ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΤΙΚΟΥ.
Η ανιδιοτελής φιλία και αγάπη κρατά ακόμη το άρωμα και τις
εμπειρίες ,βιώματα, γεγονότα, καταστάσεις των παιδικών μας
χρόνων ,γιατί περπατήσαμε, γνωρίσαμε, μάθαμε, ζήσαμε, το
φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον του χωριού μας Βαλύρα
Μεσσηνίας, ανά τας αγυιάς και ανά τας ρύμας. και ειδικά την
Τσούκα, Πέρα Μεριά, Κάμπο Βαλύρας ,και τα ποτάμια
Πάμισο, Μαυροζούμενα ,Γοργόρεμα, τη λίμνη του μύλου
κάνοντας μπάνιο με αδαμιαία περιβολή, και γιουρούσια στα Ποτιστικά.
Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΜΠΑΤΑΛΙΑΣ ήταν άριστος κυνηγός, ψαράς, αγρότης, εργολάβος, τραγουδιστής, ποιητής, και του έχει μείνει το παρατσούκλι ΝΤΑΛΑΡΑΣ. Συναντηθήκαμε και μου είπε το ποίημα που το εμπνεύστηκε εκείνη τη στιγμή.
Αν θα μπορούσα θ άλλαζα
Όλη την οικουμένη
Να μην υπάρχουνε φτωχοί
Σκλάβοι αδικημένοι.
Και θ ΄άγραφα τόσα πολλά
Γι’ αυτόν τον ψεύτικο ντουνιά
Με τόσα που μας κάνει
Δεν θα μου φτάνει το χαρτί
Ούτε και το μελάνι.
Όσο υπάρχω και θα ζώ
Για τους φτωχούς θα τραγουδώ
Να τους ζεσταίνω την καρδιά
Που τόχουνε ανάγκη
Γιατί σε τούτη τη ζωή
Δε βρίσκουνε λιμάνι.
ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΜΠΑΤΑΛΙΑΣ 30-5-26
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΥΖΥΓΟΣ ΚΟΥΝΙΑΔΙΑΕΡΓΟΛΑΒΟΣ
ΚΥΝΗΓΟΣ
ΨΑΡΑΣ ΜΕ ΤΟ ΥΙΟ Τ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΜΠΟΥΖΛΑ
ΓΙΓΑΝΤΙΟ ΚΟΛΟΚΥΘΙ ΣΤΟ ΜΠΑΞΕ ΤΟΥ ΤΟ 2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου