Δείτε
αγαπητοί μου τι έργα τέχνης παρήγαν οι Μακεδόνες
στα βάθη της Ασίας. Σήμερα η
πόλις βρίσκεται
κάτω από το νερό του φράγματος, ευτυχώς
όμως
 διεσώθησαν αρκετοί πολιτισμικοί θησαυροί.
Συγκρίνετε παρακαλώ την τεχνοτροπία των
μωσαϊκών του ταφικού μνημείου Αμφιπόλεως
και αυτών του
Ζεύγματος.
|
Την εικόνα του Νησιού το 1891, δίνουν με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο δύο Πατρινοί περιηγητές: Ο γιατρός Χ.Π. Κορύλλος και ο λόγιος δικηγόρος Στ. Θεοχάρης, στο βιβλίο που εξέδωσαν τον ίδιο χρόνο με τίτλο «Πεζοπορία από Πατρών εις Καλάμας» (295). Οι δύο συγγραφείς ξεκίνησαν από τη θέση "Γαϊδουρόκαμπος" στο δρόμο προς Καλάβρυτα μαζί με τον εκδότη Ανδρ. Πάσχα που κυκλοφόρησε το βιβλίο, τον αγωγιάτη Σπ. Σαράντη και το μουλάρι του… ονόματι Γκιόσα. Η πεζοπορία της παρέας κατέληξε στην Καλαμάτα στις 19 Ιουλίου αφού λόγω καύσωνα χρειάστηκε το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής από Μελιγαλά μέχρι Καλαμάτα να το διανύσουν με το τρένο που είχε αρχίσει ήδη να λειτουργεί.
Οποιαδήποτε προσπάθεια να ανακατασκευάσει την πορεία των γεγονότων στη μυκηναϊκή ελληνική ηπειρωτική χώρα και κατ επέκταση στην αρχαία Άνθεια τον 13ο και τον 12ο αιώνα π.Χ. και να καθορίσει τις πιθανές αιτίες της καταστροφής των μυκηναϊκών ανακτόρων και της κατάρρευσης του εξαιρετικά συγκεντρωτικού πολιτικού και οικονομικού σύστηματος πάνω στο οποίο είχε δομηθεί η μυκηναϊκή άνθιση, θο πρέπει να βασίζεται σε ένα σωστό και αναλυτικό χρονολόγιο. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ιστορικά έγγραφα και δεδομένου ότι η απόλυτη χρονολόγηση των ΥΕ ΙΙΙΒ(1330 – 1190 Π.Κ.Χ.) και ΥΕ ΙΙΙΓ(1190 – 1060 Π.Κ.Χ.) κεραμικών φάσεων δεν είναι τόσο ακριβής , η χρονολόγηση των γεγονότων στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίαςΆνθειας κατά την εν λόγω περίοδο δεν έχει μεγάλη ακρίβεια αφού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την κεραμική. Οι ημερομηνίες για την καταστροφή ή την εγκατάλειψη δεν είναι ακριβείς αλλά οι πολυάριθμες τοπικές καταστροφές που συνέβησαν μεταξύ 1250 και 1050 Π.Κ.Χ. στην περιοχή μπορούν να τοποθετηθούν με ικανό βαθμό εμπιστοσύνης στην σειρά με την οποία συνέβησαν.
Μιλούσε για κάποιους χωρικούς που είχε συναντήσει στη Λέσβο. Αγράμματοι ήταν, αλλά σοφοί. Και, προπάντων, τρυφεροί με τους άλλους. Απαλοί, χωρίς γωνίες που κόβουν, χωρίς καχυποψία, δίχως έπαρση και επιθετική ειρωνεία που πληγώνει. Μεταξωτοί άνθρωποι ...; Μου 'μεινε αυτός ο χαρακτηρισμός. Χαράχτηκε μέσα μου. Κι από τότε ένα νέο κριτήριο λειτουργεί στις αξιολογήσεις μου για τους ανθρώπους: η συμπεριφορά και η στάση τους σε «ασήμαντα» πεδία της καθημερινότητας. Αυτά που συνήθως τα προσπερνάμε ή δεν τα παρατηρούμε, γιατί δεν μας απασχόλησαν ποτέ οι εκφάνσεις της «μεταξωτής συμπεριφοράς» ...; Βέβαια οι άνθρωποι δεν συγκροτούν ως χαρακτήρες ένα συμπαγές όλον, αλλά ένα αντιφατικό σύνθεμα, στο οποίο συνυπάρχουν «μεταξωτά» στοιχεία και ακάνθινες απολήξεις. Γι' αυτό και είναι κάπως παρακινδυνευμένα τα άμεσα και οριστικά συμπεράσματα για το «είναι» των ανθρώπων ...;
Α. Για όλους αυτούς τους λόγους,
Ίσως ευθύνονται για την καταστροφή της Αρχαίας Θουρίας τον 1ο μ.Χ. αιώνα 
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Αγαπούσε ιδιαίτερα από μικρός το σπάνιο απομεινάδι της βυζαντινής τέχνης οσεβασμιώτατος. Γι΄ αυτό, καθώς γράφει στη «Βαλύρα της Μεσσηνίας» ο Γιάννης Λινάρδος«όταν δεν βρισκόταν στους αγρούς, βοηθώντας τους βιοπαλαιστές γονείς του, που είχαν ναθρέψουν πολλά παιδιά, βρισκόταν δίπλα στα χαλάσματα του ιερού ναού του Άι-Βλάσση, που οι καταχτητές πυρπόλησαν στην αποτυχημένη εξέγερση του Ορλώφ» (1769-70). Προφορικά ο άγιος Σπάρτης μάς αφηγήθηκε σεμνά ότι πολύ του άρεσε, τότε που ήταν μαθητής στο γυμνάσιο, να απομονώνεται εκεί, στον Άι-Βλάση, να ξεμοναχιάζεται με το βιβλίο στο χέρι, να μελετά για το σχολείο του και να μουρμουρίζει μονάχος κάτι από την ακολουθία του εσπερινού
2. 1919. Με διάταγμα της 19ης
Αυγούστου 1919 και του νόμου 1067 τα
σχολεία της Μ.Ε. των Νέων Χωρών
διατηρήθηκαν όπως ήταν κατά την 21ην Αυγούστου του 1914 ,δηλαδή Εξατάξια Γυμνάσια, ενώ δεν έθιξε την
υπάρχουσα κατάσταση και δημιουργία Ημιγυμνασίων, Παρθεναγωγείων και Αστικών
Σχολείων που λειτούργησαν μέχρι το
1928-29.Το 1920 φοιτούσαν 75000 μαθητές στα γυμνάσια, αποφοιτούσαν 5.500 και
εισάγονταν στα πανεπιστήμια 2500.
Μελέτη του ομογενή επιστήμονα Τομ Καραγιάννη, διευθυντή του Τμήματος Μοριακής και Γονιδιακής Έρευνας του Ινστιτούτου Baker της Μελβούρνης η οποία θα βραβευτεί αύριο στο πλαίσιο της 2ης Διεθνούς Ιατρικής Ολυμπιάδας, έδειξε ότι η υδροξυτυροσόλη καταστρέφει τα καρκινικά ερυθρολευχαιμικά κύτταρα Κ562 αλλά όχι τα μονοπυρηνικά κύτταρα του περιφερικού αίματος.
Με το Δημήτρη Οικονομόπουλο, είμαστε συμμαθητές στο γυμνάσιο-Λύκειο Μελιγαλά. Μέναμε 3-4 μαθητές σε ένα δωμάτιο, είχαμε αλληλεγγύη, βοηθούσε ο ένας τον άλλο, μοιραζόμαστε τα πάντα και τα απογεύματα στις αλάνες του Μελιγαλά, παίζαμε, πιάναμε πουλιά, και στο δωμάτιο συνεχιζόταν η μαγειρική.
Όσον αφορά στις διεκδικήσεις σε βάρος της χώρας μας αυτές δεν προκύπτουν μόνο από το «θέμα των Τσάμηδων», αλλά και από την προσπάθεια να παρουσιάσουν τους Αρβανίτες της Ελλάδας ως μειονότητα με αλβανική εθνική συνείδηση. Ποιοι είναι όμως οι Αρβανίτες; Για να απαντήσουμε στο θέμα αυτό πρέπει να επιστρέψουμε στον 11ο αιώνα. Τότε οι Αρβανίτες πρωτοεμφανίζονται στις βυζαντινές πηγές από τον Μιχαήλ Ατταλειάτη και αργότερα ως Αρβανίτες από το Άρβανον (περιοχή της Βορείου Ηπείρου) στο βιβλίο της Άννας Κομνηνής «Αλεξιάδα».
Έρχεται το φθινόπωρο. Η γη αλλάζει και φορά το πράσινο χρώμα της. Τα αποδημητικά πουλιά φεύγουν και τα φυτά του Φθινοπώρου ανθίζουν.Σε άλλα ωριμάζουν οι καρποί, οι οποίοι τρώγονται. Γίνεται ο τρύγος, η μουσταλευριά, το πετμέζι, και αρχίζει ο θερισμός του ρυζιού, που καλλιεργείται τώρα σε πολύ λίγα στρέμματα, καθώς και η εξαγωγή της αραχίδας, από το έδαφος. Στο χωριό γεύεται τις αλλαγές της φύσης, αρκεί να τις παρατηρείς, στο μικρό κήπο σου. Άνθη, αρώματα, χρώματα, αρωματοθεραπεία. Βλέπεις το μεγαλείο της φύσης και το μεγαλείο του Θεού. Την αρμονία και ισορροπία του σύμπαντος .
O Ιπποκράτης έλεγε: Αν οι άνθρωποι ζούσαν και τρέφονταν σωστά, δεν θα υπήρχε η ιατρική γιατί δεν θα υπήρχαν οι αρρώστιες, και ότι τρώμε είμαστε, γιατί αυτά δομούν το σώμα μας και τις λειτουργίες του. Σαθρά και δηλητηριασμένα υλικά, σαθρό και δηλητηριασμένο σώμα. Έχουμε τον παράδεισο στην Ελλάδα και τον κάνουμε έρημο και αλλού την έρημο την κάνουν παράδεισο. Το παρακάτω φωτορεπορτάζ μας δείχνει ότι γευόμαστε τις εποχές και τα διάφορα προιόντα της μάννας γης , την κάθε εποχή.
