Λόγιος Δραχμάς της Βαλύρας και το Άγιο Πνεύμα

 Αφιερωμένο στους  μορφωμένους της Βαλύρας

        Ο Θεός, λίγο πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έσπειρε στη Βαλύρα πεντάλεπτα, δεκάρες, εικοσάλεπτα, πενηνταράκια, δραχμές, δίφραγκα, τάλιρα, δεκάρικα, εικοσάρικα, πενηντάρικα, εκατοστάρικα,  διακόσιες δραχμές ,πεντακόσιες δραχμές και χιλιάρικα. Επειδή όμως περίσσευε αξιόλογος χώρος και νομίσματα άλλα της νεοτέρας Ελλάδος δεν έφερε κατά τη δεδομένη στιγμή ανά χείρας  Του ,  κατ΄ εξαίρεση, τεμάχισε   1/4  από μίαν αρχαίαν Ελληνικήν μναν   ,1/4 ρωμαϊκού νομίσματος, φέρον τον Ιούλιο Καίσαρα , 1/4 Κωνσταντινάτου του Βυζαντίου και 1/4 Αγγλικής λύρας και τα έριξε σταυροειδώς στο αυλάκι της Βαλύρας.  Εγεννήθη    παις,  λόγιος και εύχαρις ,πρίγκιψ μετά θείας βούλας, Ευθύδικος ονομαζόμενος, ο οποίος έλαβε το παρατσούκλι “Δραχμάς”.

Η Αννούλα του Γιάνναρη στη Μεταπολεμική Βαλύρα

   Αφιερωμένο στα ΑΜΕΑ της Βαλύρας , που έδωσαν νόημα  στον πρόσκαιρο βίο μας

       “Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι  αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών”, είπε ο Κύριος  στους Μακαρισμούς (Ματθ.Ε΄,3), αλλά δεν  αφορά τους νοητικά ανάπηρους, γιατί αυτούς τους έχει ήδη αναλάβει η θεία πρόνοια. Αναφέρεται σε εκείνους που ταπεινά  αισθάνονται τη πνευματική τους φτώχεια και  ο εαυτός τους εξαρτάται από τον Θεό. Πώς να κατανοήσει τον Λόγο του Χριστού ο αδαής και  υλικά αποστερημένος άνθρωπος ,  όταν τον έχει πλακώσει η   φτώχεια και τα  κοινωνικά αδιέξοδα, ώστε να κρίνει λογικά και να ζητήσει από τον Θεό να τον ελεήσει; Το απειλούμενο εγώ του  καταρρέει από  τη συνεχή   ανέχεια και ως άμυνα ενδύεται  την   αχαλίνωτη φαντασία .Καλπάζει σαν άλογο η ψυχή,   δραπετεύοντας από το στάβλο  της  πραγματικότητας, σε χώρους μακρινούς, εκεί που όλα είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα  μίας “ καθωσπρέπει ζωής”, κοινωνικά αποδεκτής και άκρως επιθυμητής, με πλούτο , δόξα και κοινωνική αναγνώριση, έτσι όπως φαντάστηκε ο απονήρευτος, ο   αγράμματος, ο άπιστος, ο άπληστος, ο ματαιόδοξος, αλλά και  ο  ψυχοπαθής,  αυτή τη μάταιη ζωή του.”Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι τον Θεό όψονται”, είπε ο κύριος και ο διάβολος φρόντισε να μην τον δει κανείς κοσμικός, πάνω σε τούτο τον πλανήτη.  Η Αννούλα  της ιστορίας μας,  όπως διαβάζουμε στο ιστορικό αρχείο για τη Βαλύρα, του καθ . Ιωάννη Λύρα, αισθάνθηκε τον Θεό στα βαθιά της γεράματα,  γιατί όλη της τη ζωή  έβλεπε μόνο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ζήλεψε τη πολιτική, τη δύναμη  , την εξουσία και το χρήμα και τα αναβίβασε σε Θεό μέσα της . Ήταν μία  άμυνα ,ενάντια σε  εκείνους που δεν  εκτιμούσαν πραγματικά τη προσφορά της και υποβίβαζαν  την όμορφη βοσκοπούλα της Βαλύρας.

Μια ζωή … εξετάσεις !

 ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ

Τις μέρες αυτές τα παιδιά έχουν εξετάσεις. «Εξετάζονται τα σχολεία, λέγαμε παλιά. Εξετάσεις κάθε είδους: εισαγωγικές, προγωγικές, Πανελλήνιες ή Πανελλαδικές, πτυχιακές, μεταπτυχιακές,. Παλιότερα για να «περάσεις» από μία τάξη στην άλλη είτε του Δημοτικού είτε του Γυμνασίου έπρεπε κάθε χρόνο να «εξετασθείς» και να πετύχεις βαθμό προβιβασμού. Αν «κοβόσουν» τον Ιούνιο σε κάποιο μάθημα έπρεπε τον Σεπτέμβριο να διαγωνισθείς εκ νέου σε εξετάσεις ως «μετεξεταστέος» ή «επανεξεταστέος». Κάθε σπίτι τώρα το Μάιο, Ιούνιο έχει παιδιά, εγγόνια, ανήψια, βαφτιστήρια κλπ που διαβάζουν για τις εξετάσεις τους. Όλη η οικογένεια είναι στο πόδι, σε αγωνία και ετοιμότητα. Την τελευταία διετία βέβαια λόγω πανδημίας, τα πράγματα έχουν αλλάξει, με την λεγόμενη τηλεκαπαίδευση και πότε τα σχολεία ανοίγουν και τον άλλο μήνα ξανακλείνουν.

Το Σερνικοβότανο της Βαλύρας και η Θεία Οικονομία

  Στον θείο Αποστόλη, τον γεωπόνο, που δεν απέκλινε από τα σχέδια του Θεού

     Οι άνθρωποι ,από αρχαιοτάτων χρόνων, ανάλογα με τις αντιλήψεις και ανάγκες τους, παρακαλούσαν τον Θεό, όπως τον αντιλαμβάνονταν, ανά ιστορική περίοδο, να τους χαρίσει τέκνα. Ιδιαιτέρως ,ζητούσαν  γιούς ,προκειμένου να  τύχει    διαιώνισης το γένος τους . Όταν  έχαναν την πίστη τους και ο κακός λογισμός τους έλεγε ότι ο Θεός δεν τους  ακούει, κατέφευγαν σε άλλες μεθόδους,  ήπιες έως πολύ  κακές, αλλά και στα βότανα , σε  παραϊατρικές προσεγγίσεις. Ήθελαν να αυξήσουν τις πιθανότητες επιτυχίας του στόχου τους, όσον αφορούσε την τεκνοποίηση και τον οικογενειακό τους προγραμματισμό,αλλά και τη διασφάλιση της συνέχειας της αγάπης και πίστης από τον σύντροφό τους, ιδίως οι γυναίκες. Για παράδειγμα, η  Ραχήλ, η δεύτερη και αγαπημένη  σύζυγος του Ιακώβ, (Γεν.30.1-22)  που ήταν στείρα, ζήτησε από την αδελφή της Λεία, την πρώτη γυναίκα του  ίδιου άντρα, τους μανδραγόρες του γιου της Ρουβάν, αλλά τελικά ο Θεός αποφάσισε, πότε ήταν η κατάλληλη περίοδος, με βάση τη  ταπείνωση τής Ραχήλ και του Ιακώβ, για να αποσύρει την αισχύνη από πάνω της και να καρποφορήσει.

Η Κουκουβάγια της Βαλύρας και ο Αι Γιώργης Καβαλάρης

  Αφιερωμένο σε όλες τις κουκουβάγιες της Βαλύρας, που υπηρέτησαν  ανιδιοτελώς, το θείο σχέδιο

        Η γιαγιά μου Κωνσταντίνα, μου  είχε διηγηθεί , κατά τη παιδική μου ηλικία ,  μία ιστορία,  που είχε ακούσει  από τη δική της  γιαγιά . Αφορούσε τη καλλιέργεια της ψυχής και τη προετοιμασία για τον θάνατο, μέσα από μία  διαισθητική προσέγγιση , βασισμένη τόσο στη βαθιά πίστη των ανθρώπων  για τον Θεό, αλλά και στις τοπικές δοξασίες, διοσημίες, ήθη, έθιμα  και αντιλήψεις, όπως αυτές πέρασαν και παγιώθηκαν, από γενιά σε γενιά, στον τόπο μας.   Η Βαλύρα, του 1960-1970 ,ήταν δύο μορφών: Εκείνη  των κατοίκων του επίγειου βίου, που προσέρχονταν για να λειτουργηθούν στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου , και των  πολιτών της αιωνίου ζωής, που τους φρόντιζε ο Αι Γιώργης, στο  κοιμητήριο του χωριού, έφιππος ,για να τον φοβούνται  όλοι , και να επικρατεί  θεία πειθαρχία, ώστε οι μεν ,να μην ενοχλούν τους δε!

Γρηγόρης Κριμπάς ΣΑΤΙΡΙΚΑ

 (τα σατιρικά μας σχόλια

κι όποιον πάρουνε τα βόλια!)

ΤΟΜΟΣ Β΄

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Σήμερα ζούµε σε μια πολύ δύσκολη εποχή. Ποτέ άλλοτε δεν εί-

χαµε φτάσει τόσο κοντά στην καταστροφή. Αν δεν αντιµετωπίσουμε τις δύσκολες καταστάσεις µε χιουμοριστική διάθεση υπάρχει κίνδυνος να οδηγηθούµε στην απελπισία ή ακόµη και στην κατάθλιψη.

Το χιούμορ είναι η καλύτερη άµυνα για την ψυχική μας υγεία. Το

γέλιο ήταν η πιο υγιής αντίδραση το λαού μας σ, όλες τις φάσεις

του πολυκύμαντου βίου του.

Όπως το κάθε τι στη ζωή µας και το χιούμορ πρέπει να σέβεται

το µέτρο. Δεν πρέπει να ξεπέφτει σε ανεπίτρεπτες χυδαιότητες ή

να εκτροχιάζεται σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις και χονδροειδείς χαβαλέδες. Αντίθετα πρέπει να είναι σαν το αλάτι που σε σωστή ποσότητα νοστιµίζει το φαγητό, ενώ σε υπερβολική ποσότητα βλάπτει σοβαρά την υγεία.

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΛΙΝΑΡΔΟΥ ΚΩΣΤΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ 1970-71 ΤΑΞΗ ΣΤ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΒΑΛΥΡΑΣ

  ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.

Το δρεπάνι του χάρου αφαιρεί ζωές νέων από τη Βαλύρα. 

Μετά το θάνατο της Σταυρούλας Λινάρδου  ακολουθεί ο Ντίνος Καίσαρης και χτες ο Κώστας Ηλιόπουλος.

Στη μαθητική φωτογραφία του 1970 οι συμμαθητές και συμμαθητριές σας σας εύχονται καλό παράδεισο και συλλυπούνται τις οικογενειές σας.

 

1970-71  ΤΑΞΗ ΣΤ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΒΑΛΥΡΑΣ

ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΕΛΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΤΑΣΙΝΟΣ ΠΕΝΤΕΑΣ, ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΤΑΘΑ

Το Θαύμα της Παναγίας της Βουλκανιώτισσας

  Στους γονείς και παππούδες μας, που με το ήθος τους τίμησαν τη Μεγαλόχαρη

      Οι Αρχαίοι Έλληνες  ,μελετούσαν ποιες είναι οι  κατάλληλες μέρες του μήνα   για να συλλάβουν οι γυναίκες τους τόκο. Είχαν διαπιστώσει, ότι  η καλύτερη περίοδος ήταν μετά  τη νουμηνία, δηλαδή μετά το νέο φεγγάρι,  γύρω στις πρώτες εννέα μέρες ,και όχι όταν φθίνει η σελήνη, γιατί υπάρχει γενική αταξία στη φύση, όπως διαπιστώνουν και οι σημερινοί μας  φυσικοί επιστήμονες,   για παράδειγμα, δημιουργούνται στους πορθμούς κυματοαναπλάσεις , γιατί ο ήλιος και η σελήνη βρίσκονται σε αντίθεση . Παράλληλα, απείχαν της συνεύρεσης, κατά τις εορτές των θεών, ιδίως εκείνων που προστάτευαν την πόλη τους. Η Βασίλιννα,   που ήταν η σύζυγος του  βασιλέα των Αθηνών, αποχωριζόταν τον άντρα της για τρεις μέρες ,και κλεινόταν, μαζί με τις συνοδούς της, που ήταν μόνο γυναίκες ,σε έναν συγκεκριμένο  χώρο, στο ιερό του Λιμναίου Διονύσου, μεταξύ της   σημερινής διασταύρωσης της  οδού Αμαλίας και Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στην Αθήνα. Το γεγονός επαναλαμβανόταν κάθε χρόνο , κατά το τριήμερο  της εορτής του Διονύσου. Την επισκεπτόταν ο Θεός και έπρεπε να είναι καθαρή, για να δεχτεί τον λόγο του( Αριστ.Αποσπ. 385, Δημ. 1370.17, Μένανδ. Εν Αδήλ. 336,Ευστ.1425.42).

Όταν Θέλει ο Θεός!

  Αφιερωμένο στον Παράκλητο, στον Φύλακα Άγγελό μας

      Οι άνθρωποι ,που πιστεύουν πολύ στον Θεό, χωρίς να έχουν αποδείξεις, είναι ευλογημένοι. Έχουν ανεπτυγμένη τη διαίσθηση και την ενορατική ικανότητα. Στην αρχαιότητα, όσοι έφευγαν από τη ζωή με αυτή τη ικανότητα, λάμβαναν τον δάφνινο στέφανο των Δελφών. Αντίστοιχα, εκείνοι που  είχαν φωτιστεί  στον νου τους και αντιλαμβάνονταν την παρουσία του θείου εντός τους,    αποχωρούσαν από τη ζωή δίκαιοι, με θεία διάκριση, ηθικοί, απηλλαγμένοι από τα εγκόσμια, και  το βραβείο τους ήταν ο χρυσός στέφανος της ελαίας  των Ολυμπίων. Στα κατώτερα επίπεδα, αυτοί που κατόρθωναν να δαμάσουν τις γενετήσιες ορμές τους και να ανέλθουν συνειδητά, σε ανώτερα πνευματικά επίπεδα, δάμαζαν τον λέοντα της Νεμέας και το στεφάνι τους ήταν από σέλινο.  Ανεβαίνοντας προς τα  εμπόδια της απληστίας, λαιμαργίας, φιλαργυρίας και προσκόλλησης στον υλικό κόσμο ,έπρεπε να δαμάσουν τον γάιδαρο της κοιλιάς τους και να  περάσουν στην αντίπερα όχθη, να πλεύσουν προς την νοητική Κόρινθο. Ο στέφανος τους ήταν από πεύκο.

Η Φιλοξενία ,το Μεράκι και η Ανιδιοτελής Προσφορά ,στη Βαλύρα του 1960-1970

  Αφιερωμένο στις φιλόξενες μητέρες μας

       Η Ελλάδα, από αρχαιοτάτων χρόνων ,θεωρούσε τη φιλοξενία ως θεάρεστο έργο. Ο ξενιστής, που ήταν ο οικοδεσπότης,  δεχόταν με τιμές τον ξένο, και του παραχωρούσε τον ξενώνα   της οικίας του . Του προσέφερε  άριστη  φιλοξενία, επιπλέον δώρα αποχαιρετισμού . Ο Ξένιος Δίας, ήταν ο τιμώμενος Θεός και οι άνθρωποι , φροντίζοντας  έναν ξένο, αισθάνονταν ότι φιλοξενούσαν τον ίδιο τον Θεό στο σπίτι τους. Πίστευαν   ότι οι Θεοί τους δοκίμαζαν, μεταμορφώνονταν και τους επισκέπτονταν, για να διαπιστώσουν πόσο θεοσεβείς είναι, και να τους μεταφέρουν μηνύματα ή να τους καθοδηγήσουν. Στην Οδύσσεια του Ομήρου, (ραψωδία α΄, στίχοι 119-124) , η θεά Αθηνά μετέβη από τον Όλυμπο στην Ιθάκη , στο ανάκτορο του Οδυσσέα , μεταμορφωμένη ως Μέντης, ηγήτορας των Ταφίων. Κι ενώ στεκόταν για αρκετή ώρα στις θύρες ως ξένος, κανένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης δεν το κατάλαβε, από την πολλή οινοποσία και το μοίρασμα των κρεάτων μεταξύ τους . Μόνο  ο θεοσεβούμενος Τηλέμαχος είδε τον ξένο , θύμωσε που στεκόταν για πολλή ώρα χωρίς να τον έχουν προσέξει, τον έπιασε από το δεξί του χέρι και  είπε φτερωτά έπη ,δηλαδή θεία λόγια:

Οι Εικοσιπέντε Θέσεις “Περί Παρθενίας “του Αγίου Αθανασίου του Μέγα και η Ένωσή μας με τον Νυμφίο της Εκκλησίας

 Αφιερωμένο στους  αγίους πατέρες , που υπηρέτησαν και υπηρετούν  τον Κύριο, στον Ι.Ν. του Αγίου Αθανασίου της Βαλύρας

      Ο “εν Αγίοις” πατέρας μας, Αθανάσιος ο Μέγας, στο θεόπνευστο κείμενο του, Περί Παρθενίας , αναφέρεται κυρίως στις μονάζουσες γυναίκες  και στον κανόνα που πρέπει να ακολουθούν, για να είναι θεάρεστες στον Κύριο και ενωμένες μαζί του. Οι νουθεσίες του αφορούν, σε έναν σημαντικό βαθμό, κι εμάς τους κοσμικούς, άνδρες και γυναίκες . Γι αυτό, κρίναμε καλό να παρουσιάσουμε τις εικοσιπέντε θέσεις- εντολές του Αγίου Αθανασίου, για να καταστούν αντιληπτές από το ευρύ κοινό, εφαρμόζοντάς τες στην καθημερινότητά μας.   Αναφέρονται σε όλους μας, γιατί ο νους και η ψυχή μας   χρειάζεται να καθαριστούν και να καλλιεργηθούν σε αυτή τη πρόσκαιρη ζωή, να καταστούν μία “θεάρεστη παρθένα”. Αντιλαμβανόμαστε ότι η κάθε  εντολή και μόνο του Αγίου Αθανασίου,  θα μπορούσε να αποτελέσει μία πτυχιακή εργασία στο Πανεπιστήμιο. Η παρούσα δυνατότητα που έχουμε ,είναι να παρουσιάσουμε τα κεντρικά νοήματα ,περιληπτικά.  Προσευχόμαστε στον Άγιο Αθανάσιο, προστάτη του ιερού ναού του Αγίου Αθανασίου  της Βαλύρας Μεσσηνίας, όπως   φωτίσει τον νου μας , ώστε να μην αποκλίνουμε από τα γραφόμενα του.

ΧΩΡΥΓΟΣΚΑΛΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΓΥΝΑΙΚΏΝ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ (21 -5-1826)

 ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Με την είσοδο των Τουρκοαιγυπτίων στον κάμπο της Καρύταινας οι άμαχοι και οι περισσότεροι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής, έντρομοι διασκορπίστηκαν στα γύρω βουνά παίρνοντας το δρόμο για τα Πισινά χωριά, προκειμένου να σωθούν.

Ο Ιμπραήμ αφού ολοκλήρωσε την καταστροφή στον κάμπο της Καρύταινας και αξιολόγησε την όλη κατάσταση, ξεκίνησε οργανωμένα για τα Μεσσηνιακά Φρούρια, χωρίζοντας το στράτευμα του σε δύο Σώματα1.

Το πρώτο Σώμα με αιχμαλώτους, λάφυρα και τους δυσκίνητους σχηματισμούς ακολουθεί το δρόμο που περνάει από τα Δερβένια του Λεονταρίου, Άγιο Φλώρο και καταλήγει στο Νησί (Μεσσήνη), με μικρές απώλειες από τον κλεφτοπόλεμο που του έκαναν οι Έλληνες.

Οι Εξηντάρηδες Γαμπροί στη Βαλύρα , με τις Ευλογίες του Θεού

  Αφιερωμένο στις χήρες γιαγιάδες μας

       Αν αναρωτηθούμε τι βασικό ,κοινό γνώρισμα , είχε ο Μπαρμπαλιάς και ο καθ. Γιάννης Λύρας στη Βαλύρα, θα διαπιστώσουμε ότι και οι δύο προήλθαν από μία μεγάλη αγάπη, μεταξύ μιας πολύ νέας γυναίκας, κι ενός εξήντα  χρονών και άνω καρπερού συζύγου. Η σαράντα ετών και άνω διαφορά ,μεταξύ των συζύγων, δεν στάθηκε εμπόδιο στη συμπόρευση του βίου τους. Αυτό το όφειλαν στον Θεό, που ευλόγησε τον γάμο τους και φώτισε τον νου τους. Στόχος μας δεν είναι να ενθαρρύνουμε στην εποχή μας παρόμοιες ενώσεις, αλλά να  κατανοήσουμε τα σχέδια του Θεού, πίσω από αυτά τα συζυγικά σχήματα.

     Κατά την εποχή του 1920-1930, πολλοί μετανάστες επέστρεψαν πίσω  στην Ελλάδα, αρκετά ευκατάστατοι, αλλά υπερήλικες. Σύναπταν γάμους με νέες γυναίκες και  απέκτησαν πολυμελή οικογένεια. Αυτή ήταν η περίπτωση του Ανδρέα και της  Ευθυμίας, με την εξαίρεση ,ότι η Ευθυμία, ήταν η ίδια ευκατάστατη, αλλά μονόφθαλμη. Αγάπησε πολύ τον άντρα της και  τον μνημόνευε, μέχρι το τέλος του βίου της. Υπήρχαν όμως και ευκατάστατοι  κύριοι, που μετά την χηρεία τους  , ιδίως αν  ήταν άτεκνοι, παντρεύονταν   μία νέα γυναίκα, που τους άρεσε, για να κάνουν οικογένεια, όπως ο Δημήτρης και η Αγγελική.

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΒΑΛΥΡΑΣ Με αφορμή τη γιορτή της ΜΑΝΝΑΣ που γιορτάζεται 9\5

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Όταν ένα άτομο είναι τυχερό  στη ζωή του μπορεί να βιώσει  πρόσωπα, γεγονότα, και καταστάσεις πέντε γενεών. Υπολογίζοντας κάθε γενεά κατά μέσον όρο 30 έτη φτάνουμε συνολικά τα 150 χρόνια ιστορίας. Γνωρίζοντας παππού-γιαγιά, γονείς, και αργότερα ο ίδιος γίνεται παππούς   φτάνουμε στις 5 γενιές με την Προ υπόθεση να είναι τυχερός στη ζωή του  και να μπορεί να καταγράφει  όλα αυτά που βίωσε.

Η πολύτεκνη οικογένεια μου , ένας από τους μεντορές μου η γιαγιά μου Αλεζαγού, μητέρα της μητέρας μου ,  ο  ηλικιωμένος πατέρας μου με μεγάλη διαφορά ηλικίας με τη μάνα μου, που έμεινε χήρα  32 ετών με 5 παιδιά ηλικίας 11 έως 4 ετών, απόκτησε 11 (2,4,1,1,3) εγγόνια  (με τη σειρά γέννησης των 4 παιδιών) και τώρα στο στάδιο του παππού έχω από το άμεσο  σόι  των   αδελφών μου 8 (1, 5, 1, -,1) εγγόνια (με τη σειρά γέννησης των 4 παιδιών) και 11 ανίψια  7 παντρεμένα και 4 ανύπαντρα.

7-5-2021. Ο ΠΥΡΓΟΣ , ΤΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟ , και ΤΟ ΜΟΛ ΣΤΟ ΝΤΟΥΜΠΑΙ

 

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.

Χτες   7-9-2021 ημέρα αργίας εδώ στο Ντουμπάι επισκεφτήκαμε το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο, το ενυδρείο και το μόλ ,ενώ αν ήμουν στην Ελλάδα θα πήγαινα στη Βραχοπαναίτσα που γιορτάζει σήμερα της ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ, και  μικρός πήγαινα εκεί με το θείο μου Βαγγέλη Βακρινο πουλώντας παστέλι με μέλι ,κρύο νερό και αναψυκτικά, με έδεσμα  τη γουρνοπούλα ,το πανηγύρι και τα μουσικά όργανα.

Η διαδρομή   από εδώ που μένουμε μέχρι τον πύργο είναι 20-25 λεπτά χωρίς μεγάλη κίνηση. Στη διαδρομή  μέτρησα περίπου 80 γερανούς σε διάφορα κατασκευαστικά έργα που φωτογράφισα  και δημιουργούνται δεκάδες χιλιόμετρα δρόμοι. Εκείνο που σε εντυπωσιάζει είναι οι δρόμοι και η τριπλή γραμμή μεταφοράς υψηλής τάσης, η αυστηρή τήρηση των νόμων ,  και η προστασία  των θαμώνων με διαχωριστικό. Οι τιμές για το ποτό και το γλυκό δεν ήταν υπερβολικές, στο μέρος που καθίσαμε.

Φουντής: Ένα παρατσούκλι , με διάρκεια από τις Αρχές του 1800 Αφιερωμένο στον φίλο του Μπαρμπαλιά, Τζίμη Μητρόπουλο

 Ερχόμαστε άδειοι, φεύγουμε άδειοι, χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Η φύση δεν μας ρωτά. αδιαφορεί  για τις επιθυμίες μας, για το αν μας αρέσουν οι νόμοι της με τη νομοτελειά τους. Είμαστε υποχρεωμένοι να  τους δεχτούμε, και συνεπώς με όλα τους τα αποτελέσματα

Κανείς δεν ήλθε για να μείνει. 

Ευχόμαστε μέχρι το τέλος της ζωής μας να είμαστε όλοι με γερά πόδια και γερό μυαλό.

       Στην αγαπημένη μας Βαλύρα, όλοι, λίγο πολύ, είχαμε και συνεχίζουμε να έχουμε ένα παρανόμι.

Συνήθως τα αγόρια, σε παιδική ηλικία, λάμβαναν το παρατσούκλι τους , με βάση τα ιδιαίτερα γνωρίσματα της προσωπικότητάς τους και ιδιάζουσες συμπεριφορές τους ή το κληρονομούσαν από τους προγόνους τους. Τα κορίτσια, συνήθως αποκαλούνταν με το υποκοριστικό του ονόματός τους.

Αν υπάρχει όμως ένα παρατσούκλι  στη Βαλύρα, που χρήζει λαογραφικής μελέτης, είναι σίγουρα το “Φουντής” ,που κληρονόμησε ο Μπαρμπαλιάς, από τον ιδιοκτήτη του πατρικού του σπιτιού, που χτίστηκε στις αρχές του 1800.

Γνώμων Σωτηρίας: Ο Κατηχητικός Λόγος του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου που Ψάλλεται στην Αναστάσιμο Ακολουθία

  Αφιερωμένο στον Ραφαήλ, που γιόρταζε 10 Απριλίου

        Την εσπέρα του Μ.Σαββάτου και  Κυριακή του Πάσχα, αφού φθάσει προς το τέλος της η Αναστάσιμος Ακολουθία και λίγο πριν προσέλθουμε να μεταλάβουμε του Σώματος και του Αίματος του Χριστού , ο ιερέας διαβάζει τον Κατηχητικό Λόγο του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου. Ορισμένοι πιστοί, δεν  δίνουν την  ανάλογη προσοχή, ή  βρίσκονται  σε κατάσταση κατανύξεως, ακούνε μεν, αλλά αδυνατούν να ερμηνεύσουν τα λεγόμενα. Υπάρχουν και άλλοι, σχεδόν οι περισσότεροι , που έχουν ήδη αποχωρήσει από την εκκλησία με το πρώτο Χριστός Ανέστη. Κι όμως, είναι τόσο σημαντικό να  εντρυφήσουμε στον συγκεκριμένο Κατηχητικό Λόγο, που δύναται να αλλάξει τις Πασχαλινές μας συνήθειες!

      Μία από τις ωραιότερες ερμηνείες, αναγνωρισμένη από την Εκκλησία της Ελλάδος, είναι αυτή που παραθέτει στο Βιβλίο του “Η Μεγάλη Εβδομάς”, ο μακαριστός αρχιμανδρίτης, Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος. Το συγκεκριμένο βιβλίο πρωτοεκδόθηκε το 1967 και επανεκδίδεται συνεχώς . Ακολουθεί η ερμηνεία του κατηχητικού λόγου ,( 1969, σελ.606-613).

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΙΝΑΡΔΟΥ ΕΤΩΝ 61, ΝΙΚΟΣ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Σε νοσοκομείο της Αθήνας κόπηκε το νήμα της ζωής, στην παλιά μαθητριά

 μου στο Μελιγαλά Σταυρούλα Νικολάου Λινάρδου ετών 61.

Συλλυπητήρια στην οικογενειά της, στους θείους-θείες και εξαδέλφια της

 στην μακρινή Αυστραλία θα συναντήσει τον αγαπημένο της πατέρα.

Να είναι ελαφρύ το χώμα του Αγιώργη που θα την σκεπάσει.

Την ίδια ημέρα πέθανε στη Λάμπαινα που έμενε και ο βαλυραίος Νικος Μανωλόπουλος. Συλλυπητήρια στην οικογενειά του και αδελφές του

Αγία Ξένη (ή Ξενία)

 Την Αγία Ξένη (ή Ξενία), που γεννήθηκε στην Καλαμάτα και η μνήμη της τιμάται στις 3 Μαΐου, την ευλαβούνται ιδιαίτερα οι κάτοικοι της ιδιαίτερης πατρίδας της και τη θεωρούν προστάτη τους.

Μεγάλωσε με χριστιανικές αρχές, τις οποίες ακολούθησε με συνέπεια μέχρι τον αποκεφαλισμό της το 318, σε ηλικία μόλις 27 ετών.

Και όχι μόνο αυτό, της αφαίρεσαν την καρδιά από το κομματιασμένο σώμα της.

Αρνήθηκε να παντρευτεί, λόγω της πίστης της, τον ειδωλολάτρη έπαρχο της Καλαμάτας, και αυτή ήταν η αφορμή για το διωγμό της.

Όταν παρουσιάστηκε μπροστά στον έπαρχο και την απείλησε με βασανιστήρια αν δεν τον νυμφευτεί, με σταθερή και αποφασιστική φωνή του απάντησε: «Θα τα υπομείνω όλα για το Χριστό».

Tο Στεφάνι της Πρωτομαγιάς: Παράδοση και Ψυχοθεραπεία

ΕΦΗ Η. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

        Το  στεφάνι της πρωτομαγιάς είναι παράδοση ,εξ αρχαιοτάτων χρόνων, αλλά και ψυχοθεραπευτικό μέσον. Προσφέρει χαρά, δρα αντικαταθλιπτικά, αλλάζοντας τη διάθεση,ασκεί τους οφθαλμούς αλλάζοντας ευχάριστα την εικόνα, χαρίζει χαμόγελα και θετική ενέργεια, γαληνεύει τη ψυχή και προσφέρει μία νότα αισιοδοξίας, σε δύσκολους καιρούς του βίου μας.

Ευτυχώς που και σήμερα, στην τεχνοκρατική εποχή που διανύουμε, με τις  επίπλαστες απολαύσεις ,σε τεχνητά, ψυχρά και απρόσωπα περιβάλλοντα ,η Ελλάδα συνεχίζει να διατηρεί τη  θεία της μορφή, τη χλωρίδα της , σε όλο της το μεγαλείο, σε απάτητα όρη και πανέμορφες κοιλάδες, σε ευλογημένους ποταμούς και χειμάρρους.

 Στην οδό Πανεπιστημίου, στην Αθήνα,   μειώθηκε η κυκλοφορία,    ο Δήμαρχος τη στόλισε με   λεβάντα, αγριολούλουδα και ό,τι παραπέμπει  σε  άγρια φυτά, με έναν κομψό τρόπο. Αυτή βέβαια είναι και η νέα τάση της μόδας. Τα αγριολούλουδα, αυτά που αποξηραίναμε μαζεύοντας στις σχολικές μας εκδρομές και στα κτήματά μας ,την εποχή του 1950 έως  1970, επέστρεψαν   διεθνώς , για να γαληνέψουν την ψυχή ,που καταπονείται μεταξύ πλαστικών, σιδήρου και πυριτίου, αφού είχαν μπει για τριάντα χρόνια στο περιθώριο, με πολλή έπαρση, ως κακότυχα, εμπρός στις ανέσεις της τεχνολογίας. Τα ψηλά κτίρια γέμισαν ανθισμένη λεβάντα, ακόμη και φραγκοσυκιές  έχω δει να κάνουν φραγκόσυκα, σε ταράτσες πολυκατοικιών στην Αθήνα.

Ο Βοσκός της Θυμιούλας στη Βοστόνη

        Η γιαγιά Θυμιούλα γεννήθηκε προς το τέλος του 1900.Η καταγωγή της ήταν από το χωριό Μήλα Μεσσηνίας και ζούσε στον Μελιγαλά με τους γονείς της, τον μεγάλο αδελφό της Κώστα και τις δύο αδελφές της. Είχε χάσει το ένα της μάτι σε μικρή ηλικία, γι αυτό και άργησε να παντρευτεί. Στον πόλεμο του Σαράντα σκοτώθηκε ο αδελφός της στην Αλβανία και ο πατέρας της έπεσε θύμα στη Πηγάδα  του Μελιγαλά. Η Θυμιούλα παντρεύτηκε στις αρχές το 1920   τον 

εξηντάχρονο Ανδρέα, που επέστρεψε στη Βαλύρα ,μετά τον θάνατο της συζύγου του Καλλιόπης, στη Βοστόνη. Έκαναν πέντε παιδιά. Ο Ανδρέας πέθανε από γάγγραινα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, στη Βαλύρα. Τα παιδιά της Θυμιούλας μετανάστευσαν στη Βοστόνη και οι αδελφές της στο Σικάγο. Τα παιδιά της , εκτός από την πρώτη της κόρη Μαρία, που έμεινε ανύπαντρη, αποκαταστάθηκαν καλά, απέκτησαν περιουσία και οικογένεια.

Η Θυμιούλα ζούσε με την ανύπαντρη κόρη της  στη Βοστόνη και πέθανε σε ηλικία εκατό χρονών, ενθυμούμενη τη Βαλύρα και δοξάζοντας τον Θεό ,που ποτέ δεν  εγκατέλειψε αυτή και τα παιδιά της. Είχε μία τσάντα με τη ταυτότητά της, το μαντηλάκι της, όπως  στη Βαλύρα     και ένα σακουλάκι γεμάτο μικρές εικόνες παλιές και νέες , ιδίως με τον Ιησού Χριστό και τη Παναγία.

Οι Κουτσούπες του Κατηχητικού

          “ Ενθυμούμαι μετά παρρησίας”, εκείνες τις δύσκολες μέρες της φτώχειας και ανέχειας στο χωριό  , που τις περνούσαν  πολλά παιδιά με ένα ζευγάρι παπούτσια το χρόνο και με μία αλλαξιά ρούχα για το σχολείο, αλλά με το βιβλίο στο χέρι  και γεμάτη την αίθουσα του κατηχητικού, ανελλιπώς κάθε εβδομάδα και για όλη τη σχολική χρονιά.

      Είμαι ευγνώμων και ουδέποτε θα ξεχάσω τη συμμετοχή μου στα μαθήματα του Κατηχητικού Σχολείου, με τον πατέρα Κωνσταντίνο Σφήκα ,στον ιερό ναό του Αγίου Αθανασίου Βαλύρας ,κατά την χρονική περίοδο 1965 έως 1969.Κρατώ στα χέρια μου το σήμα του κατηχητικού που μας έδωσε κατά την λήξη του κατηχητικού στην έκτη Δημοτικού,   δώρο ζωής ,ο τότε διάκονος Κωνσταντίνος Σφήκας, ο παπά Κώστας μας , έτσι τον λέγαμε, πριν ακόμη χειροτονηθεί ιερέας και παλινδρομώ στην ηλικία της αθωότητας και  προσμονής για ένα καλύτερο αύριο, “να αριστεύσω, να περάσω στις πανελλήνιες εξετάσεις, και να μπω στο πανεπιστήμιο”. Μέχρι εκεί έφτανε ο παιδικός νους  μου.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΕΡΑΣΙΝΟΥ

Κοινό δελτίο τύπου Περιβαλλοντικών Οργανώσεων, συλλογικοτήτων και φορέων

Το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών, στο πλαίσιο κατασκευής «αντιπλημμυρικού έργου» στο ρέμα Ερασίνου, έχει προχωρήσει σε αποψίλωση και εκσκαφή δεκάδων στρεμμάτων υγροτοπικών εκτάσεων στην περιοχή.

Χωρίς να υπάρχει νόμιμη οριοθέτηση του ρέματος Ερασίνου με Προεδρικό Διάταγμα όπως ορίζειο ν.4258/2014 και σχετική απόφαση του ΣτΕ (Α5/2020), το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών:

α) προχώρησε σε απαλλοτριώσεις παραρεμάτιων εκτάσεων έχοντας καταβάλει αποζημιώσεις εκατομμυρίων ευρώ,

β) προκήρυξε το έργο και στις 9/11/2020 υπέγραψε σύμβαση για την εκτέλεσή του με την εταιρία Ελληνική Υδροκατασκευή ΑΕ,

γ) ξεκίνησε το έργο προβαίνοντας σε εκσκαφές και αποψιλώσεις δεκάδων στρεμμάτων παραρεμάτιων υγροτοπικών και προστατευόμενων εκτάσεων, ενώ το έργο εκτελείται χωρίς την επίβλεψη της Εφορίας Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής, παρόλο που το μεγαλύτερο τμήμα του προβλέπεται να υλοποιηθεί σε περιοχή υψηλού αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Η Λαμπρή Φορεσιά της Βαλύρας

           Είχα κάνει ένα διάλειμμα από τις επαγγελματικές μου εργασίες  , έραβα και απολάμβανα τη ραπτομηχανή των γιαγιάδων μας, μηχανή του 1900, που   κάνει γαζί καλύτερο από τις σύγχρονες   ηλεκτροκίνητες.  Ετοίμαζα άσπρα καλύμματα  ,  χωρίς ουσιαστικά να έχω συνειδητοποιήσει γιατί, έφτιαχνα  μαξιλαράκια και τραπεζομάντιλα με λαχούρια, σε ροζ, σιέλ και λεμονί αποχρώσεις,   σαν  τα ζωγραφιστά αβγά.   Εμείς τα γράφαμε αυγά και έτσι τα προφέραμε τότε, με ύψιλον και όχι με βήτα. Δεν είχα αντιληφθεί τους βαθύτερους λόγους ,γιατί διάλεξα για  το Πάσχα αυτά τα υφάσματα , πέραν του ότι είναι φωτεινά και ταιριάζουν με τα χρώματα της Πασχαλιάς. Τότε έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από τον συμμαθητή μου Γιώργο, που ήταν σημαιοφόρος το 1966-67, στο Δημοτικό Σχολείο της Βαλύρας, κι εγώ παραστάτης. Και τι δεν μου θύμισε!

Έγραψε ο Γιώργος : 

“ Η Άνοιξη είναι παντού, μας φωνάζει η ανθισμένη φύση με τα όμορφα λουλούδια, ας χαιρόμαστε όσο μπορούμε για να αντιστεκόμαστε στην πανδημία και να προετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης. Θυμάμαι στο χωριό μας που οι νοικοκυρές ασβέστωναν τις αυλές, τους τοίχους των σπιτιών ,όλους τους χώρους, το λευκό χρώμα κυριαρχούσε και ξεκούραζε τα μάτια και την ψυχή μας για να γιορτάσουμε το Πάσχα τόσο όμορφα, τόσο αγνά, τόσο λυτρωτικά.

Το Global Village ΣΤΟ ΝΤΟΥΜΠΑΙ 21-4-2021

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ 

Χτες 21-4-2021 το επισκεφθήκαμε οικογενειακά   περιμένοντας να έλθει η κόρη μας από την εργασία της. Το ίδιο σκηνικό παντού, τεράστια πάρκινγκ αυτοκινήτων,  μαγευτική είσοδος και όλα συσκευασία σε ένα. Περιλαμβάνει συγκροτήματα αγορών εμπνευσμένα από διάφορες χώρες με χιλιάδες καταστήματα και διάφορα τοπικά  προϊόντα, λούνα παρκ, ταξί,   πολλά συντριβάνια, και τεχνική λίμνη για κρουαζέρια. Και φυσικά όλα επί  πληρωμή .Είναι μαγευτικός χώρος για μεγάλους και μικρούς.

Σε έναν χώρο συνυπάρχουν το άγαλμα της Ελευθερίας, ο Πύργος του Άιφελ, Το Ταζ Μαχάλ  το Μπιγκ Μπεν, το καλοσιαίο μαζί με τον πύργο της Πίζας και πολλά άλλα. Ίσως είναι ιδανικό για παιδιά περισσότερο.

Ανοίγει στις 4: 00, το απόγευμα  αλλά θα συνιστούσα να έρθετε πιο αργότερα όταν αρχίζει να σκοτεινιάζει, και ο καιρός δροσίζει. Είναι ένα ωραίο μέρος για να δοκιμάσετε διαφορετικά τρόφιμα από άλλους πολιτισμούς. Εμείς δοκιμάσαμε τοπικούς λουκουμάδες με σιρόπι από χουρμάδες.

Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ο Θείος Υιός της Μεσσηνιακής Γης

         Η Βαλύρα Μεσσηνίας και όχι μόνο, μεταπολεμικά, με την ευλογία του Θεού, παρουσίασε μεγάλη καρποφορία και έφερε στο φως  εύοσμα  ρόδα, όπως τον σεβασμιώτατο πατέρα Ευστάθιο, Μητροπολίτη της Μονεμβασίας και Σπάρτης και τους αιδεσιμότατους πατέρες , Κων/νο , ιερέα στους Αγίους Ταξιάρχες στη Καλαμάτα, Αθανάσιο, ιερέα στον ναό της Αναλήψεως στη Καλαμάτα, Κων/νο, ιερέα στον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο στη Μεσσηνία  και Ιωάννη, ιερέα στον Άγιο Αθανάσιο της Βαλύρας, όπως μας πληροφορεί ο καθηγητής Ιωάννης Λύρας, μέσα από το πολύτιμο ιστορικό του αρχείο για τη Βαλύρα.    Πάνω όμως από όλα τα εύοσμα άνθη της Μεσσηνίας,  στέκεται επί του Σταυρού, ως ήλιος  της δικαιοσύνης νοητός, αδιαμφισβήτητα ο  άγιος πατέρας και μέγας δάσκαλος, ο θείος υιός της Μεσσηνιακής γης, ο  μακαριστός και πεφωτισμένος Αρχιμανδρίτης, Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος.

ΟΙ ΚΗΠΟΙ ΣΤΟ ΝΤΟΥΜΠΑΙ 19-4-2021

 

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ .

Χτες 19-4 - 2021 επισκεφτήκαμε οικογενειακά  τους κήπους στο Ντουμπάι. Η διαπιστωσή μου είναι ότι το χρήμα φέρνει χρήμα. Πάρκινγκ, είσοδος, κέντρα ψυχαγωγίας, εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια, αναψυκτήρια,  ξεναγοί, φύλακες, ταξί, σουβενίρ, μικροπωλητές, θέσεις εργασίας. Οι κατασκευές  ξεπερνούν κάθε φαντασία, κάνοντας το τεχνητό φυσικό, και  σε μαγεύει η ποικιλία χρωμάτων ,κατασκευών, προσαρμογής των φυτών, οι κήποι, οι λιμνούλες, οι διάφορες θεματικές ενότητες, τα ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα για περιήγηση όλης της έκθεσης, και η ηρεμία που νιώθεις, με τη δύση του ήλιου απολαμβάνοντας χρώματα και αρώματα.

Οι Γυμναστικές Επιδείξεις με τις Πεταλούδες στο Δημοτικό Σχολείο της Βαλύρας

       Αν κάτι άξιζε το κόπο να μη καταργηθεί από το πρόγραμμα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης , είναι αδιαμφισβήτητα οι γυμναστικές επιδείξεις στο τέλος της σχολικής χρονιάς . Ιστορικά ξεκίνησαν το 1883 και  έληξαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970, για “εκπαιδευτικούς λόγους”, όπως τη παρακώλυση του συνολικού εκπαιδευτικού προγράμματος, λόγω   μεγάλου χρόνου προετοιμασίας  των  μαθητών και επένδυση πολλών ωρών από το εκπαιδευτικό προσωπικό. Επίσης η ομοιογένεια , η ομοιομορφία και η ευταξία των μαθητών, η πειθαρχία στις γυμναστικές επιδείξεις ήταν ενάντια στους διεθνείς στόχους της εκπαίδευσης, ήταν μέσα για να αναθρέψει η κοινωνία νέους  ναζί και προτιμήθηκαν οι  άνευ ορίων,  αυτόνομες τάσεις, μιας διεθνώς επαναστατημένης , χωρίς βασικό προσανατολισμό νεολαίας, υπό τη σκέπη μίας  άνευ υπόστασης δημοκρατίας. Μαζί με τις γυμναστικές επιδείξεις έληξε και η ευγενής άμιλλα, η ιδέα του αθλητισμού στα πρότυπα των αρχαίων Ελληνικών αγώνων, όπως των Ολυμπιακών αγώνων με έπαθλο το  κότινο, το στεφάνι από ελαία.

ΝΤΟΥΜΠΑΙ. DUBAI CREEK, AL BARARI. 2 ΑΠΟ ΤΑ 10 ΤΟΠ ΜΕΡΗ

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

Έχουμε επισκεφτεί τα 3  από τα 10 τοπ μέρη που υπάρχουν στο Ντουμπάι. Μετά την επίσκεψη στο τεχνητό νησί που μοιάζει και το ξενοδοχείο ΑΤΛΑΝΤΙΣ, επισκεφτήκαμε  το AL BARARI και μετά από 2 ημέρες επισκεφτήκαμε το  DUBAI CREEK, που στο εστιατόριο είχαν φυτεμένη αιωνόβια ελιά, που φαίνεται στη φωτογραφία. Δρομολογημένη επόμενη τέταρτη επίσκεψη είναι οι ανθοστόλιστοι κήποι,  μιας και θα υπάρχει περισσότερος ελεύθερος χρόνος, επειδή από  σήμερα αρχίζει το ραμαζάνι, και οι εργαζόμενοι έχουν λιγότερες ώρες εργασίας.Θα γνωρίσουμε και το έθιμο του ραμαζανιού με τα ήθη, έθιμα, εκδηλώσεις, δραστηριότητες.

ΝΤΟΥΜΠΑΙ. ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΤΕΧΝΗΤΟ ΝΗΣΙ 8-4-2021

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

• πό ronews  •  ανανε/2020

Επισκεφτήκαμε χτες το νησί φοίνικα οικογενειακά και από το διαδίκτυο βρήκαμε το κείμενο και φωτογραφικό υλικό. Είναι ένας μαγευτικός χώρος  και συγκεντρώνει πλήθος κόσμου από όλο το Ντουμπάι και όχι μόνον. Απολαύσαμε το θέαμα με χρώματα, μουσική, την κίνηση των νερών  που σε μαγεύουν, και το βιντεοσκοπούσαν χιλιάδες επισκέπτες. Στο διαδίκτυο υπάρχουν αρκετές πληροφορίες για όποιον θέλει να μάθει περισσότερα. Πάντως ο επισκέπτης αν δεν μελετήσει και ενημερωθεί δύσκολα έχει τη σύλληψη της εικόνας του τοπίου.

ΝΤΟΥΜΠΑΙ. ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ 7 ΕΜΙΡΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΣΕ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ 5,7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021 

Από τις 4-4-2021 βρισκόμαστε οικογενειακά στο Ντουμπάι φροντίζοντας την εγγόνα μας, επειδή η κόρη μα εργάζεται εδώ στο ICBA. H  έρημος ,σκόνη ,ομίχλη και ζέστη είναι τα κυρίαρχα στοιχεία εδώ στα εμιράτα. Όλο το Ντουμπάι είναι ένα εργοτάξιο , που χιλιάδες γερανοί κατασκευάζουν μεγάλα οικοδομικά συγκροτήματα ,όπως δείχνει το φωτογραφικό υλικό, από το διαμέρισμα που μένουμε, απέναντι από το πανεπιστήμιο. Την επόμενη ημέρα φωτογράφισα  την περιοχή και χτες πήγαμε μια κοντινή βόλτα έχοντας δημιουργήσει και το τεχνητό δάσος και όχι μόνον. Υπάρχει αρκετό πληροφοριακό υλικό στο διαδίκτυο όπου ο καθένας μπορεί να ενημερωθεί από θέσεις εργασίας, εκδηλώσεις, εστιατόρια, ξενοδοχεία ,αξιοθέατα, και ότι άλλο τον ενδιαφέρει.

2021 – ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΙΚΟ ΕΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΡΩΣΙΑΣ στην ΙΣΤΟΡΙΑ

 2021г. – ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΕΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ - 200 χρόνια από το 1821

«…θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία…» Ωδή Τετάρτη, Ανδρέας Κάλβος

25-26 Μαρτίου 2021

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

200 ΧΡΟΝΙΑ της ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ των ΕΛΛΗΝΩΝ

Μόσχα, 30 Μαρτίου 2021

Αγαπητοί φίλοι,

Με απερίγραπτη επιτυχία, με επίσημο και εορταστικό, ως αρμόζει στην περίσταση, χαρακτήρα, πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 25 Μαρτίου 2021 στην καρδιά της ρωσικής πρωτεύουσας, στην αίθουσα τελετών της Κρατικής Βιβλιοθήκης της Ρωσίας (γνωστής και ως πρώην Βιβλιοθήκης «Λένιν») η έναρξη του 2ήμερου Κοινωνικό-Επιστημονικού Φόρουμ «200 ΧΡΟΝΙΑ της ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ των ΕΛΛΗΝΩΝ» και του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου «200 χρόνια της Εθνικής Αναγέννησης των Ελλήνων! Η ιστορική σημασία της Εθνικο-Απελευθερωτικής Επανάστασης του Ελληνικού Λαού το 1821. Διεθνής αντίκτυπος, επιρροή στα δρώμενα της εποχής, επικαιρότητα σήμερα !!!» (αρμόδιο για το Επιστημονικό Συνέδριο το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού – Κ.Ε.Π.)

Άπλετη χαρά, συναισθηματική φόρτιση, ψυχική ευφορία, πνευματική ανάταση, θετική ενέργεια και αύρα. Και δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά στην εορταστική ημέρα της παλιγγενεσίας, ημέρα θριάμβου της ελληνο-ρωσικής φιλίας, της συμβολής της Ρωσίας στην απόκτηση της πολυπόθητης ελευθερίας, θριάμβου της αλήθειας, του ανθρωπισμού, της αρετής !!!

Συγκινητικοί χαιρετισμοί κατά τη διάρκεια της επίσημης τελετής έναρξης του Φόρουμ και του Συνεδρίου από τους:

ΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821.ΠΡΟΤΟΜΕΣ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ 1821 ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ,ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΚΟΥ

 Την Τσικνοπέμπτη πήγα και φωτογράφισα στο Πεδίον Άρεως τους  ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821. Ξαναπήγα την ερχόμενη Δευτέρα και τα φωτογράφισα πάλι, γιατί ο δήμος με τα συνεργεία καθάρισαν τα αγάλματα, έκοψαν τα αγριόχορτα και κλαδιά που κάλυπταν τα αγάλματα, και θα πρέπει ο χώρος του Πεδίου του Άρεως θα πρέπει να είναι σημείο αναφοράς για πολλές δράστηριότητες και Περιβαλλοντικά Προγράμματα. Προτείνω ανεπιφύλακτα όλους τους απανταχού  Αθηναίους να επισκεφτούν το  χώρο, απολαμβάνοντας τη χλωρίδα, πανίδα, αγάλματα, εκκλησίες γιατί έχει πλούσια ιστορία που σχετίζεται με τη Σχολή Ευελπίδων, το Ανάθεμα Βενιζέλου, το  Θέατρο Άλσος ,   τα ταλέντα του Γιώργου Οικονομίδη,  τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο, και το  Green park  στην οδό Μαυροματαίων. Συγχαρητήρια στο Δήμο Αθηναίων για τον καθαρισμό των αγαλμάτων τα οποία είχαν βεβηλώσει ορισμένοι ανεγκέφαλοι με μπογιές.

ΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821 ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΚΟΥ

 Την Τσικνοπέμπτη πήγα και φωτογράφισα στο Πεδίον Άρεως τους  ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821. Ξαναπήγα την ερχόμενη Δευτέρα και τα φωτογράφισα πάλι, γιατί ο δήμος με τα συνεργεία καθάρισαν τα αγάλματα, έκοψαν τα αγριόχορτα και κλαδιά που κάλυπταν τα αγάλματα, και θα πρέπει ο χώρος του Πεδίου του Άρεως θα πρέπει να είναι σημείο αναφοράς για πολλές δράστηριότητες και Περιβαλλοντικά Προγράμματα. Προτείνω ανεπιφύλακτα όλους τους απανταχού  Αθηναίους να επισκεφτούν το  χώρο, απολαμβάνοντας τη χλωρίδα, πανίδα, αγάλματα, εκκλησίες γιατί έχει πλούσια ιστορία που σχετίζεται με τη Σχολή Ευελπίδων, το Ανάθεμα Βενιζέλου, το  Θέατρο Άλσος ,   τα ταλέντα του Γιώργου Οικονομίδη,  τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο, και το  Green park  στην οδό Μαυροματαίων. Συγχαρητήρια στο Δήμο Αθηναίων για τον καθαρισμό των αγαλμάτων τα οποία είχαν βεβηλώσει ορισμένοι ανεγκέφαλοι με μπογιές.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ. Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΒΑΛΥΡΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1821, ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΙΚΟ ΕΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΡΩΣΙΑΣ στην ΙΣΤΟΡΙΑ.

 2021г. – ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΕΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ - 200 χρόνια από το 1821

«…θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία…» Ωδή Τετάρτη, Ανδρέας Κάλβος

25-26 Μαρτίου 2021

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

200 ΧΡΟΝΙΑ της ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ των ΕΛΛΗΝΩΝ

1/ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ:

200 χρόνια της Εθνικής Αναγέννησης των Ελλήνων! Η ιστορική σημασία της Εθνικο-Απελευθερωτικής Επανάστασης του Ελληνικού Λαού το 1821. Διεθνής αντίκτυπος, επιρροή στα δρώμενα της εποχής, επικαιρότητα σήμερα !!!

2/ ΦΟΡΟΥΜ ΛΑΪΚΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΡΩΣΙΑΣ:

Η Ελλάδα και η Ρωσία ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον: γεγονότα, άνθρωποι, ιδέες. 

Пρόγραμμα:

1^η ημέρα -- 25 Μαρτίου 2021, έναρξη – 10:00.

Αίθουσα Τελετών Κρατικής βιβλιοθήκης Ρωσίας (πρώην Βιβλιοθήκης «Λένιν»,  επί της οδού: 3/5, Vozdvizhenka str., entrance # 3, 3^rd floor.

 09:30 – Καταχώρηση-εγγραφή συμμετεχόντων.

10:00 – Έναρξη Φόρουμ, χαιρετισμοί επισήμων.

           – Εγκαίνια έκθεσης βιβλίου «Ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας του Ελληνικού Λαού στα αρχεία της Κρατικής Βιβλιοθήκης της Ρωσίας»

           –  Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής «Η Ελλάδα μέσα από το βλέμμα Ρώσων εικαστικών», με έργα Ρώσων ζωγράφων, μελών της Ένωσης Ζωγράφων Μόσχας». Στην έκθεση εκτίθενται έργων μελών της Ένωσης Ζωγράφων Μόσχας.

ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΤΖΙΜΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΒΑΛΥΡΑΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟ

 Αμερική και Αυστραλία φύγαμε τα χρόνια εκείνα

 κι ο Χρήστος στην Αθήνα δουλειά έπιασε στην πίστα

Άξιο τέκνο της Βαλύρας εις τις πίστες της Αθήνας

 καριέρα έκανε μεγάλη το ξανθό το παλληκάρι

Διαμαντόπουλε μας Χρήστο μπες στο μαγαζί και κλειστό

 σαν τα χρόνια τα παλιά με μεράκι τσαμπουκά

Φθάνει αυτή η πανδημία να κλειστεί να μπει στα αρχεία

 κι να αρχίσει ο λαός να ζει όπως ορίζει αυτός

Ξενυχτάδικα να ανοίξουν κι οι πίστες να γεμίσουν

να χορέψει ο λαός ο λαός ο ελληνικός

Μπήκες και δισκογραφία του Σούκα την μαγεία

 καθώς κι άλλων συνθετών με ψηλών προδιαγραφών

 Τόσα χρόνια μες στην νύχτα κέντρων λαϊκών την πίστα

σκορπούσες κέφι κι χαρά με κέφι σου κι με νταλκά.

4 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΖΙΜΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΑ ΣΕ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗ ,ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟ, ΣΟΥΚΑ, ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟ ,ΚΑΙ ΜΟΥΣΑΦΙΡΗ

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.

Ο Βαλυραίος μετανάστης στη Μελβούρνη της Αυστραλίας  Τζίμης Μητρόπουλος  την εποχή του '60 με την πολύτεκνη οικογένεια γονείς  και αδέλφια του, πήγανε στη μακρινή Αυστραλία.Ο Τζίμης καθημερινά είναι στη γενετειρά του  Βαλύρα και πλημμυρίζει η καρδιά και η ψυχή του Ελλάδα.

Παρακολουθεί καθημερινά τα δρώμενα στην Ελλάδα, είναι φανατικός λάτρης της μουσικής, παίζει με το μπουζούκι του και τραγουδά ερασιτεχνικά, και κάθε καλοκαίρι που έρχεται στη Βαλύρα με παλιούς φίλους παίρνει το μπουζούκι του  σκορπίζοντας τις γλυκιές πενιές στην ατμόσφαιρα της Βαλύρας. Ένας φίλος του ήταν και ο Ηλίας Κοντόπουλος, έκαναν παρέα και ντουέτο τραγουδώντας  τραγούδια εποχής και  του αφιερώνει ένα ποίημα, μνημονεύοντας τον ένα χρόνο που μας βλέπει από ψηλά.

ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821 ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ 

ΟΙ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.ΠΕΔΙΟΝ ΑΡΕΩΣ, ΠΑΤΗΣΙΩΝ, ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΙΓΥΠΤΟΥ-ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΧΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ

 ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.

Την Τσικνοπέμπτη, πριν επισκεφτώ τον οδοντιατρό μου, που είναι στην Πλατεία Βικτωρίας.

 Επισκέφτηκα το Πεδίο του Άρεως  φωτογραφίζοντας τα αγάλματα των ηρώων του 1821, για να τους τιμήσουμε, μιας και γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821. Πολλοί Αθηναίοι δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει  η οδός των ηρώων του 1821 και θα πρέπει να επισκεφτούν το Πεδίο του Άρεως, το οποίο θα τους αποζημιώσει με το παραπάνω, απολαμβάνοντας τις διάφορες διαδρομές και μαθαίνοντας την ιστορία του

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821.ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΕΦΑΛΑΣ -ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΥΡΡΑΧΙΤΩΝ ΗΛΙΑΣ ΣΧΙΖΑΣ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ 

 Άγνωστοι Ηρωες της Επαναστασης.

Παναγιώτης Κεφάλας.

Ένας από τους οπλαρχηγούς και ήρωας του 1821.

Στα τέλη του 18ου αιώνα στην Ελλάδα όλα τα σκίαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά, οι Έλληνες ήταν απροστάτευτοι στα χέρια των τούρκων με μοναδική δύναμη αντίστασης τους κλέφτες των βουνών.

Οι τούρκοι με τους συνεργάτες τους έκαναν την ζωή των Ελλήνων αφόρητη με την βαριά φορολογία και της παντός είδους τιμωρίες που τους επέβαλλαν χωρίς κανέναν λόγο και αφορμή.

Μέσα σε αυτό το ζοφερό κλίμα γεννήθηκε ο Παναγιώτης Κεφάλας το 1785 στο χωριό Δυρράχιο η Δυρράχι της Μεγαλόπολης της Αρκαδίας. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Κεφάλας που σε νεαρή ηλικία είχε φτιάξει μια ομάδα κλεφτών από συγγενείς και συγχωριανούς τους και ανεβήκαν στο βουνό για να πολεμήσουν κατά των τούρκων.