Οι Κουτσούπες του Κατηχητικού

          “ Ενθυμούμαι μετά παρρησίας”, εκείνες τις δύσκολες μέρες της φτώχειας και ανέχειας στο χωριό  , που τις περνούσαν  πολλά παιδιά με ένα ζευγάρι παπούτσια το χρόνο και με μία αλλαξιά ρούχα για το σχολείο, αλλά με το βιβλίο στο χέρι  και γεμάτη την αίθουσα του κατηχητικού, ανελλιπώς κάθε εβδομάδα και για όλη τη σχολική χρονιά.

      Είμαι ευγνώμων και ουδέποτε θα ξεχάσω τη συμμετοχή μου στα μαθήματα του Κατηχητικού Σχολείου, με τον πατέρα Κωνσταντίνο Σφήκα ,στον ιερό ναό του Αγίου Αθανασίου Βαλύρας ,κατά την χρονική περίοδο 1965 έως 1969.Κρατώ στα χέρια μου το σήμα του κατηχητικού που μας έδωσε κατά την λήξη του κατηχητικού στην έκτη Δημοτικού,   δώρο ζωής ,ο τότε διάκονος Κωνσταντίνος Σφήκας, ο παπά Κώστας μας , έτσι τον λέγαμε, πριν ακόμη χειροτονηθεί ιερέας και παλινδρομώ στην ηλικία της αθωότητας και  προσμονής για ένα καλύτερο αύριο, “να αριστεύσω, να περάσω στις πανελλήνιες εξετάσεις, και να μπω στο πανεπιστήμιο”. Μέχρι εκεί έφτανε ο παιδικός νους  μου.

Οι Γυμναστικές Επιδείξεις με τις Πεταλούδες στο Δημοτικό Σχολείο της Βαλύρας

       Αν κάτι άξιζε το κόπο να μη καταργηθεί από το πρόγραμμα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης , είναι αδιαμφισβήτητα οι γυμναστικές επιδείξεις στο τέλος της σχολικής χρονιάς . Ιστορικά ξεκίνησαν το 1883 και  έληξαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970, για “εκπαιδευτικούς λόγους”, όπως τη παρακώλυση του συνολικού εκπαιδευτικού προγράμματος, λόγω   μεγάλου χρόνου προετοιμασίας  των  μαθητών και επένδυση πολλών ωρών από το εκπαιδευτικό προσωπικό. Επίσης η ομοιογένεια , η ομοιομορφία και η ευταξία των μαθητών, η πειθαρχία στις γυμναστικές επιδείξεις ήταν ενάντια στους διεθνείς στόχους της εκπαίδευσης, ήταν μέσα για να αναθρέψει η κοινωνία νέους  ναζί και προτιμήθηκαν οι  άνευ ορίων,  αυτόνομες τάσεις, μιας διεθνώς επαναστατημένης , χωρίς βασικό προσανατολισμό νεολαίας, υπό τη σκέπη μίας  άνευ υπόστασης δημοκρατίας. Μαζί με τις γυμναστικές επιδείξεις έληξε και η ευγενής άμιλλα, η ιδέα του αθλητισμού στα πρότυπα των αρχαίων Ελληνικών αγώνων, όπως των Ολυμπιακών αγώνων με έπαθλο το  κότινο, το στεφάνι από ελαία.