Εκλογείς*** Δήμου Πυλίων ετών 1865 & 1867 Εκλογείς Δήμου Φλεσιάδος έτους 1865 Εκλογείς Μεθώνης Δήμου έτους 1865 ΚΑΣΤΡΟ Μεθώνης 2021

 

Εκλογείς Δήμου Πυλίων ετών 1865 & 1867
αα	Όνομα χωριού		πλήθος		%
	καταλόγου	σημερινό	1865	1867
1	Αβαρινίτσα	Αβαρινίτσα	46	61	5,88%
2	Γουβαλοβορό	Ελαιόφυτο	30	32	3,84%
3	Ίκλαινα	Ίκλαινα	40	45	5,12%
4	Καντηλισκέρι	Πλατανόβρυση	16	18	2,05%
5	Καραμανώλη	Γλυφάδα	31	37	3,96%
6	Κουκουνάρα	Κουκουνάρα	30	36	3,84%
7	Κυνηγού	Κυνηγός	41	64	5,24%
8	Λέζαγα	Στενωσιά	22	22	2,81%
9	Οσμάναγα	Κορυφάσιο	69	84	8,82%
10	Πετροχώρι	Πετροχώρι	19	25	2,43%
11	Πλάτανος	Πλάτανος	19	20	2,43%
12	Πύλα	Πύλα	49	56	6,27%
13	Πύλος	Πύλος	224	331	28,64%
14	Ρωμανός	Ρωμανός	44	46	5,63%
15	Σχοινόλακα	Σχοινόλακα	16	18	2,05%
16	Χανδρινού	Χανδρινός	86	91	11,00%
Σύνολο εγγεγραμμένων			782	986	100,00%

 ***   Η  ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΤΑΛΟΓΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΜΕΡΟΠΑΙΟΥ  ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΡΗΓΑ ΓΙΑΝΝΗ.

Νυνί δε Μένει Πίστις, Ελπίς ,και Αγάπη, τα Τρία Ταύτα, Μείζων δε Τούτων η Αγάπη

 

 Αφιερωμένο σε αυτούς που υπερασπίζονται τα ιερά και όσια στον τόπο τους

       Ο μικρός  ναός της Παναϊτσας της Βαλύρας, κτισμένος κατά τον   11ο  αιώνα, έφερε   ένα άκρως μυστηριακό τέμπλο,   το οποίο

    αφαιρέθηκε και μέρος αυτού πετάχτηκε στα σκουπίδια      κατά την  δεκαετία του 1980.    Ένα μέρος από το αριστερό επάνω μέρος   του   τέμπλου συλλέχτηκε στον περίβολο του ναού από τον καθ. Ιωάννη Λύρα, ο οποίος το  εντόπισε στα σκουπίδια , όταν πέρασε τυχαία από τη Παναϊτσα για να πάει στο κτήμα του ,που βρίσκεται κοντά στη περιοχή. Εκείνο όμως που έχει ενδιαφέρον, όπως θα δούμε στη συνέχεια, μελετώντας το   μοναδικό κομμάτι από το άγιο τέμπλο, είναι ότι  λείπει η πρώτη κολόνα από τις επτά και αντίστοιχα το πρώτο αμπελόφυλλο στο κάτω μέρος, που  αποτελούσε  βασικό μέρος  του  συνόλου   ξυλογλυπτικά. Δυστυχώς δεν  τα   βρήκε ο καθ. Λύρας  στα σκουπίδια. Δεν γνωρίζουμε  τίνος στόχος ήταν η καταστροφή του τέμπλου και γιατί, αν κίνητρο ήταν η κλοπή του   καθεαυτό και /ή των παλιών εικόνων πίσω από  αυτό, δεδομένου ότι εκείνη την εποχή αφαιρέθηκαν 15 ξύλινες   εικόνες από  τον  Άγιο Ιωάννη Ριγανά και τον Άγιο Νικόλαο της Βαλύρας αντίστοιχα. Ένα όμως είναι σίγουρο, ότι    αντικαταστήθηκε  το κατεστραμμένο τέμπλο με ένα σιδερένιο από την εκκλησία τη δεκαετία του 1980.    Μετά από τόσα χρόνια σιωπής, το άγιο  τέμπλο ήρθε στο φως και μας αποκάλυψε “ψάλλοντας”  τα θεία μυστικά του.

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΒΑΛΥΡΑΣ. ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΑΣΑ

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Πολλοί από εμάς φοβόμαστε να κοιτάξουμε το βιβλίο της ζωής μας , να το ξεφυλλίσουμε !!
Κατά ένα περίεργο λόγο εμένα μου αρέσει διότι έτσι κάνω ένα λογαριασμό τι κέρδισα τι έχασα ....τι έμαθα και τι αγνόησα.....!!
Ανεκτίμητη αξία τα μαθήματα ζωής !!

 Η ζωή μας να σημαίνει το κυνήγι των ανώτερων πολιτιστικών-πολιτισμικών αξιών, πλήρη κατανόηση των μυστηρίων της φύσης και κατάκτηση της έσχατης αλήθειας, ελεύθερα να ασκήσουμε τις απεριόριστες δυνατότητες του μυαλού μας, για τον πλούτο της μιας και  μοναδικής μας ζωής.

Το Ζωηφόρον Ξύλον νυν Προσκυνήσωμεν

Αφιερωμένο στον ευώδη βασιλικό που καλλιεργούμε εντός μας

 

      Στις 14 Σεπτεμβρίου υψώνεται ο Σταυρός για να δοξαστεί ο Χριστός και δοξάζεται ο Χριστός ώστε και εμάς να συνυψώσει μετά του εαυτού του. Η ζωή προσηλώνεται στο   ζωηφόρο ξύλο και αν δεν προσηλωνόταν οι κρουνοί της αφθαρσίας δεν θα  έτρεχαν αίμα και νερό ως καθάρσια του κόσμου , λέγει ο Άγιος Ανδρέας Κρήτης, ο Ιεροσολυμίτης (Μεγ. Συν. 1987, σελ. 338). Ο τύπος του σταυρού λατρευόταν από αρχαιοτάτων χρόνων όπως θα δούμε στη συνέχεια. Χωρίς τον σταυρό δεν θα μπορούσε να νικηθεί ο Άδης και ο θάνατος ούτε να νεκρωθεί ο πικρός όφις . Ο σταυρός είναι Μέγα Χρήμα με τα θαύματα του Χριστού και   τη νίκη  του Θείου Λόγου, και Τίμιο Ξύλο, καθώς και Τρόπαιο για του Θεού το πάθημα. Των δε θαυμάτων η κορωνίδα είναι η Σταύρωση και η Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού (Μεγ. Συν. 1987, τομ.θ΄, σελ.337-343).Ο Σταυρός δόξα Θεού ονομάζεται.

Η Παναγία μας Δακρύζει!

 Αφιερωμένο σε εκείνους που στεγάζουν  το  Άγιο Πνεύμα εντός τους

      Τόσο η εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας  στη Μονή Βουλκάνου, στην   Ιθώμη, αν την παρατηρήσει κάποιος προσεκτικά, παρουσιάζει μία σχισμή στο πρόσωπό της και το αριστερό της μάτι φαίνεται να δακρύζει όσο και άλλες εικόνες της Θεοτόκου Πανελλαδικά. Στην περιοχή της Νέας Ελβετίας στον Βύρωνα στην Αθήνα, από τις 8 Σεπτεμβρίου  του 2020 και για ένα συνεχές έτος η εικόνα της Παναγίας Παρηγορήτριας είναι δακρυρροούσα. Δάκρυα πόνου και αγάπης προς τον πάσχοντα λαό κυλούν από  τον αριστερό της οφθαλμό και ποτίζουν το πρόσωπο του Κυρίου και Υιού της.

Η Κρουστάλλω , η Μεγάλη Ξεματιάστρα της Βαλύρας , με Ευθηνία Κυρίου Έπραξε

 Αφιερωμένο σε αυτούς που έχουν τα Χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος

        Στη Βαλύρα το  1890, έστειλε o Θεός ένα πολυόμματο από  τα τάγματα των αγγέλων  να ευλογήσει τη γέννηση μίας κόρης με απαστράπτον βλέμμα   , η οποία βαπτίστηκε στον Άγιο Αθανάσιο και έλαβε το όνομα Κρυσταλλία  . Η Κρουστάλλω της Βαλύρας, η μεγάλη  γητεύτρα των πονηρών οφθαλμών, ανέλαβε θεάρεστο έργο από τα γεννοφάσκια της μέχρι τα βαθιά της γεράματα , αφού μέχρι και η μαμμή  η οποία τη ξεγέννησε και είχε  θολό βλέμμα , μόλις  έπιασε τη Κρουστάλλω στα χέρια της και της χαμογέλασε το νεογέννητο   πέρασαν όλα!

Σουνέλω, η Μεγάλη Χειροπρακτικός και Μαμμή της Βαλύρας

 Αφιερωμένο σε εκείνους που υπηρετούν  με θεία πίστη τον άνθρωπο ιατρικά

        Πριν το 1900 γεννήθηκε στη Βαλύρα μία πανέξυπνη κόρη με το χάρισμα της ιατρικής ,το οποίο κατέστη έκδηλο από τη παιδική της ηλικία. Το  παρανόμι της το εντοπίσαμε στα ιστορικά αρχεία του καθ. Ιωάννη Λύρα, την έλεγαν Σουνέλω. Η Σουνέλω έλαβε πολλά βραβεία στο Δημοτικό Σχολείο της Βαλύρας,  για την οργάνωση  των εργασιών της  και του τρόπου συμπεριφοράς της, όσον αφορούσε την υγιεινή και τη καθημερινή φροντίδα του σώματος. Εκείνο όμως που έμεινε αξέχαστο είναι πώς επανέφερε στη θέση του τον αριστερό παράμεσο μιας συμμαθήτριας της, που αποκολλήθηκε και κρέμασε παίζοντας. Κατανόησε η Σουνέλω από μικρή ότι κάτω από το δέρμα μας έχουμε νεύρα και κλειδώσεις και με σωστές ανατάξεις και μαλάξεις τα επαναφέρουμε όλα στη θέση τους. Η πρώιμη σχολική εμπειρία εντυπώθηκε στη μνήμη της και απασχολούσε τη σκέψη της μέχρι που τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο.

Κατερίνη Μπουζαλά ,η Αείμνηστη Αηδών της Βαλύρας

 Αφιερωμένο στους  μουσικούς της Βαλύρας

       Η Κατερίνη Μπουζαλά παραμένει αλησμόνητη στη  μνήμη μας, γιατί το λαμπρό πέρασμα της από αυτόν τον μάταιο κόσμο ήταν γεμάτο από ανιδιοτελή προσφορά προς τον συνάνθρωπο.

Αξιοποιώντας τα μοναδικά θεϊκά της χαρίσματα, όπως την υπέροχη φωνή της, η οποία την ανέδειξε ως τη μοναδική και ανεπανάληπτη  τραγουδίστρια και μοιρολογήτρα της Βαλύρας, παράλληλα την ικανότητά της να προσφέρει υπηρεσίες μαμής στις γυναίκες του χωριού, την  κατέστησαν ένα από τα πιο αγαπητά και άκρως απαραίτητα πρόσωπα στο κοινωνικό υποστηρικτικό σύστημα των κατοίκων  του χωριού.

      Η Κατερίνη γεννήθηκε το σωτήριον έτος 1905 και  απεβίωσε ειρηνικά  και  χριστιανικά προς το τέλος της δεκαετίας του 1980.Από μικρή διακρίθηκε για τις μουσικές της ικανότητες, αφού από την πρώτη δημοτικού άφησε τον δάσκαλο στο  Δημοτικό Σχολείο της Βαλύρας   άφωνο, όταν του  τραγούδησε στο μάθημα της ωδικής  ένα μοιρολόι, που το είχε ακούσει κατά τις προηγούμενες μέρες στη κηδεία ενός  βρέφους, το οποίο έφυγε από τη ζωή άδοξα, λόγω αιμοφιλίας.

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΕΔΡΟ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ, ΤΟ 1996

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

    Σήμερα κηδεύεται κοντά στους γονείς του και τον αδελφό του ο παγκόσμιος Μίκης Θεοδωράκης τον οποίο αυτές τις ημέρες όλα τα διεθνή ΜΜΕ  και τοπικά μέσα στην Ελλάδα  παρουσίασαν και αφιέρωσαν πολλές ώρες την πλούσια εργογραφία του ,τα διάφορα είδη μουσικής του, τη μουσική του σε κινηματογραφικές ταινίες, την αντιστασιακή του  και  αντιδικτατορική του δράση στη διάρκεια της χούντας,, τις συναυλίες του εντός και εκτός Ελλάδος, και τον άνθρωπο Θεοδωράκη. 

Στο πρόσωπο του συμπυκνώθηκε ο αγώνας μιας Ελλάδας ενάντια στη βαρβαρότητα, με δυνατά της όπλα τη μουσική, την ποίηση και την πίστη στις αξίες της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Θα παρουσιάσω μια εμπειρία μου από την συναντησή μας  στην Πάτρα , γνωρίζοντας και συζητώντας τον άνθρωπο Θεοδωράκη, το 1996,  στη μελοποίηση των ποιημάτων του συναδέλφου, φίλου και γείτονα, ποιητή  Διονύση Καρατζά από το Μίκη Θεοδωράκη ,ο οποίος ήταν μαθητής στο Τρίτο Γυμνάσιο Πατρών.

Η εκδήλωση έγινε   στον κήπου του Πολύεδρου της Πάτρας στην οδό Καραισκάκη και συζήτησα με τον άνθρωπο Θεοδωράκη  που με την πολλαπλή εργογραφία του γαλούχησε παγκοσμίως τρεις γενιές και τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Δεν θα αναφερθώ στην εργογραφία του Μίκη Θεοδωράκη  ,γιατί χρειάζονται χιλιάδες σελίδες, αλλά σε περίληψη το βιογραφικό και μελοποίηση των ποιημάτων του Διονύση Καρατζά.

Άμπελος Ευκληματούσα εξ Άννης Εβλάστησε και Βότρυν Γλυκύτατον Ήνθησε

 Αφιερωμένο στο Γενέθλιον της Θεοτόκου και στη Σωτηρία των Ανθρώπων

      Σήμερα, με ευφροσύνη εορτάζουμε το Γενέθλιον της Θεοτόκου, μητέρας του Θεού και των ανθρώπων. Η γέννησις Σου Θεοτόκε χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη”. Ως ζεύγος λογικών  προβάτων, ο άγιος Ιωακείμ και η αγία Άννα, οι οποίοι υπηρέτησαν με σωφροσύνη τον παλιό νόμο, αλλά δεν αξιώθηκαν τέκνου, παρακάλεσαν με ευλάβεια και κατάνυξη ψυχής ο Θεός να ανατρέψει τη στειρότητα της   Άννης και να συλλάβει θείον τέκνον. Η αοίδιμος μήτρα της Άννης  συνέλαβε βρέφος πανάγιον.  “Η άγονος μήτηρ την άφθορον Μητέραν και Παρθένον απέτεκε” .Υμνούμε της Αγίας Άννης την ιερωτάτη λοχεία γιατί έφερε στον κόσμο θησαυρό αγαθών αναφαίρετο. “Σήμερον εκ ρίζης Ιεσσαί ράβδος έφυ, εξ ης άνθος αναβήσεται τω κόσμο θεοϋπόστατον”(Μεγ. Συν. Το. Θ΄, σελ. 180). Ως ρόδο ανάμεσα σε αγκάθια στο γένος των Ιουδαίων πρόβαλε η Μαριάμ, η Μητέρα του Θεού και με την ευωδία της  ενέδυσε τα Σύμπαντα.

Αφιερωμένο σε εκείνους που αντιμετωπίζουν με αισιοδοξία τα απρόβλεπτα γεγονότα στη ζωή τους

        Αν προσπαθήσετε στη Βαλύρα να μάθετε ποιο ήταν το πραγματικό όνομα του Συφορούλια ,μάλλον θα πρέπει να πάτε στο Δημαρχείο για ενημέρωση. Το παρανόμι του ήταν και το κύριο όνομά του, αφού σε καθημερινή βάση τον έβρισκε και από μία συμφορά και μονολογούσε καταπονημένος “συφορά μου συφορά μου “ ασταμάτητα. Δεν υπήρξε σχεδόν ούτε μία ημέρα στη ζωή του που να μην εμπλακεί σε έκτακτα και απρόβλεπτα συμβάντα, ορισμένα  τα οργάνωναν συστηματικά  μέλη του κοινωνικού του περίγυρου για να  διασκεδάζουν ακούγοντας τον να ωρύεται, επαναλαμβάνοντας “συφορά μου συφορά μου”, άλλα ήταν  τυχαία γεγονότα,  πάντως τα πιο σημαντικά τα προγραμμάτιζε ο ίδιος ο διάβολος , ως χθόνιος δαίμονας, για να σπάει κατά καιρούς τη μονοτονία του ,εκτός Παραδείσου. Τον αγαπούσε δε τόσο ο   δαίμονας  του θανάτου, που τον ήθελε μεζέ στα λημέρια του , με συνοπτικές διαδικασίες.  Ένας άνθρωπος με θετική ενέργεια αναμένεται να προσελκύσει τη θετική ενέργεια του Σύμπαντος, αντίστοιχα όταν κάποιος δέκα φορές την ημέρα οδύρεται και αναστενάζει λέγοντας ¨συφορά μου”, δηλαδή  τι κακό   με βρήκε, δεν μπορεί παρά να είναι εραστής της συμφοράς, οπότε όχι άδικα φέρει το όνομα Συφορούριας.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΚΑΡΥΔΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΧΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ