεις και γυμναστικές επιδείξεις , την 3η για αρματοδρομίες και ιπποδρομίες και οι υπόλοιπες σε λυρικά έργα χορωδίες, τραγωδίες και κωμωδίες.
Φρ. Τίρς. Η εποχή του Καποδίστρια 1828-1831 . Τόμοι Α,Β. Εκδ. ΤΟΛΙΔΗ.
Στις 15-12-1825 στο ΝΤΕΛΙΜΕΜΙ [ΑΙΘΑΙΑ] εξελέγησαν ως πληρεξούσιοι της επαρχίας ΕΜΠΛΑΚΙΩΝ οι: Π. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ, ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ,ΑΝΤ ΠΕΡΡΩΤΗΣ και ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ.[ ΠΑΠΑΤΣΩΝΗ ΠΑΝ Απομνημονεύματα σελ.114-115 ]
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΠΟΥ ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΛΙΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟ 1843 στη ΜΕΣΣΗΝΙΑ*
1. ΔΗΜΟΣ ΕΥΑΣ
ΠΑΝ. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ
ΙΩΑΝ. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ
ΓΑΛ. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ
ΝΙΚ. ΛΕΓΓΕΡΗΣ
2. ΔΗΜΟΣ ΟΙΧΑΛΙΑΣ
ΑΛ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
Α.ΠΑΝΟΥ
ΙΩΑΝ.ΚΑΡΑΚΙΤΣΟΣ
ΚΩΝ. ΔΡΟΥΤΣΑΣ
3. ΔΗΜΟΣ ΑΝΔΑΝΙΑΣ
Γ. ΑΛΕΥΡΑΣ
Ν. ΜΠΑΛΝΤΑΣ.
ΚΩΝ.ΚΑΤΣΟΥΡΗΣ
ΝΙΚ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
4. ΔΗΜΟΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗ
ΕΥΓΕΝ. ΚΑΛΑΜΑΡΙΩΤΗΣ
ΙΩΑΝ ΚΑΛΟΦΩΛΙΑΣ
5. ΔΗΜΟΣ ΙΘΩΜΗΣ
Γ.ΜΠΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΝΓ.ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
Γ. ΚΑΣΤΑΝΑΣ
ΧΑΡ. ΦΛΩΡΟΣ
*ΦΕΚ. Αριθ. Φυλ.17, 8-6-1843 σελ.77α
ΟΙ ΔΗΜΟΙ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΤΟ 1850 ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΤΟΥΣ*



Α

ΟΝΟΜΑ ΔΗΜΟΥ

ΚΑΤΟΙΚΟΙ

1

ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

6263

2

ΑΛΑΓΟΝΙΑΣ

3632

3

ΑΡΙΟΣ

2573

4

ΕΡΑΝΗΣ

2839

5

ΦΛΕΣΣΙΑΔΟΣ

4709

6

ΤΡΙΠΥΛΑΣ

4320

7

ΑΥΛΩΝΟΣ

2401

8

ΔΩΡΙΟΥ

3456

9

ΠΥΛΟΥ

3032

10

ΒΟΥΦΡΑΔΟΣ

3716

11

ΜΕΘΩΝΗΣ

2367

12

ΚΟΛΛΩΝΙΔΩΝ

3485

13

ΚΟΡΩΝΗΣ

2064

14

ΠΑΜΙΣΟΥ

4769

15

ΕΥΑΣ

2984

16

ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΟΥΣ

2569

17

ΟΙΧΑΛΙΑΣ

4140

18

ΙΘΩΜΗΣ

2823

19

ΑΝΔΑΝΕΙΑΣ

4245

20

ΛΕΥΚΤΡΟΥ

6624

21

ΚΑΡΔΑΜΥΛΗΣ

3016

22

ΑΒΙΑΣ

5190


 
 
 
*ΦΕΚ. Αριθ. Φυλ.25,5\8\1850 σελ.93-94
Οι δήμοι που καταργήθηκαν το 1840 και εντάχθηκαν σε άλλους δήμους είναι: ΤΡΙΚΚΗΣ, ΤΙΜΑΘΕΙΑΣ, ΤΟΜΕΩΣ, ΣΚΑΡΜΙΓΚΑΣ, ΠΡΟΑΣΤΕΙΟΥ, ΘΟΥΡΙΑΣ, ΒΙΑΝΤΟΣ, ΑΜΦΕΙΑΣ, ΑΙΠΕΙΑΣ, ΠΟΛΙΧΝΗΣ, ΒΕΛΥΡΑΣ, ΥΑΜΕΙΑΣ, ΣΤΕΝΥΚΛΗΡΟΥ και ΔΕΡΡΩΝ. Πριν το 1840 0 αριθμός των
δήμων στη Μεσσηνία ήταν 36.
ΔΗΜΟΙ ΚΑΙ ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΠΡΙΝ ΤΟ 1840
ΙΣΤΟΡΙΚΑ (Μακρυγιάννης)
Ο Μακρυγιάννης* με τον οξύτατο πολιτικό του λόγο μας περιγράφει για τους βαβαροκράτες που έφερε μαζί του ο Όθωνας στην Ελλάδα. Αυτείνοι αφεντάδες μας και μείς ειλωτές τους . Πήραν τα καλλίτερα υποστατικά ,τις καλλίτερες θέσες, τους σπιτότοπους ,στα υπουργεία βαρείς μιστούς. Δανείζουν τα χρηματά τους 2 και 3% το μήνα , παίρνουν υποθήκες – σ’ ένα χρόνο και λιγότερον κάνει 10 και το παίρνει 1 ,γίναν ολοι διοχτήτες. Κριταί αύτείνοι, αφεντάδες αυτείνοι, οπου να πάνε οι Ελληνες ολο ξυλιές τρώνε. Η φτώχεια άξηνε, λίγο φταίξιμο να κάνει ο αγωνιστής, χάψη. Άλλος επι ζωγής, άλλος κόψιμον με την τζελοτίνα……γιόμωσαν οι χάψες του κράτους. Να δώσετε εις τους απλούς 50 στρέμματα γης και κατ’ αναλογία να πάτε μέχρι το βαθμό του χιλίαρχου, γιατί τα μοναστήρια κατέχουν το 1\4 του ελληνικού εδάφους. Η ελέω Θεού μοναρχία που επιβλήθηκε στη χώρα από τις προστάτιδες δυνάμεις , στεριώνει πιο πολύ τις φεουδαρχικές δυνάμεις στην εξουσία. Μας κατάργησαν την τοπική αυτοδιοίκηση και μας εφάρμοσαν τα συστήματα του βαβαρικού φεουδαρχισμού. Η επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843 είχε πρωταγωνιστή το Μακρυγιάννη που υποχρέωσε τον Όθωνα να παραχωρήσει σύνταγμα και να αντικαταστήσει τους βαβαροκράτες στις διάφορες θέσεις που κατείχαν από Έλληνες.
ΦΥΛΛΟ 83 ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΡΑΤΙΚΉΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΟ 1830
Η Πελοπόννησος διαιρείται στη Ρωμανία, Αχαϊα, Μεσσηνία και Λακωνία . Η Μεσσηνία χωρίζεται όπως δείχνει ο παρακάτω πίνακας.

ΠεριοχήΚατοικημένα χωριάΑφανισμένα χωριάΜοναστήριαΟικόγένειεςΨυχέςΣτρέμματα
Νεόκαστρο254--5122068683456
Μεθώνη51326642679331313
Κορώνη6262112742951314592
Ανδρούσα66103160066421314592
Καλαμάτα242512284801307072
Λεοντάρι6014212574981797328
Καρύταινα1241553080122072125584
Φανάρι6465145862681142672
Αρκαδιά881262562102221432336


Στα αρχεία και τις βιβλιοθήκες της Βενετίας υπάρχει πλούσιο υλικό για την ιστορία της Πελοποννήσου για τον αριθμό και τα ονόματα των επαρχιών 
Η πυκνότητα του πληθυσμού της Πελοποννήσου μεταξύ των ετών 1700-1940 που έχει έκταση 21049 Κm2 ήταν:


ΕΤΟΣΠΛΗΘΥΣΜΟΣΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ανα Κm2
17001768448,4
1821400000*19
1829336366**16
183943974920,9
187971570834
190772729844
1940116955955,6


*, ** . Στοιχεία κατ’ εκτίμηση. 
ΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ
Η πρώτη τουρκική κατάκτηση της Πελοποννήσου έγινε μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1460 γιατί το Δεσποτάτο του Μωρέως είχε τη τύχη της πρωτεύουσας. Το 1865 ο Ενετός Μοροζίνης κατέλαβε τη Μεσσηνία και η ενετική κατοχή κράτησε μέχρι το 1715. Ο Francesco Grimmani ήταν προνοητής δηλαδή πολιτικός και στρατιωτικός κυβερνήτης και έκανε καταγραφή των κατοίκων. Οι περιοχές με τους κατοίκους ήταν αντίστοιχοι το 1700.
Κυπαρισία 9057
Ολυμπία 5458
Καλαμάτα 4385
Λεοντάρι 4925
Καρύταινα 11813
Ναυαρίνο 1797
Μεθώνη 2689
Η περιοχή Ανδρούσας είχε 69 χωριά και 3 μοναστήρια. Είχε 1427 οικογένειες και 5573 κατοίκους από τους οποίους οι 2969 ήταν άνδρες και 2613 γυναίκες. Για το χωριό Τζεφερεμίνη (Βαλύρα) ο αριθμός των ηλικιών ανδρών γυναικών αναλυτικά είναι 
Οικογένειες 55
Αριθμός κατοίκων 234
Άνδρες 97
Γυναίκες 137
Ηλικία Άνδρες Γυναίκες
1-16 40 69
16-30 13 32
30-40 23 18
40-50 11 12
50-60 11 6
>60 5 -
Παρατηρούμε τη λεπτομέρεια και σχολαστικότητα του προνοητή Grimmani με την οποία είχαν οργανώσει οι Ενετοί την υποδουλωμένη Ελλάδα για να εισπράττουν τους φόρους. Το φορολογικό σύστημα ήταν δυσβάσταχτο και οι φόροι ήταν πάρα πολλοί. Φόρος σφαζομένων ζώων, φόρος παραγωγής σιταριού, λαδιού, κρασιού, ρυζιού, φόρος βοσκής, επιτηδεύματος, ψαρέματος, ενοικιάσεως “ντιβαριών” (ιχθυοτροφείων) και αμμοληψίας. Όλοι οι φόροι βγαίνανε σε δημοπρασία και όποιος έδινε τα περισσότερα ενοικίαζε την είσπραξη φόρου για ένα χρόνο. Οι Βενετικές εκφράσεις στις δημοπρασίες ήταν με τον κήρυκα “αλά ούνα”, “αλά ντούε”, “αλά τρε”.
Η δεύτερη Βενετοκρατία κράτησε 27 χρόνια (1687-1714) ενώ η πρώτη κράτησε από το 1209-1540. Έφεραν μαζί τους ειδικούς που πίεζαν το λαό να “ξελογγώνει” τον τόπο, να κάνουν φυτουργίες σε μεγάλη κλίμακα από λεμονοπορτόκαλα, αμπέλια, ελιές, καπνό, να φτειάχνουν αλυκές, “ντιβάρια”(ιχθυοτροφεία) εργοστάσια ρακής, καλλιέργειες ρυζιού και βαμβακιού με την οδηγία του γεωπόνου Γραδενίνο. Διόρθωσαν τα προχώματα του Παμίσου, το αρδευτικό και αποχετευτικό σύστημα με χαντάκια, οργάνωσαν ιπποκίνητα λειτουρβιά, νερόμυλους, μεταξουργία, ανέπτυξαν το εμπόριο με τη “Μπαρμπαριά” (Αφρικάνικα λιμάνια), δημιούργησαν υπηρεσία αγροφυλακής (Μεϊντάνι), χωροφυλακής (λογχοφόρων), ταχυδρομική υπηρεσία που διεύθυνε ο βενετός συνταγματάρχης Ροτάλης, οργάνωσαν δικαστήρια, διώρισαν δικαστές και δικηγόρους και καθιέρωσαν τα εμποροπανήγυρα που διατηρούνται μέχρι σήμερα.
Για την οργάνωση του τόπου εκαυχιόταν και έλεγαν. Παραλάβαμε το Μωρηά δίχως δρόμους, δίχως γεφύρια, δίχως να έχουν ιδέα τι θα πει τροχοφόρο με σπιτάκια ξύλινα και πρόχειρα. Παραλάβαμε τον Μωρηά από τους Τούρκους ερείπιο που μέσα τον βόσκησε η φωτιά και τον φτιάξαμε τώρα μια πλούσια χώρα.
Έφεραν τοπογραφικά συνεργεία που τα διεύθυνε ο Βαν Ντυκ. Κατέγραψαν όλα τα κτήματα, χέρσα, λόγγους, εισπράττοντας από τους καλλιεργητές 3 σολδία το στρέμμα για αμοιβή καταμέτρησης. Αφού συνταχτηκε το κτηματολόγιο, με απόφαση του συμβουλίου των δέκα, καταργείται η ατομική ιδιοκτησία, τα χτήματα περιέχονται στο Βενετικό δημόσιο και στέλνεται στο Μωριά οικονομική υπηρεσία με τη διεύθυνση του καταστικατόρου Γρίττη για να νοικιάζει τα χτήματα στη δημοπρασία για 1-5 χρόνια με κατώτερη προσφορά ετησίου ενοικίου το 10% της αξίας της παραγωγής της προηγούμενης χρονιάς.
Οι φόροι που κατέβαλλε η Βενετία τη περίοδο αυτή ήταν 10% επί της ακαθαρίστου γεωργικής προσόδου. Τους φόρους τους έβγαζαν σε δημοπρασία και Βενετοί επιχειρηματίες οι πρόκριτοι Μεσσήνιοι χτυπούσαν τη δημοπρασία και 
αναλάμβαναν την είσπραξη. Ο “Προβεδούρος” Έμμος σε μια αναφορά του γράφει πως τόσο πολύ ο λαός στενοχωριότανε όταν έβλεπε τα συνεργεία των φορατζήδων ώστε “η παρηγοριά της συγκομιδής γινότανε απελπισία”, ο λαός άρχισε ν’ αρνείται παλικαρίσια να μην πληρώνει φόρους και να προκαλούν τους ενοικιαστές φοροεισπράκτορες. Οι φόροι που εισέπρατταν οι Βενετοί από το Μωρηά έφτανε τα 500.000 ριάλια το χρόνο, ενώ οι Τούρκοι κατά τον Γκριμάνη δεν ξεπερνούσαν τα 250.000. Oι Μωραΐτες έφερναν σε δύσκολη θέση τους αρμοστές της Βενετίας και σε μια αναφορά του Γκριμάνη η ευθύνη για όλες τις καθυστερήσεις ανάπτυξης ήταν οι ραγιάδες. Ο Βενετός παπάς Φρα Παύλος Σάπρι κάνοντας προτάσεις στη Βενετία γράφει. Οι Έλληνες είναι άπιστοι και θα περάσουνε πάλι κάτω από το ζυγό των τούρκων, που τελικά δεν βγήκε ψεύτης. Να τους μεταχειριστείτε σαν άγρια θηρία. Ξεριζώστε νύχια, δόντια, ξεφτιλίστε τους και πάρτε τους κάθε φονικό όργανο.
Στην απογραφή του 1690 οι επαρχίες Καλαμάτας, Νησιού, Ανδρούσας, Ναυαρίνου, Μεθώνης και Κορώνης είχαν 225 κατοικημένα χωριά (69 είχε η Ανδρούσα), 10 μοναστήρια, κατεστραμμένα χωριά 23, κάτοικοι Μεσσηνίας 22765 και 5401 οικογένειες. Όλη η Πελοπόννησος είχε 86464 κατοίκους δηλαδή πυκνότητα 3,9 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Ο κάμπος της Μεσσηνίας ήταν γονιμότατος και εύφορος. Παρήγαγε κάθε είδους δημητριακά. Στης εκβολές του Παμίσου είχε πολύ ψάρεμα και νοικιαζόταν για ιχθυοτροφείο. Η αρχαία Μεσσήνη με το κάστρο της που είχε κύκλο 6 μίλλια που ο περιηγητής Αββάς Φρουμέντιος είδε 72 πύργους όρθιους με αρκετό δρόμο πλάτος πάνω στα τείχη. Τους διέλυσαν οι κάτοικοι της περιοχής παίρνοντας άκοπα την πέτρα για να χτίσουν τα σπίτια τους. Η περιοχή παρήγαγε μαλλιά, τυρί, μέλι, σιτάρι, μετάξι, σύκα, σταφίδα, καπνά, βαμβάκι, ρύζια, έχει δε και πολλά κοπάδια ζώα, που βόσκουν στο σπουδαίο κάμπο. Οι κάτοικοι είναι αγρότες δίχως πολιτισμό.
Την εποχή της δεύτερης τουρκοκρατίας 1715-1770 άλλαξαν τη διοικητική διαίρεση της Μεσσηνίας. Την χώρισαν σε 9 βιλαέτια που διατηρήθηκαν μέχρι το 1821. Ένα από τα 9 βιλαέτια ήταν το βιλαέτι Ιμπλακίων ή Εμπλακίων και Μικρομάνης που ήταν μια λωρίδα κλείνοντας την Τζεφεριμίνη και Μελιγαλά και εισχωρούσε μέχρι των δήμων Ιθώμης και Αριστομένη.
Κατά την απογραφή του ενετού Γκριμάνι το 1689 τα χωριά του δήμου Ιθώμης είχαν πληθυσμό που φαίνεται από το παρακάτω πίνακα.


ΠΕΡΙΟΧΗΑΝΔΡΟΥΣΑΣ
ΑΝΔΡΕΣ
Γ Υ Ν Α Ι Κ Ε Σ





ΗΛΙ
ΚΙ
ΕΣ

ΗΛΙ
ΚΙ
ΕΣ


ΧΩΡΙΑ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ
1-16
16-30
30-40
40-50
50-60
>60
1-16
16-30
30-40
40-50
>50
ΣΥΝΟΛΟ
2ΧΑΣΑΜΠΑΣΑ
22
22
8
6
8
5
3
13
8
4
6
3
86
4ΜΑΥΡΟΜΑΤΙ
37
22
16
14
5
4
4
18
21
8
3
2
117
7ΛΕΖΙ
08
3
3
4
1
-
-
7
5
1
1
-
26
12ΒΟΥΡΝΑΖΙ
07
3
3
2
1
2
2
6
1
1
1
1
23
18ΤΖΕΦΕΡΕΜΙΝΙ
55
40
13
23
11
5
5
69
32
18
12
6
234
45ΖΕΡΜΠΙΣΙΑ
21
11
6
7
4
7
7
11
11
4
4
5
70
48ΣΙΜΙΖΑ
19
13
8
3
2
4
4
11
12
1
2
3
60
54ΚΕΦΑΛΗΝΟΥ
34
18
15
6
5
2
2
26
16
4
6
-
106
3ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ

12
14
7
8
4
8
-
-
-
-
-
55
ΛΟΥΜΙ*












313


 
Ο παραπάνω πίνακας μας δείχνει την απογραφή του Ενετού Γκριμάνι το 1689 των χωριών του δήμου ΙΘΩΜΗΣ.Η αρίθμηση των χωριών είναι όπως στο πρωτότυπο. Τότε η περιοχή Ανδρούσας είχε 69 χωριά και 3 μοναστήρια Η δεύτερη απογραφή έγινε από το στρατηγό Μαιζώνα το 1830 από τη Γαλλική αποστολή και η πρώτη επίσημη απογραφή από το Ελληνικό κράτος έγινε το 1844
Από τα αρχεία της Βενετίας και αρχείο ΝΑΝΙ υπάρχουν στην εθνική βιβλιοθήκη μας σχετικά έγγραφα με τη φορολογία και τους φοροεισπράκτορες που εισέπρατταν τη δεκάτη για λογαριασμό της Βενετίας
Ενετική απογραφή εκκλησιαστικής περιουσίας 1697-1700 των Κ .ΝΤΟΚΟΥ και
Βyz Neyg jahr bucher
*To Λούμι ανήκε στη περιοχή Μεθώνης κατά την Β΄Ενετοκρατία ΔΙΕΕ τόμος Β σελίδα 715
 
Η δεύτερη απογραφή έγινε από το στρατηγό Μαιζώνα το 1830 από τη Γαλλική αποστολή και η πρώτη επίσημη απογραφή έγινε από το ελληνικό κράτος το 1844. Με το στρατό του Μαιζώνα ήρθαν και τρεις επιστημονικές αποστολές. 
Μιας τοπογραφίας, γεωλογίας, βοτανικής και εντομολογίας.
Μιας αρχαιολογίας και ιστορίας.
3 Μιας καλών τεχνών 
Τα αρχεία Βενετικά με τη φορολογία που επέβαλαν την ίδια εποχή οι Βενετσιάνοι. Πρόκειται για φοροεισπράκτορες που εισέπρατταν τη δεκάτη για λογαριασμό των ενετών. Αναφέρονται ονοματεπώνυμα φορολογουμένων και τα χρηματικά ποσά που κατέβαλαν σε ρεάλια (από το Ισπανικό real = Βασιλικός = προϊόν είσπραξης φόρων)
Ο Μαιζώνας “κατέλαβε” το Μωρηά δίχως να πέσει μια ντουφεκιά και ο λαός του έκανε μεγάλη υποδοχή με δάφνες σε όλες τις Μεσσηνιακές πόλεις και χωριά απ’ όπου περνούσε. Συναντήθηκε προσωπικά με τον Ιμπραήμ και του εγγυήθηκε ότι ο ελληνικός στόλος δεν θα πείραζε τα οπλιταγωγά του, όταν έφευγαν για την Αίγυπτο. Ο Μπραίμης αποχώρησε στις 4/9/1828 μαζί με τα όπλα, λάφυρα παίρνοντας και αρκετούς αιχμαλώτους νέους και νέες μωραΐτες και μωραΐτισες. Όταν αργότερα η Ελληνική κυβέρνηση ήρθε σε διαπραγματεύσεις για την επιστροφή τους με καταβολή λύτρων, ξαναγύρισαν τμηματικά περίπου 800 σε κακά χάλια που τα ονόματά τους αναφέρονται στη “Γενική Εφημερίδα” της ίδιας εποχής. Απ’ αυτούς ένα μεγάλο ποσοστό ήταν Μεσσήνιοι.
 
 
ΣΥΣΤΑΣΗ ΔΗΜΟΥ
Με την απελευθέρωση του Ελληνικού κράτους , το 1833 με το νόμο « περί συστάσεως δήμων » το κράτος διαιρέθηκε σε 10 νομούς .Οι νομοί διαιρέθηκαν σε 42 επαρχίες και αύτές με τη σειρά τους σε δήμους.
Με το ΒΔ της 17 Αυγούστου 1840 ο Δήμος Δερών καταργήθηκε και τα δύο χωριά υπήχθησαν στο Δήμο Οιχαλίας. Η Σκάλα ορίσθηκε σαν έδρα του Δήμου Οιχαλίας αλλά αργότερα με παρέμβαση των αδελφών Γιάννη και Περικλή Μπούτου ,παππούδες του Γιάννη Μπούτου ,έδρα ορίστηκε ο Μελιγαλάς. Με το νόμο « ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ »η ΒΑΛΥΡΑ έγινε έδρα του επανασυσταθέντος δήμου ΙΘΩΜΗΣ. Στη ΜΕΣΣΗΝΙΑ έγιναν 29 δήμοι και 2 κοινότητες , ενώ πριν ήταν 8 δήμοι 272 κοινότητες και 496 οικισμοί. Στην ΕΛΛΑΔΑ έγιναν 900 δήμοι και 133 κοινότητες, ενώ πριν ήταν 434 δήμοι, 5343 κοινότητες και 12.548 οικισμοί.
ΑΡΧΗΓΟΣ ή ΗΓΕΤΗΣ
 Ηγέτης είναι εκείνος που τον ακολουθούν έθελοντικά και πρόθυμα πολλά άτομα και του έχουν έμπιστοσύνη.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ.*Σύλληψη όράματος,διαδοσή του και συνδεσή του με τις καθημερινές εργασίες του, δίνοντας σε αυτές νόημα.
*Ενδυνάμωση,άνάπτυξη,παρακίνηση και έμψύχωση συνεργατών.
*Επιβράβευση ατόμων.
*Δημιουργία ομάδας και καλού κλίματος σε αυτήν.
*Διαμόρφωση στόχων και σχεδίων για υλοποίηση.
*Βελτίωση ατομων, μέσων, διαδικασιών,συστημάτων και καινοτομιών.
*Παρακολούθηση περιβάλλοντος και αξιοποίησης εύκαιριών που υπάρχουν σε αυτό.
*Ηανάπτυξη παιδείας.ΠΗΓΕΣ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΗΓΕΤΗ*Δύναμη είναι η πιθανότητα που εχει ο άνθρωποςνα επιβάλλει τις δικές του έπιθυμίες μέσα από μια κοινωνική σχέση,παρα την άντίσταση που συναντά
*Επιρροή είναι η άλλαγή σκέψης ,ιδεών,ενεργειών και συμπεριφοράς ενός άνθρώπουκαι προκύπτει από την επίδραση της δύναμης που ασκείται
*Εξουσίαειναι το νομιμο δικαίωα που εχει κάποιος να εξασκει τη δυναμή του.ΠΗΓΕΣ ΔΥΝΑΜΗΣ
Η δύναμη της ανταμοιβής και της τιμωρίας .
Η δύναμη της αναφοράς προτύπων.
Η δύναμη των είδικών.
Η δύναμη των πληροφοριών.ΠΡΟΤΥΠΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ*Αυταρχικό.Αποφασίζει μόνος του.
Δημοκρατικό.Λαμβάνει υποψην τις ανάγκες και την γνώμη των άλλων συνεργατων τουγια τη λήψη αποφάσεων
*.
ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
Δινεται προσοχή στο σχεδιασμόκαι ύλοποίηση του έργουκαι ορίζονται με σαφήνεια οι ρόλοι τα καθήκοντα και οι ύποχρεώσεις.
ΑΝΑΓΚΕΣ ΑΤΟΜΟΥ*Βιολογικές.
*Ανάγκες για άσφάλεια.
*Κοινωνικές.
*Ανάγκες άναγνώρισης.
*Ανάγκες όλοκλήρωσης.Ηπαρακίνηση εχει στόχο να άναλάβουν εύθύνες,να ανταποκρίνονται στα καθηκοντά τους,να ύλοποιούν έργο,να πετυχαίνουν στόχους και γενικά να αποδιδουν.Εξουσιοδοτικό προτυπο. Σε πολλά θέματα άποφασίζουν οι συνεργάτες του.ΟΜΑΔΑ*Ομάδα σχηματίζουν δυο ή περισσότερα άτομα που άναπτύσσουν σχέσεις μεταξύ τουςγια να πετύχουν κοινούς στόχουςκαι άναγνωρίζουν ότι άνήκουν στην ιδια ομαδα.
*Λειτουργικές ομάδες.Η συνθεσή τους παραμένει σταθερή διαχρονικά.
*Οριζόντιες διατμηματικές ομάδες.
*Στην ομάδα οι ικανότητες,δημιουργική σκέψηκαι οι προσπάθειεςτων άτόμων συνδυάζονται αποτελασματικά.
*Δημιουργούνπρουποθάσεις για την ίκανοποίηση κοινωνικών άναγκώνκαι ορισμένων άναγκών του «εγω»και της αυτοολοκλήρωσης.
*Συμβάλλει στην έπίτευξη του συντονισμούκαι της άντιμετώπισης της πολυπλοκότητας.
*Αποτελεί αναπτυξιακή διαδικασία για τα μέλη της.Η ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ*Από τα μέλη
*Από τους κανόνες –διαδικασίες –μεθόδους.
*Από την υπαρξη κοινώνστόχων -οραμάτων*
*Από τον ήγέτη.
*Από το κλίμα-επικοινωνία.
*Επικοινωνία είναι η διαδικασία μεταβίβασης πληρφοριών ,ιδεών
συναισθημάτων και ενεργειών για να επηρεάσει την κατάσταση και συμπεριφορά των άλλων.Η επικοινωνία διακρίνεται σε κάθετη και οριζόντια.
*Πηγή,κώδικας,μήνυμα,κανάλι,σύλληψη κωδικας δέκτη,κατανόηση ή αποτέλεσματα τα στοιχεία της επικοινωνίας...
  
Ο Δήμος Δερρών κατά τη σύστασή του αποτελείτο από τα χωριά Σκάλα (έδρα) και Βαλύρα. Δήμαρχος διορίστηκε ο παλαιός πρόκριτος και φιλικός Αναγ. Πουλόπουλος από τη Σκάλα. Στη διάρκεια του Αγώνα διετέλεσε κατ’ επανάληψη δημογέροντας, μέλος της επαρχίας Εμπλακίων. Ο αδελφός του Θεοδωράκης Πουλόπουλος, μαζί με τους πρόκριτους της Πελοποννήσου και το Δημήτριο Υψηλάντη, στη Μονή Καλτεζών στις 26 Μαϊου 1821, υπογράφουν τα αυτεπισταλέντα σχέδια οργανισμού. (Παπατσώνη Παναγιώτη Απομνημονεύματα σελίδες 17, 18, 31 και 42) και εισπράκτορας ο Γ. Νικολακόπουλος (ΓΑΚ αρ. φυλ 80 28 Δεκέμβριος 1 παρ. 36 εως 23) από τη Σκάλα. Απόγονοι του Πουλόπουλου είναι ο συνταξιούχος δημοσιογράφος Θεόδωρος Μαργαρίτης που έχει γράψει την ιστορία-λαογραφία της Σκάλας Μεσσηνίας ,τα αδέλφια Άννα, Μιχάλης, Ευσταθία και Γιώργος Πουλόπουλος, τα αδέλφια Στέλιος και Μιχάλης Βασιλόπουλος , που η μάνα τους Μαρία είχε αδελφό το Δημοσθένη πατέρα της Άννας, ο οποίος ήταν γιός του Μιχάλη, εγγονός του Πουλόπουλου. Το σπίτι της Άννας κτίστηκε με υλικά από τη Γαλλία. Έμεινε εκεί ο Κολοκοτρώνης κατά το πέρασμά του από την Βαλύρα . Είναι τριώροφο καθώς και το σπίτι του Παπασαραντόπουλου που ήταν το κονάκι του Τζεμερεμίν Αγά. Το σπίτι του Γεωργίου Βασιλόπουλου ήταν δίπλα στην πλατεία του χωριού στο δρόμο προς Πλατύ [ τώρα ιδιοκτησία των αδελφών Λιοντήρη που το γκρέμισαν πρόσφατα ], ήταν πανδοχείο και είχε διανυκτερεύσει δύο φορές ο Βασιλιάς Όθωνας όταν επισκέφθηκε την Ιερά Μονή Βουλκάνου το 1840 και το 1862.
Το 1833 τα Βαυαρικά αποσπάσματα του Φέδερ αφάνισαν εξ ολοκλήρου τον Δήμο Δερρών ενεργούντα εναντίον εκείνων, μερικοί από τους οποίους διαμένουν στην περιφέρεια Μελιγαλά, διότι ζωοτροφούν με πολυποίκιλα φαγητά και τρώγουν όρνιθες, γάλους, σκοτώνουν δε και χοίρους.( Αθηνά αρ. φύλου 678, 16, 1 παρ. 38 σελ 3672γ). Στον εμφύλιο του 1848 ο Τζεφερεμινέος ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΥΚΟΣ ξεσήκωσε τους δυσαρεστημένους Έλληνες μέχρι την Κορινθία. [ Ιστορία Τρικκάλων Κορινθίας, Σπύρου Γ.Σταυρόπουλου σελ 632-634, ΓΑΚ Φ258, ένθετο Ελευθεροτυπίας τεύχος 47.
Στα 1839 δήμαρχος υπηρετούσε ο Βασίλης Λινάδρος από τη Βαλύρα και έδρα του Δήμου ήταν η Βαλύρα (εδ. Αθηνών Αιών φυλ. 170, 12/6/1840 σελ. 3). Στο φύλλο της εφημερίδας Βαλύρα υπάρχει αναλυτική περιγραφή στη βιογραφία του Λινάρδου, του οποίου η φωτογραφία και η φουστανέλλα του με όλο τον εξωπλισμό της σώζονται στο σπίτι του συγχωρεμένου Ξενοφώντα Καρτερολιώτη.
Το σπίτι της έδρας του δήμου ΔΕΡΡΩΝ βρίσκεται στην περιοχή ¨ΚΡΗΤΙΚΟΡΟΥΓΑ¨ στη Σκάλα. Ήταν και έδρα του Ειρηνοδικείου Δερρών και στρατηγείο από τον πρωθυπουργό Γ. Κουντουριώτη κατά την παραμονή του στη Σκάλα το 1825.
Κατά το Μάϊο του 1839 ο Δήμαρχος Βασίλης Λινάρδος δια των εθνοφυλάκων του κατόρθωσε να παγιώσει την ασφάλεια των κατοίκων της περιοχής του και να συλλάβει το ληστή Κουμπαρούλη. (εδ. Αθηνών Αιών αρ. φ. 160 5/5/1840 σελ. 3).
Στις 8 Μαρτίου1838 διορίστηκε εισπράκτορας από τη Βαλύρα ο παλαιός άγωνιστής Αναγ. Καρτερολιώτης
4. ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ - ΣΥΣΤΑΣΗ ΔΗΜΟΥ - ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ
territori, τα γεωγραφικά οριά τους ,ο πληθυσμός και η πυκνοτητά του καθώς και σημαντικές πληροφορίες για την οργάνωση και τη λειτουργία της διοίκησης της βενετικής κυριαρχίας. Στην απογραφή του προνοητή του Grimani η Πελοπόννησος είχε 176884 κατοίκους. Οι βενετοί τους καζάδες που ήταν επί τουρκοκρατίας τους ονόμασαν territori. Η διοικητική διαίρεση αντικατόπτριζε τη κοινωνική και χωροταξική πραγματικότητα της εποχής. Χώρισαν την Πελοπόννησο σε 4 μεγάλους νομούς (provincie) Ρωμανία, Αχαΐα, Μεσσηνία και Λακωνία αρχικά και μετά σε 7 ,(Κορώνη,Γαστούνη και Μάνη).Τους νομούς χώρισαν σε επαρχίες ,όπου η Πελοπόννησος είχε συνολικά 26 επαρχίες. Ο νομός Μεσσηνίας είχε τις επαρχίες :Αρκαδιά, Φανάρι, Καλαμάτα, Ανδρούσα, Καρύταινα, Ναυαρίνο, Κορώνη και Μεθώνη
ΔΗΜΟΣ ΒΕΛΥΡΑΣ
Εδρα ΜΗΛΑ
Χωριά:ΖΕΡΜΠΙΣΙΑ , ΛΟΥΜΙ, ΧΡΥΣΟΒΑ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΥ.
Δήμαρχος διορίστηκε ο Α ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ ή ΠΑΠΑΔΗΜΑΣ, αξιωματικός.
Καταργήθηκε το 1840 και εντάχθηκε στο ΔΗΜΟ ΙΘΩΜΗΣ
ΔΗΜΟΣ ΔΕΡΩΝ
Εδρα ΣΚΑΛΑ
Χωριά: ΣΚΑΛΑ, ΤΖΑΦΕΡΕΜΙΝΙ,
Δήμαρχος διορίστηκε ο πρόκριτος και φιλικός ΑΝ. ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ από ΣΚΑΛΑ και εισπράκτορας ο Γ. ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ από ΣΚΑΛΑ. Το 1839 δήμαρχος ήταν ο Τζαφερεμινέος ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΙΝΑΡΔΟΣ. Ήταν συνγκατηγορούμενος με τους ΑΡ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΡΑ και Γ.ΠΕΡΡΩΤΗ για στάση κατά του Βαβαρικού καθεστώτος. Καταργήθηκε το 1840 και εντάχθηκε στο δήμο Οιχαλίας. Η ΣΚΑΛΑ ήταν πρωτεύουσα Οιχαλίας μέχρι το 1860 γιατί ο πλούσιος ΚΟΝΤΟΣ εξαγόρασε το δημοτικό συμβούλιο και έτσι έγινε έδρα του δήμου, ο ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ.
ΔΗΜΟΣ ΥΑΜΕΙΑΣ.
Έδρα ΠΕΝΤΙΑ ή ΠΟΝΤΙΑ(Τρίκορφο)
Χωριά: ΚΛΙΜΑ ΜΑΓΓΑΝΙΑΚΟ, ΚΥΝΗΓΟΥ, ΔΡΑΪΝΑ, ΖΑΓΑΡΕΝΑ, ΠΟΥΛΙΤΣΙ, ΜΑΝΕΣΙ, ΞΕΡΟΚΑΣΙ, ΡΑΔΟΥ, ΚΑΤΩ ΝΤΑΛΑΚΛΗ.
Δήμαρχος διορίστηκε ο πρόκριτος ΑΝΑ. ΣΚΟΥΦΗΣ και εισπράκτορας ο Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ.
Καταργήθηκε το 1840 και εντάχθηκε στο ΔΗΜΟ ΙΘΩΜΗΣ
Το όνομα από την αρχαία επαρχία ΥΑΜΕΙΑ που είχε διαιρέσει ο βασιλιάς Κρεσφόντης τη Μεσσηνία.
ΔΗΜΟΣ ΣΤΕΝΥΚΛΗΡΟΥ
Εδρα ΜΕΛΙΓΑΛΑ
Χωριά:ΖΕΖΑ, ΜΑΓΟΥΛΑ, ΑΛΗΤΟΥΡΙ, ΖΕΥΓΟΛΑΤΙΟ, ΣΟΛΑΚΙ,
Δήμαρχος διορίστηκε ο αξιωματικός ΠΑΝ. ΜΠΟΥΤΟΣ και εισπράκτορας ο Ν. ΔΕΛΙΓΙΑΝΝΗΣ.Το δημοτικό συμβούλιο υπογράφει ψήφισμα υπέρ των ΑΡ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΡΑ και Γ.ΠΕΡΡΩΤΗ. Δημαρχιακός πάρεδρος ηταν ο Β. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καταργήθηκε το 1840 και εντάχθηκε στο ΔΗΜΟ ΙΘΩΜΗΣ
ΟΙΧΑΛΙΑΣ ΔΗΜΟΣ
Έδρα ΟΙΧΑΛΙΑ
Χωριά 21
Διορίστηκε δήμαρχος ο ΑΝΓ. ΣΤΑΘΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ που ήταν τυφλό όργανο του βαβαρικού καθεστώτος. Το 1841 δημαρχιακός πάρεδρος ήταν ο ΠΑΝ. ΜΠΟΒΗΣ από το ΤΖΑΦΕΡΕΜΙΝΙ.Το 1846 στο δημοτικό συμβούλιο ήταν και ο Θ. ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ.
ΔΗΜΟΣ ΙΘΩΜΗΣ
Στο δήμο ΙΘΩΜΗΣ πρώτος διορισμένος δήμαρχος ηταν ο Γ. ΜΠΑΛΟΠΟΥΛΟΣ από ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΙ και τελευταίος εκλεγμένος δήμαρχος ηταν ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗΣ από ΖΕΡΜΠΙΣΙΑ.(Βλέπε αναλυτικά παρακάτω.)
ΕΠΑΡΧΙΑ ΜΙΚΡΟΜΑΝΗΣ
Συστάθηκε ως καζάς (διοικητική περιφέρεια) κατά την τουρκοκρατία και διατηρήθηκε ως το 1833 που συστάθηκαν οι νέοι δήμοι. Την επαρχία ΜΙΚΡΟΜΑΝΗ αποτελούσαν τα χωριά: Μικρομάνη,Κ αμάρι, Καλάμι , Αντικάλαμος, Κωνσταντίνοι, Σ τενύκλαρος, Τζαφερεμίνι, Φίλια, Σπανοχώρι και Κεραστάρι.
 
ΕΠΑΡΧΙΑ ΑΝΔΡΟΥΣΗΣ
Την επαρχία ΑΝΔΡΟΥΣΗΣ αποτελούσαν τα χωρια:ΑΝΔΡΟΥΣΑ, ΔΡΑΓΚΑ, ΧΑΛΒΑΤΣΟΥ, ΛΟΗ, ΣΤΡΕΦΙ, ΚΥΝΗΓΟΥ, ΠΟΛΕΝΑ, ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΙ πάνω και κάτω, ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΥ, ΣΙΑΜΑΡΙ , ΜΑΓΓΑΝΙΑΚΟ, ΖΑΓΑΡΕΝΑ, ΔΑΡΑ, ΜΗΛΙΩΤΗ, ΒΛΑΣΗ, ΝΤΑΛΑΚΛΗ, ΖΕΡΜΠΙΣΙΑ, ΜΟΥΣΤΑΦΑΜΠΑΣΑ, ΒΑΣΙΛΑΔΑ, ΚΑΛΑΜΑΡΑ, ΣΠΙΤΑΛΙ, ΑΛΗΤΣΕΛΕΠΗ, ΓΑΡΑΤΖΑ, ΑΓΡΙΛΟΒΟΥΝΟ, ΔΑΣΟΧΩΡΙ, ΜΑΛΤΑ, ΜΑΤΖΑΡΙ, ΜΠΟΥΓΑ, ΜΗΛΑ, ΖΕΖΑ, ΜΠΕΤΣΙ, ΓΚΟΛΕΜΙ και ΜΠΟΥΡΝΑΖΙ,
Είχε συσταθεί κατά την τουρκοκρατία και διατηρήθηκε κατά την ενετοκρατία που την αποτελούσαν 68 χωριά και 3 μοναστήρια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: